Na zijn zware ongeluk eind vorig jaar zat Evenepoel behoorlijk ‘in de put’, zeker toen de revalidatie veel langer duurde dan verwacht. De Volkskrant vroeg mensen om hem heen of de tweevoudig olympisch kampioen zijn oude vorm weer gaat kunnen vinden? ‘We moeten geen wonderen verwachten.’
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen.
Zij die een foto van de deur zagen, beseffen hoe hevig de impact moet zijn geweest. Verwrongen staal, ineengevouwen als een propje papier. Het leek wel alsof er een auto in volle vaart tegenaan was geklapt.
In werkelijkheid was dat het lichaam van een jonge, vederlichte wielrenner die met een gang van 45 kilometer per uur met een doffe knal tegen de openstaande deur van een postbezorgersbusje tot stilstand was gekomen. Het gouden frame waarop hij zat, alleen voorbehouden aan de regerend olympisch kampioen, was overdwars doormidden gebroken.
Op basis van de eerste foto’s die Dario Kloeck (28) op 3 december vorig jaar van het ongeluk binnenkreeg, concludeerde hij dat zijn neef en boezemvriend ergens in een Brussels ziekenhuis in coma moest liggen, vechtend voor zijn leven. Maar godzijdank ging de telefoon, een paar uur later.
Het was Remco Evenepoel (25) zelf, de tweevoudig olympisch kampioen van Parijs (tijdrit en wegwedstrijd). Vanuit de ambulance die hem van Brussel naar een kliniek in Vlaanderen bracht klonk hij opgewekt. ‘Het valt allemaal wel mee, Dario’, zei Evenepoel lachend. ‘We rijden op de Antwerpse ring met zwaailichten aan en iedereen gaat voor me aan de kant.’
Gespecialiseerde artsen stelden na uitvoerig onderzoek de schade vast. Een van de beste wielrenners ter wereld, voorlopig de enige Belgische hoop op een Tourzege, kreeg voor de derde keer in zijn carrière te maken met ernstige blessures. Een gebroken schouder, gescheurde ligamenten en spieren, breuken in zijn hand en sleutelbeen, naast de vele schaafwonden en kneuzingen. De revalidatie zou zes weken gaan duren.
Remco Evenepoel heeft vrijdagmiddag tegen alle verwachtingen in voor het eerst in zijn carrière de Brabantse Pijl gewonnen, de eerste van een reeks heuvelklassiekers in Vlaanderen en Wallonië. In de straten van Overijse versloeg hij onder enorme belangstelling van zijn thuispubliek zijn landgenoot Wout van Aert in een bloedstollende sprint-a-deux.
Van Aert, in de voorbije jaren winnaar van massasprints en juist geroemd om zijn explosiviteit, blijft na een tweede plaats in Gent-Wevelgem en een vierde in zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix nu al meer dan 230 dagen zonder overwinning.
De twee waren met iets meer dan 45 kilometer te gaan uit het peloton weggereden en kregen alleen Joseph Blackmore mee. De Brit moest hen laten gaan op een van de laatste beklimmingen van de dag, die van de Hertstraat.
Evenepoel beleefde een gedroomde rentree na zes maanden blessureleed, waarin hij twijfelde over zijn toekomst als renner. ‘Dit is ongelooflijk’, zei de regerend olympisch kampioen na afloop. ‘Wout verslaan in een sprint? Ik had eigenlijk verwacht dat ik bij voorbaat al verloren was. Maar ik ben explosiever geworden. En je moet het altijd proberen na een zware koers.’
Van Aert toonde zich een groot verliezer. ‘Remco was gewoon sterker. Hij heeft me afgemaakt in het laatste uur. Het was afzien in zijn wiel.’ Evenepoel lijkt klaar voor de confrontatie met de Sloveen Tadej Pogacar, komende zondag, in de Amstel Gold Race. Ook Wout van Aert is dan van de partij.
Maar na zes weken bleek die inschatting te optimistisch te zijn geweest. De breuk in zijn schouder was gecompliceerder dan gedacht. Door de harde klap met het postbusje, in een reflex opgevangen met de schouder, was een zenuw bekneld geraakt en dat veroorzaakte zo veel pijn dat Evenepoel niet zomaar weer kon gaan fietsen.
Zijn rentree werd uitgesteld. En nog eens. Terwijl zijn ploeggenoten en stafleden van Soudal Quick-Step eind december naar Spanje trokken voor een trainingskamp, bleef Evenepoel op de bank achter in het koude België, zonder uitzicht op een snel en volledig herstel.
Vanaf dat moment ging het mentaal slechter met hem, vertellen mensen die dicht bij hem staan. Zo slecht, dat hij overwoog om te stoppen met wielrennen. Dat bekende hij vorige week in een zeldzaam openhartig bericht op Instagram. ‘Het was de zwaarste strijd uit mijn leven tot dusver, mentaal en fysiek’, schreef Evenepoel. ‘Ik moet eerlijk bekennen dat ik in de put heb gezeten en twijfelde over mijn toekomst.’
Zonder zijn vrouw zou hij ‘zeker’ zijn gestopt met fietsen, gaf hij toe. ‘Typisch Remco om zo’n bericht de wereld in te sturen, weet neef Kloeck. ‘Ik weet dat hij emotioneel was toen hij dit schreef. Het was op de laatste dag van een trainingskamp. Hij zat alleen op een berg, was al lange tijd van huis. Op dat moment wilde hij aan iedereen die hem de afgelopen tijd heeft geholpen laten weten hoe hij over hen denkt. Sommige mensen vinden dat misschien een beetje gek. Ik vind het juist heel mooi. Hij schaamt zich er niet voor om te laten zien van hoe ver hij zich terug heeft moeten knokken.’
Volgens zijn coach Koen Pelgrim was Evenepoel in het begin van zijn revalidatie nog strijdvaardig. ‘Maar toen bleek dat zijn herstel langer dan verwacht ging duren, veranderde dat. Remco is altijd een energiek persoon. Iemand die graag praat over wanneer hij weer gaat koersen en welke wedstrijden hij wil winnen. Maar nu was dat helemaal verdwenen. Ik heb tegen mensen van de ploeg gezegd: dit is niet de Remco die ik ken.’
Kloeck vertelt dat zijn neef in een ‘zwart gat’ terechtkwam. ‘In de eerste dagen kreeg hij honderden berichten van mensen die steun betuigden. Maar na twee weken droogden die op. Renners en stafleden gingen verder. En hij zat daar maar. De muren kwamen op hem af.’
Het was niet de eerste keer dat Evenepoel hard ten val kwam en een lange revalidatie tegemoet ging. Velen zullen nog helder hebben hoe hij tijdens de Ronde van Lombardije in 2020 in een ravijn stortte. Met een bekkenbreuk en gekneusde longen kwam hij er betrekkelijk goed vanaf.
Vorig jaar brak hij rond deze tijd in de Ronde van het Baskenland bij een zware valpartij zijn sleutelbeen en schouderblad. Hij vocht zich in recordtempo terug, werd derde in de Tour en voor de tweede keer olympisch kampioen, maar toen al merkte zijn entourage dat de rek eruit was. ‘Het was een uiterst succesvolle periode, maar het kaarsje ging langzaam uit’, zegt Pelgrim.
‘Hij had in de winter behoefte aan wat afstand, een kleine reset en wat langer rust dan normaal. Toen hij daarna zijn eerste fatsoenlijke training wilde afwerken, knalde hij tegen dat busje.’
In zijn Instagrampost was Evenepoel opvallend open over de donkere periode die achter hem ligt. Hij bedankte met name zijn vrouw Oumi Rayane uitvoerig voor haar steun in zijn bange dagen. ‘Elke dag leerde je mij lessen, over alles in het leven. Hoe ik door zware periodes moet komen, hoe ik me moet focussen, hoe ik gelukkig kan zijn in moeilijke tijden’, staat er.
Evenepoel maakte ook duidelijk dat hij is gaan bidden met zijn echtgenote. ‘Dat gaan we nog vaak samen doen. Het is geweldig dat je me dat hebt geleerd.’ Tijdens vorige revalidaties was Evenepoel boeken over een positieve mindset gaan lezen, weet Kloeck. Die gaven hem de nodige houvast.
Ook sessies bij de sportpsycholoog van de ploeg boden soelaas, zoals Evenepoel die inzet als de prestatiedruk voor een groot doel hem naar de keel grijpt. En nu zoekt hij zijn heil dus in de islam.
‘Dat vind ik nogal wat’, zegt journalist Frank Van de Winkel. Hij publiceerde vorig jaar de ongeautoriseerde biografie Ongeremd, de jonge jaren van een lefgozer, waarvoor hij met zeventig mensen uit de omgeving van Evenepoel sprak. ‘Ik heb nooit eerder gehoord dat Remco zich voor religie ook maar interesseerde. En nu ineens wel. Het vergt moed om daar zo open over te zijn, zeker omdat je in België vandaag de dag zowat wordt uitgelachen als je je met religie inlaat. Ik denk dat hij verbinding heeft gevonden met het goddelijke en dat is mooi. Het laat zien dat hij evolueert in zijn denken en zijn.’
Maar het zegt ook dat Evenepoel nog altijd op zoek is naar wie hij nu eigenlijk precies is, stelt Van de Winkel. ‘In alle gesprekken die ik over Remco heb gevoerd, komt een jongeman naar voren die emotioneel kwetsbaar is. Dat is hij altijd geweest. Als voetballer bij Anderlecht, later bij PSV, was er altijd wat. Hij vertrok telkens met een conflict. Zijn ouders zijn ook buitengewoon emotioneel, zeker zijn vader Patrick, dat is een opvliegerig type, net als Remco. Ik denk dat hij moet oppassen dat zijn emoties niet met hem aan de haal gaan. Want als jouw vrouw tegen je moet zeggen dat je door moet gaan met je vak, dan vraag ik mij af hoe emotioneel volwassen je bent. Dan is er toch iets aan de hand met je intrinsieke motivatie om nog renner te zijn.’
Zijn staf is ervan overtuigd dat hij die motivatie volledig heeft teruggevonden. ‘Maar’, zegt zijn vaste verzorger David Geeroms, ‘dit moet niet snel nog eens gebeuren. Remco heeft er weer littekens bijgekregen. Men zegt altijd dat je sterker terugkomt na zoiets. Ik betwijfel dat. Elke val is een aanslag op je lichaam. Remco is ook maar een mens. Dit keer is er wel echt iets geknakt in zijn hoofd. Gelukkig hebben we dat nu kunnen lijmen.’
Evenepoel zit sinds januari weer op de fiets. Vanaf het moment dat hij binnen op de rollers kon trainen, ging het beter met hem. Inmiddels heeft hij alweer twee trainingskampen op hoogte afgewerkt en maakt hij zich op voor vier wedstrijden in negen dagen: de Brabantse Pijl, de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik.
De wattages die hij trapt schurken tegen zijn beste waarden aan, maar zijn nog grillig, weet coach Koen Pelgrim. ‘De ene dag heeft hij superbenen, de volgende dag is het zwaar voor hem. Hij heeft ook nog wat last met bepaalde bewegingen, zoals het aanpakken van eten. We moeten geen wonderen verwachten. Hij zal mee kunnen doen, maar winnen is wat anders.’
Voor Dario Kloeck is het belangrijkst dat zijn beste vriend met een goed gevoel over de finish zal bollen. ‘Er komen veel mensen kijken vanwege de paasvakantie. Dat gaat hem goed doen. Heelhuids bij de ploegbus terugkeren, daar gaat het nu om. Dan zal er emotioneel veel van hem afvallen.’
Deze tekst is 18 april, 18.12 uur aangepast.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant