De lezersbrieven, over bitcoinondernemers, mannen die strijden voor vrouwenrechten, jagerslatijn, gratis kranten en rampzalige foto’s op tickets.
Evenals zijn voorgangers acht premier Schoof de erkenning van de Armeense genocide ‘niet opportuun’. Minister Veldkamp van Buitenlandse Zaken wil ‘de verbetering van de relaties in de regio niet hinderen’. Een vage, niet controleerbare formulering, bedoeld om Navo-bondgenoot Turkije niet voor het hoofd te stoten.
De Armeense zaak lijkt ver weggezakt in het collectieve geheugen en is inmiddels verworden tot een moreel debat. Toch wijst die neutraal diplomatieke houding van Nederland ten aanzien van de massamoord op anderhalf miljoenArmeniërs en andere christelijke minderheden (tussen 1915 en 1917) rechtstreeks naar de ontkenning van de genocide van nu: Gaza.
En die laffe houding schaadt de geloofwaardigheid van Nederland als vestigingsland van het Internationaal Gerechtshof.
Fred Jenner, Utrecht
Vanuit zijn frisse woning in Wormerveer reist bitcoinondernemer Nick Quivooy geregeld naar een walmend hete vlakte op het doodarme platteland van door oorlog en honger geteisterd Ethiopië, waar in een loods zijn 1400 energieslurpende megacomputers dag en nacht het gekmakende geluid van honderden stofzuigers produceren.
Geïntimideerde inwoners staan machteloos, hun huizen worden afgebroken. Via deze bitcoin’boerderijen’ schrijft hij elke dag comfortabel in Nederland zijn Dagobert Duckgeld bij op de zakelijke bankrekening.
Dit soort ondernemers doet denken aan een beruchte schimmelziekte die gastheerinsecten aanvreet totdat het lopende zombies zijn, lege karkasjes die aangestuurd worden door een dodelijke parasiet met maar één doel: zichzelf vermeerderen. Ook Quivooy past in dit beeld: een ouderwetse kolonialistische roofkapitalist zonder moreel kompas, medeverantwoordelijk voor de verdere verloedering van straatarme landen met weerloze inwoners.
Ze zouden overal ter wereld geweerd moeten worden. Besmette mierenkolonies gooien beschimmelde kameraden het nest uit, en daarmee de ziekmakers. Goeie tip voor de Ethiopiërs ook.
Trees Roose, Haren
Er lijken steeds meer mannen te zijn die in lezersbrieven strijden voor de rechten van vrouwen. Bij Eric Corton komt er zelfs stoom uit zijn oren. Vast goed bedoeld allemaal, maar ook badinerend. Elke de Volkskrant opnieuw blijkt dat vrouwen prima in staat zijn zelf te verwoorden wat ze belangrijk vinden.
Jan Rob Dijkstra, Winsum
In de krant van dinsdag maakt de Volkskrant zich schuldig aan jagerslatijn: ‘Later zou hij er ook gaan jagen. Niet in de wilde weg maar met oog voor gezonde populaties’. Een kind weet dat de natuur zichzelf in evenwicht houdt. Dat de mens zelf de natuur ontwricht. En door jacht worden familiebanden - zoals bij zwanen die hun hele leven één partner hebben - wreed beëindigd. Plezierjacht? Dat ligt in de haven, voor zover ik weet.
Marc Hanou, Haarlem
De provincie Gelderland stelt 175 duizend euro beschikbaar om in dorpshuizen gratis regionale kranten te bezorgen. Daarvan wordt nu al 250 keer gebruik van gemaakt.
Mooi initiatief natuurlijk, daar niet van. Maar een betááld abonnement op De Gelderlander voor twee jaar kost 671 euro. Keer 250 is dat nog geen 175 duizend euro. Iemand pronkt met andermans veren: de provincie die linksom of rechtsom geld overhoudt of DPG dat zegt gratis kranten ter beschikking te stellen.
Niek van Dijk, Mont Saint Jean (Frankrijk)
Zet maar rampzalige foto’s op tickets, zoals op rookwaren, dan zal dat de luchtreiziger (en de cruisetoerist) wel thuishouden, aldus briefschrijver Rein Overkamp (Geachte redactie, 28/4). Tickets zijn echter steeds vaker elektronisch. Geen papier, maar een codenummer dat je moet tonen bij het inchecken.
De foto’s op rookwaren, alsmede de afstandelijke professorenteksten die van Portugal tot Hongarije exact dezelfde zijn, maken bovendien weinig indruk. De roker wordt niet persoonlijk aangesproken.
Wie van een klein inkomen zijn verdiende vakantie bij elkaar spaart, gun ik graag zijn reisje naar Rhodos, Tenerife of de Algarve. Geen verwijten en een schuldgevoel. De zondebok zit eerder bij de meestal zakelijke frequente veelvliegers. Zij zijn een belangrijk verdienmodel voor luchthavens en luchtvaartmaatschappijen.
Over de invloed van vrachtvluchten (en vrachtschepen) en militair verkeer, zwijg ik nog maar. En hoeveel impact op het milieu, mede door het vliegverkeer, hebben wereldwijde sportevenementen zoals de Formule 1? Richt daar eerst je pijlen maar op.
Johan van Knegsel, Eindhoven
De plekjes op de vrijmarkten waren afgelopen zaterdag tijdens Koningsdag druk bezet. Een vrijmarkt was het zeker in Amsterdam: genoeg kleedjes, genoeg oude meuk, limonade en koek. Ik miste alleen de ‘kinderstraatmuzikant’, waar ik liep, nergens te bekennen. Ik heb er welgeteld nul gezien. Dat baart mij toch enigszins zorgen.
Niet dat ik het zo belangrijk vind dat kinderen op straat musiceren, al kan ik het alle kinderen aanraden, omdat het een manier is om enigszins legaal je eerste echte zakcentje zelf te verdienen en je daar denk ik heel veel van leert. Maar ik vraag mij af hoeveel kinderen een instrument leren bespelen en voor hoeveel kinderen dat mogelijk is en in hoeverre ze nog worden aangemoedigd hierin?
Natuurlijk vindt niet elk kind het even leuk om een instrument te leren bespelen, maar ik zou het wel elk kind gunnen om die kans te krijgen. De kracht van muziek maken wordt onderschat en zou echt weer wat meer aandacht mogen krijgen. Beweging is belangrijk om fit te blijven, maar muziek is minstens zo belangrijk.
Hoe mooi zou het zijn als we meer investeren in de muziek van de toekomst? Muziek verbindt mensen, muziek troost, muziek zet je aan tot andere gedachten. Muziek zet je letterlijk en figuurlijk in beweging. Muziek maken is gezond, zowel mentaal als fysiek. Zo kan een blaasinstrument je longcapaciteit vergroten en laat drummen je al je ledematen flink gebruiken.
Een boodschap aan alle ouders en beleidsmakers: laat kinderen nieuw leven de toekomst in blazen met de mooiste melodieën.
Bertine Klappe, Utrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant