Zelden identificeerde de Deventer arbeiderswijk Voorstad zich zo met een elftal als met deze vechtploeg van Go Ahead Eagles. De buurt glimt van trots nu haar club geschiedenis heeft geschreven en de beker heeft gewonnen. Woensdagavond was de huldiging.
is verslaggever van de Volkskrant.
Voor de ingang van stadion de Adelaarshorst toont terreinonderhouder Johnny (48) woensdagmiddag het kippenvel op zijn arm. ‘Elke keer als ik eraan terugdenk, is het er.’ Johnny was erbij, afgelopen zondag in Rotterdam, toen Go Ahead Eagles op sensationele wijze – en voor het eerst in de clubhistorie – de beker wist te winnen. ‘Dat gevoel is onbeschrijflijk’, zegt hij, terwijl hij een hijs van zijn sjekkie neemt. ‘Het leeft in deze wijk als een gek.’
Voorstad is een sfeervolle wijk met veel sociale cohesie, maar kent ook armoede en criminaliteit. ‘Buiten slaan we elkaar weleens de kop in’, zegt Johnny, ‘maar in het stadion zijn we allemaal Eagles.’
Later op de avond zou Johnny als een van de vele duizenden Deventenaren een plekje langs de IJssel zoeken om de spelers en technische staf van Go Ahead Eagles, die in een open cabriobus door de stad werden vervoerd, te huldigen.
De arbeiderswijk Voorstad, waar de Adelaarshorst ligt ingeklemd tussen de woningen, is woensdag al vroeg van top tot teen versierd met rood-gele vlaggen en slingers. De inwoners zijn als één blok gevallen voor de vechtmachine die trainer Paul Simonis van zijn elftal heeft gesmeed. Ze zijn idolaat van de Zweedse krachtpatser Victor Edvardsen, de 1,90 meter lange keeper Jari De Busser en de no-nonsense aanvoerder Mats Deijl.
‘Voetbal is hier alles voor veel mensen’, zei Deijl, die in de verlenging een cruciale strafschop scoorde, eerder tegen de Volkskrant. ‘Het eerste wat ze van ons verwachten is energie. Gas geven. Rennen. Hard willen werken. Verdedigende taken doen. Mouwen opstropen is het minimale.’
De woning van Go Ahead Eagles-historicus Herman Starink (62) is in Voorstad een van de weinige huizen die níét zijn versierd. De nuchtere Starink is al 45 jaar hartstochtelijk fan, maar houdt niet van ‘vlagvertoon, sjaals, mutsen en andere poespas’. Hij schreef verscheidene boeken over de clubgeschiedenis van ‘Kowet’, zoals de club in de volksmond heet.
Go Ahead Eagles is ontstaan als een arbeidersclub en dat altijd gebleven, legt Starink uit. ‘De eerste spelers van voor de oorlog gingen vanuit de schoolbanken meteen de fabrieken in en voetbalden ernaast. De toeschouwers werkten bij ijzergieterij Nering Bögel of tapijtfabriek Ankersmit. Die identiteit is gebleven.’
Hij ziet dat ‘de club zich nadrukkelijk afficheert met de wijk’, waar de arbeidershuisjes klein zijn en de vele hoekpanden herinneren aan de winkeltjes die daar vroeger zaten. In 2017 ondersteunde de club een initiatief van een lokale kunstenaar om een sjaal van meer dan drie kilometer te breien en om de wijk heen te hangen, om de eenheid tussen wijk en club uit te dragen.
Dat een voetbalstadion zo midden in een woonwijk staat, is tegenwoordig een zeldzaamheid in Nederland. Het geeft de club een Engelse uitstraling én een cultstatus. Volgens Starink zijn er aan het einde van de vorige eeuw ‘zes, zeven pogingen’ geweest om de club elders onder te brengen, zonder dat dit tot veel weerstand leidde. ‘Maar als dat nu zou gebeuren, zou er een volksopstand uitbreken.’
Go Ahead Eagles beweegt van oudsher niet al te vlot mee met de vaart der volkeren, zegt Starink. Dat is wat de club onderscheidt van de commerciële, volledig geprofessionaliseerde voetbalwereld. ‘Al hebben ze tegenwoordig ook gewoon diëtisten rondlopen en maken ze zich druk over arbeid-rustverhoudingen en dat soort flauwekul.’
De volksclub is populair bij vrijwel alle bevolkingsgroepen in de Hanzestad. Dat ziet ook kapper Emre Koç (36) van Emre’s Barbershop, die in een oranje-geel shirt geconcentreerd een baard aan het trimmen is. ‘Dit is een multiculturele wijk’, zegt Koç, ‘Go Ahead Eagles is wat ons allemaal verbindt.’
Waar Turks-Nederlandse voetbalfans vaak een voorkeur hebben voor een van de grote Turkse topclubs in Istanbul – Galatasaray, Fenerbahçe of Besiktas – juicht Koç maar voor één club. ‘Als klein jongetje droomde ik van de bekerwinst van Go Ahead. Deze club geeft houvast met Deventer.’
Door de bekerwinst plaatst Go Ahead Eagles zich automatisch voor de Europa League. En dus kan het zomaar dat Europese topclubs volgend jaar te bewonderen zijn in de pittoreske Adelaarshorst. Dan wordt het druk in de nauwe Vetkampstraat, waar de bewoners uitkijken op het stadion.
‘Daar maak ik helemaal geen probleem van’, zegt bewoner Sylvia Scholten (58), die al de hele dag het zwarte uittenue van vorig jaar aan heeft. ‘Ik vind het juist wel gezellig. En als er een doelpunt valt, hoor ik dat eerder dan op televisie is te zien.’ Een seizoenkaart heeft ze niet, dat is net te prijzig geworden.
Eigenlijk wilde Scholten de bekerfinale niet kijken – veel te spannend. Toen ze het tóch deed, vloeiden na afloop de tranen van geluk. Ze voelt zich verbonden met de Eagles, haar man is er parkeerbeheerder. ‘Dit clubje betekent voor ons best wel heel erg veel.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant