is hoofdredacteur van de Volkskrant.
De overdadige aandacht voor het overlijden van Paus Franciscus viel niet bij iedereen in goede aarde. ‘Heeft u er niet bij stilgestaan, toen u de krant vulde met informatie over de dood van de paus op 8 (!) pagina’s, dat er abonnees zijn zoals ik, die totaal niet geïnteresseerd zijn in de paus, het geloof e.d.?’
Een ander schreef: ‘Nog steeds heeft Volkskrant de veren van het katholicisme niet afgeschud. Acht pagina’s over iemand die in sprookjes gelooft in de dinsdagkrant. Zalig zijn de onnozelen van geest.’
De beste verhalen van de week, getipt door Pieter Klok
Elke zondag praat hoofdredacteur Pieter Klok u in de nieuwsbrief Beste van de week bij over de afgelopen (nieuws)week. Welke verhalen, columns, podcasts en speciale producties mag u echt niet missen? Schrijf u hier in voor de nieuwsbrief.
Ook op de redactie vonden sommigen het te veel van het goede. De katholieke kerk wordt ook door Volkskrantredacteuren vaak gezien als een anachronistische poppenkast. Dat is al decennia zo. Michaël Zeeman (1958-2009), die zelf ‘kunstpaus’ of ‘literatuurpaus’ werd genoemd en van 2003 tot 2008 correspondent was in Rome, wilde liefst zo min mogelijk woorden wijden aan het overlijden van paus Johannes Paulus II in 2005. In een column beschreef hij de overleden paus – tot woede van veel lezers – als ‘een Parkinsonpatiënt van vierentachtig met lelijke spraakproblemen’.
‘Ook een krant als deze (...) wist niet hoe devoot zij haar hoofd moest buigen. Aandacht, veel aandacht – en meteen de reflex van de verinnerlijkte zelfcensuur: geen grappen, alsjeblieft, geen grappen en ook geen relativerende of theologisch expliciterende opmerkingen die de bizarre kanten van het spektakel zouden kunnen aanduiden of blootleggen.’
Hij was zo halsstarrig dat de krant uiteindelijk ook de jonge verslaggever Raoul du Pré naar Rome stuurde.
Toen we paus Franciscus begin 2014 op de cover van de zaterdagbijlage Vonk zetten, slechts gekleed in zijn ondergoed, regende het wederom boze reacties. Nog steeds is een deel van onze lezers katholiek. Veel van hen begonnen de krant te lezen voor 1965, toen we onze katholieke veren afschudden.
Los daarvan is de betekenis van de paus groot. Er zijn wereldwijd 1,4 miljard katholieken die in de paus een moreel baken zien. De pauselijke opvattingen over vrouwenrechten, het homohuwelijk en voorbehoedsmiddelen zijn van belang. Ze bepalen in hoge mate hoe snel – of langzaam – de emancipatie wereldwijd voortschrijdt.
De houding van de paus is ook van belang. Deze paus identificeerde zich sterk met de verdrukten. ‘Waarom zij en niet ik?’, was een vraag die hij zich continu stelde als hij werd geconfronteerd met het ongeluk dat anderen had getroffen, zoals Hassan Bahara deze week mooi beschreef in zijn tv-recensie. Bahara citeert een linkse Braziliaanse activist: ‘Het is een vorm van nederigheid, die bij onze elites volledig ontbreekt. Bij hen zou een relativering van het eigen, voortreffelijke lot nooit in het hoofd opkomen.’
Maar Michaël Zeeman had gelijk dat het ook – en misschien wel vooral – een bizar spektakel is met een hoge amusementswaarde.
Toen het nieuws over het overlijden op Tweede Paasdag naar buiten kwam, konden we op onze website en app direct het postuum van correspondent Rosa van Gool publiceren. We hadden ook tijd genoeg om alle stukken in de krant te zetten. Omdat de paus weken op sterven had gelegen, hadden we een gedetailleerd draaiboek klaarliggen.
Toen moesten we alleen nog bedenken welke boodschap we centraal zouden zetten in de tekst op de voorpagina: zijn conservatieve opvattingen of zijn progressieve houding? Uiteindelijk hebben we voor het laatste gekozen omdat dat het meest onderscheidende was, ten opzichte van zijn voorganger, maar zeker ook ten opzichte van de huidige generatie wereldleiders.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant