Heftig nieuws voor alle fans van Familie Gillis: Massa is kassa. Dinsdag veroordeelde de rechtbank Peter Gillis tot een celstraf van een jaar, waarvan zes maanden voorwaardelijk, voor grootschalige belastingfraude. ‘Nou, dan mot ik maar een boterhammetje meenemen!’, reageerde de vakantieparkmagnaat laconiek voor de camera van Omroep Brabant.
Zorgen maakte hij zich niet. Natuurlijk, Gillis vond het schandalig en triest, maar ja, hij dacht ook dat hij ‘geen eerlijk proces heeft gehad’. In hoger beroep dus, waarbij de camera’s van SBS blijven draaien. Alles is content, en zo’n rechtszaak doet het ongetwijfeld goed voor de kijkcijfers.
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie en is eens in de vijf weken tv-recensent.
Van Talpa hoeven we ondertussen geen moreel kompas te verwachten, want het mediabedrijf is van mening dat iemand pas schuldig is bij een ‘definitieve veroordeling’. Het zakelijke persbericht sloot af met de vrolijke boodschap dat ‘het nieuwe seizoen van Massa is kassa vanaf mei te zien is’. Hoera!
In de veilige thuishaven van Shownieuws werd door de lultifunctionele tafelgasten begripvol gereageerd op het besluit van hun bazen om ‘dé realityster’ (aldus presentator Tooske Ragas) voorlopig op de buis te houden. Evert Santegoeds zag een kans voor Gillis om nu ‘zijn kwetsbare kant te laten zien’, en hij vond het fijn dat hij een baas heeft die zegt: ‘Er zijn al genoeg mensen gecanceld.’ Erik de Zwart zou ‘precies hetzelfde doen als hij de boel zou moeten programmeren’.
En dat allemaal voor een proleterig programma dat er al vijf jaar lang wonderwel in slaagt om niets zinnigs toe te voegen aan de Nederlandse televisiecanon, los van relletjes, gedoe en ophef. Maar ook in de rechtszaal bleven de SBS-camera’s gewoon doordraaien: die rechterlijke macht doet het in het nieuwe seizoen ongetwijfeld goed als grote antagonist. De cynische modderschuit trekt voorlopig even door, met een moreel kompas dat ergens op de bodem van de zee ligt.
Het was sowieso al geen beste tv-dag, daar er opnieuw een jeugdheld heenging in de persoon van tv-legende Danny Verbiest. Ik kende Verbiest in eerste instantie vooral als robotoppas uit Bassie en Adriaan, nog voordat hij een kindertelevisieheld werd binnen én buiten Vlaanderen als geestelijk vader en vooral de stem van Samson in Samson & Gert.
Na die cynische Gillis-gate waren de terugblikken op een carrière van iemand die wél iets wezenlijks bijdroeg aan de televisiegeschiedenis een stuk prettiger. Vooral een interview met HLN van een paar jaar geleden was mooi weemoedig.
Verbiest was op dat punt al lang met Samson-pensioen, maar bleef stiekem verlangen naar een terugkeer: ‘Fysiek zou ik het niet meer aankunnen, maar ik droom er soms nog van dat ze mij komen vragen om nog één keer een klein stukje op te treden als Samson.’
En: ‘Als ik mijn leven moest herbeginnen, zou ik proberen hetzelfde leven te hebben.’ De ene tv-erfenis is de andere niet, bleek maar weer.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant