Kunst over robots, schoonheidsidealen of intieme alledaagse momenten, dit zijn de interessantste exposities die nu in musea te zien zijn.
Arpita Singh is 87 jaar en een grootheid in de Indiase hedendaagse kunst. Veel jongere kunstenaars zijn door haar werk beïnvloed. Ze werd geboren in de metropool Calcutta, en opgeleid in New Delhi.
Singh bouwde een wonderlijk, zeer menselijk oeuvre met een eigen beeldtaal, alsof ze in elk werk een mogelijke wereld uitstippelt, die wortelt in traditionele Indiase kunst en evenzeer als modern surrealisme aanvoelt. Toch heeft ze nu pas voor het eerst een overzichtstentoonstelling buiten India, met de passende titel Remembering. De Serpentine Gallery in Londen is er de perfecte plek voor. Lees de recensie.
★★★★☆
The Serpentine Gallery, North Pavilion, Londen, t/m 27/7
Joana Schneider timmert al een paar jaar flink aan de weg met haar textielkunst. Sinds ze in 2018 afstudeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag waren haar (vaak textiel)sculpturen op talloze internationale groepstentoonstellingen en kunstbeurzen te zien.
Met Otherworldly in het Groninger Museum vult ze voor het eerst twee ruime museumzalen. En dat levert een gedurfd statement op: een botsing van stijlen. Schneider gebruikt materialen en technieken uit klassieke mannenberoepen om kritiek te uiten op hedendaagse schoonheidsidealen. Lees de recensie.
★★★★☆
Groninger Museum, t/m 31/8
Binnenkort sluit het Centre Pompidou voor een vijf jaar durende renovatie. Voorlopig is Paris Noir de laatste grote tentoonstelling met 350 kunstwerken van meer dan 150 kunstenaars. De tentoonstelling legt de worsteling en emancipatie bloot van een groep kunstenaars die tot voor kort in de schaduw stond.
Het Centre Pompidou verrichtte veel speurwerk. Een opvallend deel van de werken komt van de kunstenaar zelf of uit diens nalatenschap, uit particuliere verzamelingen en uit kleinere instituten aan weerszijden van de oceaan, van Haïti tot Dakar. Lees de recensie.
★★★★☆
Centre Pompidou, Parijs, t/m 30/6.
Wat zijn we: mensen, machines of monsters? Die vraag stelt de Japanse kunstenaar Meiro Koizumi. Zijn solotentoonstelling in museum De Pont is confronterend, verontrustend en ontroerend. Koizumi bespeelt telkens de toeschouwer. Zijn videoinstallaties en sculpturen zijn op te vatten als een pleidooi voor menselijkheid.
De afgelopen jaren is Koizumi ook met AI en met VR gaan werken, een onverwachte afslag voor iemand die duidelijk kritisch is op onze technologische ‘vooruitgang’. Ook die experimenten zijn in de tentoonstelling te zien. Lees de recensie.
★★★★☆
Museum De Pont, Tilburg, t/m 31/8.
Wol is nooit gewoon wol en schapen hebben alles met design te maken. Dat en meer leert de tentoonstelling Formafantasma – Oltre terra, die nu is te zien in het Stedelijk Museum Amsterdam. Formafantasma is de naam van een designstudio van de Italianen Andrea Trimarchi (1983) en Simone Farresin (1980).
Een van hun projecten is Oltre terra, een doorlopend onderzoek naar de relatie tussen mens en schaap. Dat onderzoek levert een compacte tentoonstelling op vol wol en wolgeschiedenis. Bijvoorbeeld over ‘Shrek’, het merinosschaap dat zich zes jaar lang niet liet scheren. Lees de recensie.
★★★★☆
Stedelijk Museum, Amsterdam, t/m 13/7.
De Nederlandse kunstenaar Daan van Golden (1936-2017) vond inspiratie en schoonheid in de kleinste dingen: een stukje papier of een zakdoek bijvoorbeeld. Hij sprak zelf van een ‘meditatieve manier van schilderen’. Die aanpak maakt zijn oeuvre tijdloos en direct, is te zien in de oeuvretentoonstelling in Stedelijk Museum Schiedam.
Dit is kunst zonder boodschap. Impliciet, onuitgesproken in alles behalve de verklaring: dit trof me. Nu schilder ik het, in vijf, zes variaties, zo mooi en zorgvuldig als ik kan. Lees de recensie.
★★★★☆
Stedelijk Museum Schiedam, t/m 14/09.
Bij Buro Stedelijk laat multitalent Julianknxx (filmmaker, kunstenaar en dichter) zien wat hij in huis heeft met twee grote filminstallaties. Een daarvan baseerde hij op een overweldigende aangrijpende muzikale performance die vorig jaar plaatsvond op de bekende trap van het Stedelijk Museum.
De tekst die de zangers telkens zingend herhalen is ‘wai’, als een gedicht dat maar uit één woord bestaat. Een woord dat niet bestaat en toch komt het aan. Het koor lijkt verwikkeld in een aangrijpende lokroep of bezwering. De andere filminstallatie is experimenteler, maar minstens zo aangrijpend.
Lees de recensie.
★★★★☆
Buro Stedelijk, Amsterdam, t/m 24/4.
Museum Bozar pakt groots uit met When We See Us. In Brussel zijn namelijk 155 kunstwerken te zien van maar liefst 118 kunstenaars. De gemene deler? De kunstenaars zijn zwart en Afrikaans of van Afrikaanse afkomst zijn.
Op deze tentoonstelling valt dus veel te ontdekken, het lijkt wel of we er zomaar een hele kunstgeschiedenis bij hebben gekregen. Waar waren deze kunstenaars al die tijd? En waarom voelt deze kunst zowel vertrouwd als volkomen nieuw aan? Lees de recensie.
★★★★★
Bozar, Brussel, t/m 10/08.
Wat een fantastische broederschap moet dat zijn geweest. Jules, Henri en Louis Séeberger, twintigers, die begin 20ste eeuw werden gegrepen door de fotografie. De amateurs wonnen met hun grote foto’s van Parijs prijzen/ En zo traden ze toe tot de culturele voorhoede.
De bezoeker van Huis Marseille kan zich zich bij de aanblik van hun foto’s in Revoir Paris onderdompelen in het warme bad van de vroege fotografie en de belle époque. Lees de recensie.
★★★★☆
Huis Marseille, Amsterdam t/m 22/6.
Elke week kiest de kunstredactie een opvallend kunstwerk dat nu in een expositie is te zien.
Deze week waren we in Leiden, waar in de Lakenhal een bloemstilleven van Floris Verster prachtig in het licht hangt.
Bloemen en bladeren is het eerste van zes monumentale bloemstillevens die Floris Verster (1861-1927) schilderde in de jaren tachtig van de 19de eeuw. Het schilderij is eigendom van Museum De Lakenhal in Leiden, waar nu is te zien wat een adembenemend goed schilderij het is. Lees Kunstwerk van de week.
Vorige week bekeken we in de Kunsthal in Rotterdam een familieportret dat Pris Roos schilderde.
Pris Roos maakte een familieportret van Daniël, die in de Kunsthal werkt als beveiliger. ‘Voor mij is Daniël een held’, aldus Pris Roos. ‘Niet zomaar een beveiliger, maar iemand met een verhaal, dat hij met veel trots aan me vertelde’. Lees Kunstwerk van de week.
Over dit overzicht: de kunstredactie maakt een selectie uit de meest positief besproken tentoonstellingen en de rubriek Kunstwerk van de Week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant