Zwolle is in rouw door de plotselinge dood van Jonnie Boer. Met De Librije zette de driesterrenkok de stad internationaal op de kaart. ‘Ik ken hem niet persoonlijk, maar heel Zwolle kent hem.’
Meedogenloos komt de regen met bakken uit de hemel vallen. Toch wagen zich donderdagmiddag nog wat plukjes dagjesmensen in het centrum van Zwolle. ‘Best een gezellig stadje’, constateren twee keuvelende dames van onder een rood-witte paraplu, ‘veel leuke horecatentjes ook’.
Maar voor de deur van de Librije, het belangrijkste restaurant van Zwolle en verre, verre omstreken, is de stemming bedrukt. Woensdag overleed Jonnie Boer, de chef-kok die al sinds 2004 onafgebroken drie Michelinsterren heeft, onverwachts op Bonaire aan een longembolie, 60 jaar oud.
Het is het gesprek van de dag in Zwolle. Bij de Librije stoppen passanten even voor de deur, waarboven in gouden cijfers het jaartal 1739 prijkt. Er zijn geen lunchgasten, want de zaak is deze week vanwege vakantie gesloten. Ook volgende week zal het restaurant dicht blijven.
Een rode grafkaars druipt van de regen, een plant in cellofaan waait van het trapje af. Voorbijgangers leggen bloemen neer. ‘Rust zacht, topchef, bedankt’, staat er op een kaartje. En: ‘Zwolle voelt niet meer heel.’
‘Het slechte weer past bij deze dag’, zegt Yvonne Bouwmeester, de capuchon strak om haar hoofd geknoopt. Ze is even naar het Spinhuisplein gefietst, waar het driesterrenrestaurant is gevestigd. Bouwmeester moet huilen nu ze voor het restaurant staat. ‘Ik kende hem niet, hoor. En het is niets voor mij om 700 euro aan eten uit te geven. Maar laten we wel wezen: hij heeft Zwolle toch wel op de kaart gezet. Ik heb ook de tv-serie gezien over de opvolging en ik denk dat het een heel fijne man was.’
Jeannet Schmidt denkt er al net zo over. ‘Ik was gisteravond op feestje van iemand die 50 was geworden, en toen kwam dit nieuws, over een gezonde man van 60. Dat kwam binnen’, zegt ze. ‘Ik heb er nooit gegeten, maar iedereen in Zwolle kent de man achter de Librije. Een simpele man die zijn eten allemaal uit de natuur haalt, die het zó ver schopt. Eeuwig zonde en veel te jong.’
Jonnie Boer en zijn vrouw Thérèse de Boer-Tausch groeiden op in Giethoorn. In 1987 verhuisden ze naar de hoofdstad van Overijssel, waar Jonnie bij De Librije aan de slag ging en het binnen twee jaar tot chef-kok schopte. Destijds was het restaurant gevestigd aan het Broerenkerkplein, in een rijksmonument.
In 1993 nam het echtpaar De Librije over, en nog datzelfde jaar ontving Jonnie zijn eerste Michelinster. Thérèse had zich intussen ontwikkeld tot wijnkenner en gastvrouw.
In 1999 volgde de tweede Michelinster, in 2000 kocht het echtpaar de voormalige vrouwengevangenis in Zwolle, het Spinhuis. Er kwam een luxehotel voor de gasten, met de tafels van het restaurant op de voormalige luchtplaats. In 2004 kreeg De Librije de derde Michelinster, die het restaurant inmiddels al 21 jaar koestert.
Intussen telt de Librije Groep naast De Librije nog drie restaurants in Zwolle: Brass Boer Thuis (1 Michelinster), Senang Restaurant & Lounge en Brasserie Jansen. Brass Boer heeft bovendien vestigingen op Bonaire en Curaçao.
De naam en faam van de Librije hebben veel voor Zwolle betekend, laat burgemeester Peter Snijders in een verklaring weten. ‘Jonnie Boer was een Zwollenaar in hart en nieren, met een ongekend talent. Met De Librije zette hij Zwolle internationaal op de kaart. Hij was meer dan een topkok – een vernieuwer, een inspiratiebron en een trotse ambassadeur van onze stad.’ In 2008 ontving Boer de Erepenning van de stad Zwolle.
Voor de deur van de Librije stopt Wendy Wilmink even met haar rode auto. Haar zoontje ziet de bloemen voor het restaurant liggen en vraagt aan zijn moeder: ‘Is hij hier overleden?’ Wilmink volgt de familie Boer op de voet via Instagram, en door de zesdelige tv-serie De Opvolging. Ook zij is overvallen door haar eigen emoties, vertelt ze.
‘Ik ken hem niet persoonlijk, maar heel Zwolle kent hem. Ik zei van de week nog tegen mijn vriend dat ik er toch eigenlijk wel graag eens wil eten voor de ervaring, ondanks de prijzen en hoewel ik de kaart ook wel extreem vind. Maar dat weet ik nu niet meer zo goed. De familie moet daar nu niet mee bezig zijn, maar de volgende vraag is natuurlijk: wat gaat er met de restaurants gebeuren, behouden die hun sterren?’
Restaurantgids Michelin kan niet zeggen of het overlijden gevolgen heeft voor de drie sterren die De Librije nu heeft. ‘Bijzonder triest nieuws’, zo noemt een woordvoerder het overlijden van Boer. ‘Jonnie was uniek en geliefd.’
Bij Brasserie Jansen is het terras vanmiddag tegen beter weten in gedekt: de regendruppels vallen op de voorste tafel waar het zonnescherm niet meer komt. Binnen wordt de lunch geserveerd, maar op het raam hangt een A4’tje: ‘Wegens omstandigheden zijn wij vanaf 17 uur gesloten, wij hopen u een andere keer te ontvangen.’ Op de andere hoek van de Nieuwe Markt, bij Brass Boer Thuis, flikkert binnen een lamp, maar is het verder donker.
Bij het makelaarskantoor tussen de twee horecazaken in is het nieuws hard binnengekomen. ‘Vorige week zag ik Jonnie en Thérèse nog samen hiernaast op het terras zitten en nu is hij dood’, zegt een medewerker. ‘Ik denk dat iedereen hier op het plein geschokt is. Ik kan het nog niet helemaal geloven. Maar ik begrijp ook dat ze hiernaast open zijn, de kosten blijven natuurlijk doorlopen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant