In Ethiopië wordt nu al duidelijk hoe dramatisch de gevolgen zijn van het schrappen van de Amerikaanse ontwikkelingshulp.
Ethiopië, nog steeds een van de armste landen ter wereld waar 70 procent van de bevolking in armoede leeft, moet zich schrap zetten voor een nieuw tijdperk. De Amerikaanse president Donald Trump maakte na zijn aantreden direct korte metten met de circa 60 miljard dollar aan Amerikaanse ontwikkelingshulp, waardoor Ethiopië in een klap 1 miljard dollar aan fondsen verloor. Honderden programma’s voor voedselhulp, noodhulp aan slachtoffers van klimaatverandering of oorlogsgeweld en zorg aan zieken en kinderen moesten worden stopgezet.
De Volkskrant beschreef vorige week vanuit Ethiopië hoe de Europese Commissie in het gat van de Amerikanen probeert te springen. Met een schamele 90 miljoen dollar en een verstoorde coördinatie van hulpprogramma’s is dat op zijn zachtst gezegd een uitdaging, zo gaf de EC-coördinator zelf toe. In een opvangkamp voor ontheemden ziet de verslaggeefster fonkelnieuwe tenten waarin niemand woont en watertanks zonder water; een complete mismatch van hulp als direct gevolg van de terugtrekking van de Amerikanen.
Het vertrouwen in nut en noodzaak van ontwikkelingshulp is al jaren op zijn retour, maar in de eerste honderd dagen van Donald Trumps tweede termijn is het internationale systeem van solidariteit met armen, zieken en slachtoffers van oorlog of natuurrampen volledig op zijn kop gezet. De gevolgen voor miljoenen hulpbehoevenden in de wereld zullen dramatisch zijn. Miljoenen vluchtelingen dreigen te verhongeren in kampen, moeders zullen weer sterven in het kraambed, vaccinatieprogramma’s voor kinderen worden stopgezet evenals de hulp aan hiv-patiënten met als gevolg dat de ziekte weer wereldwijd kan oplaaien.
Bereidheid van andere landen om de donorpot aan te vullen is ver te zoeken. Ook Nederland, Duitsland, Groot-Brittannië en Frankrijk bezuinigen fors op hun budgetten voor ontwikkelingssamenwerking. De norm voor westerse landen om 0,7 procent van hun bruto nationaal inkomen bij te dragen aan ontwikkelingssamenwerking is al lang losgelaten. Dat geldt ook voor de ambitie, zoals vastgelegd door de VN in de Sustainable Development Goals, om in 2030 een einde te maken aan de armoede en ongelijkheid in de wereld. Deze zeventien optimistische doelen voor een duurzame en inclusieve wereld, opgesteld in 2015, lezen nu als een relict uit een ver verleden.
In deze implosie van internationale hulp wordt Ethiopië ondertussen belaagd door moderne goudzoekers, zo schrijft journalist Bram Vermeulen vandaag in deze krant. In een poging de economie aan te zwengelen heeft de Ethiopische premier Abiy Ahmed de loper uitgerold voor buitenlandse investeerders. Eerst waren het textielbedrijven die aangetrokken werden door goedkope arbeidskracht in Ethiopië, nu zijn het bitcoin-miners die op zoek zijn naar de goedkoopste stroom voor hun energieslurpende computers.
Terwijl internationale ontwikkelingssamenwerking wordt afgebouwd en een reeks Europese wetsvoorstellen over duurzaam en maatschappelijk verantwoord ondernemen is afgezwakt, gaat de race to the bottom van het internationale bedrijfsleven onverminderd door. Burgers die hierdoor in de verdrukking komen, kunnen dankzij mensenrechtenorganisaties nog hun stem laten klinken. Maar dat zal door de afbraak van ontwikkelingshulp steeds moeilijker worden.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant