Tadej Pogacar leek zondag in de Amstel Gold Race weer eens op weg naar een indrukwekkende solozege. Maar de wereldkampioen werd bijgehaald en verloor in de sprint ook nog van Mattias Skjelmose. "Ik kraakte door de tegenwind."
Skjelmose wist het zeker toen hij op 48 kilometer van de finish Pogacar uit het zicht zag verdwijnen op de Gulperberg. "Als Tadej aanvalt, rijd je normaal gesproken voor de tweede plek", zegt de Deen na zijn sensationele zege in de Amstel Gold Race. "Ik geloofde er totaal niet dat we Tadej nog zouden terugpakken."
Gek is dat niet. De 26-jarige Pogacar heeft de afgelopen jaren de ene na de andere grote klassieker gewonnen na een lange solo. Dit seizoen lukte het de Sloveen in Strade Bianche en de Ronde van Vlaanderen. Als hij eenmaal in zijn eentje op kop fietst, lijkt de zege zo goed als binnen.
Maar in de Zuid-Limburgse heuvels gebeurde er zondagmiddag iets bijzonders. Remco Evenepoel en Skjelmose reden een gat van een dikke halve minuut op Pogacar dicht. "Dit is me wel vaker gebeurd, hoor", zegt de kopman van UAE Team Emirates afloop. "Dat een solo niet lukt."
In de Tour de France van vorig jaar werd Pogacar inderdaad ook een keer bijgehaald, in de elfde etappe door Jonas Vingegaard. Maar voor een vergelijkbare situatie in een eendagswedstrijd moet je ver terugzoeken.
Pogacar heeft op zijn persconferentie wel een verklaring voor zijn mislukte solo in de grootste Nederlandse klassieker. "Julian Alaphilippe heeft het me heel zwaar gemaakt", zegt de Amstel Gold Race-winnaar van 2023 met een flauwe glimlach.
"Ik volgde hem toen hij aanviel op de Gulperberg, want je moet Alaphilippe nooit onderschatten. Ik dacht: dit kan de goede move zijn. Maar helaas moest Alaphilippe al snel lossen. En toen was het opeens niet meer de beste move."
In de laatste 40 kilometer kregen de renners namelijk te maken met veel tegenwind. Dat was een nadeel voor de eenzame Pogacar. Zijn achtervolgers Evenepoel en Skjelmose konden wél bij elkaar schuilen.
"Met twee tegen één hadden die mannen natuurlijk veel motivatie om mij terug te pakken", vertelt Pogacar. "Bij het laatste stuk tegenwind kraakte ik een beetje. Daarom wachtte ik op Skjelmose en Evenepoel en gokte ik erop dat ze ik zou kunnen kloppen in de sprint."
De samensmelting kwam op 6 kilometer van de finish. Bij de laatste doorkomst over de Cauberg viel niemand aan, waardoor het inderdaad een sprint tussen drie koplopers werd op de Rijksweg tussen Vilt en Berg en Terblijt.
Evenepoel begon van kop af aan, maar hij viel te vroeg stil. Pogacar kwam over de Belg heen, maar Skjelmose had zijn sprint het best getimed. De klimmer van Lidl-Trek klopte Pogacar met een half wiel.
"Ik kan het nog steeds niet geloven", zegt Skjelmose. "Ik was al blij dat ik in een groepje zat met twee van zulke geweldige renners. In mijn eentje had ik Tadej nooit bijgehaald. In de achtervolging deed ik 20 procent van het werk en Remco 80 procent. En toen we met z'n drieën waren, was ik alleen maar bezig met niet gelost worden. Ik gaf mezelf 10 procent kans in de sprint."
Dat bleek een verkeerde inschatting. "Ik had een goed gevoel over de sprint, maar Skjelmose kwam knap van achteren en was de beste", zegt Pogacar. "De finishlijn kwam 5 meter te laat voor mij. Dit hoort ook bij wielrennen. Het is in deze sport nooit simpel om te winnen."
Source: Nu.nl algemeen