Van harte gefeliciteerd allemaal, met het 15-jarig jubileum van The Passion! (Toeters en bellen instarten graag, maar wel op een respectvolle, muzikale manier die past bij leven en lijden van Jezus Christus.)
Wie had dat ooit gedacht, na de eerste editie in 2011? Natuurlijk, die eerste muzikale vertelling van de dood van die goeiige Jezus was onvergetelijk, met Syb van der Ploeg als (bijna) eerste Jezus ooit, Do als Maria en Frank Lammers als de perfecte Judas. Maar wie mij toen had verteld dat The Passion een jaarlijks terugkerend evenement zou worden met miljoenen kijkers, had ik uitgelachen. Dat The Passion navolging zou krijgen met een Hemelvaart-spin-off en een soortgelijke kersteditie in de vorm van Scrooge Live, leek al helemaal te mooi om waar te zijn.
Ook vijftien jaar na dato is The Passion het enige tv-evenement dat ik voor geen goud oversla. Helaas maakte de deadline van deze krant een recensie van de vijftiende editie (met Dorian Bindels als Jezus, Eva Simons als Maria en, jawel, Eddy Zoëy als Judas) onmogelijk, dus houd ik het maar bij een bescheiden ode. Want ja, u denkt wellicht: het zal allemaal wel, met dat religieuze musicalspektakel annex cringefestijn, maar ik denk bij The Passion toch aan heel andere dingen. Ik neem u even mee.
Denkend aan The Passion…
…zie ik Anita Meyer die ‘er slep pap in de kou’ zingt in plaats van ‘er mensen slapen in de kou’
…zie ik Frans Bauer die als Petrus moet ontkennen dat hij bij Jezus hoort en wegrent voor Kim-Lian van der Meij
…zie ik hopelijk stiekem ooit nog een rolletje weggelegd voor Harry Mens als Barabbas
…zie ik Jack van Gelder met een ernstige tronie ‘MES! STEEK! PIJN!’ zingen als Pontius Pilatus tijdens de jaarlijkse uitvoering van Frank Boeijens Zwart wit
…zie ik een Jezus die Danny de Munk, Soy Kroon en Martijn Fischer kan zijn, en weet ik: uiteindelijk kunnen we allemáál een Jezus zijn
…zie ik altijd iets met Anita Witzier, zelfs als ze er helemaal niet bij is
…zie ik hoe de liedteksten van Suzan & Freek en Marco Borsato haast geschreven leken voor Jezus zelf
…zie ik Kluun als de beste verteller die Jezus zich ooit kon wensen
…zie ik steden als Terneuzen en Roermond opbloeien door de best denkbare citymarketing
…zie ik een zingende Eddy Zoëy of Dennis Weening, in dat wat de hoogtepunten van hun toch al rijke carrière zouden worden
…zie ik altijd een centraal thema dat vragen stelt als ‘Hoe heet jij vandaag?’ of ‘Voor wie draag jij vandaag een trui?’
…zie ik een ritueel dat er jaarlijks wonderwel in slaagt om ontroerend, grappig en onvergetelijk te zijn, en daarmee misschien wel het enige televisieprogramma is dat de Nederlanders nog écht bij elkaar kan brengen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant