is columnist voor de Volkskrant.
Toen Theo en Thea, mijn jeugdhelden, in 1988 hun afscheidsaflevering Afscheid uitzonden op tv, stuurde ik met mijn buurmeisje en zus een brief naar Achterwerk, de brievenrubriek van de VPRO Gids. Daarin kondigden wij aan dat wij de officiële Theo en Thea-fanclub waren begonnen. Een onpraktisch moment, als je idolen net hebben aangekondigd ermee te stoppen, maar we werden overstelpt met brieven: of we Theo en Thea voor iemands bruiloft konden regelen, of we hun telefoonnummers hadden. Zelf kwamen we niet verder dan bladzijdes kopiëren uit het Theo en Thea-boek, en die opnieuw aan elkaar nieten als tijdschrift.
Theo en Thea zijn bepalend geweest voor velen van mijn generatie. Een hele generatie voor wie het woord grill-bakoven zoveel betekent.
Dit was een lange inleiding om aan te kondigen dat ik de extreem vermakelijke en ontroerende biografie Altijd van je af heb gelezen, over Arjan Ederveen, Theo dus, geschreven door Sara Berkeljon.
Arjan Ederveen valt als echte persoon in enige mate samen met de lijzig pratende, grootogige, altijd licht afgeleide Theo, vermoed ik, en ook met zijn latere Kreatief met kurk/Borreltijd-persona Peter van de Pood. ‘Hij lag altijd op de grond of hing over een bank’, zegt een oud-docent van de Kleinkunstacademie over hem. Hij is ongrijpbaar, en daarom heeft Berkeljon iets slims gedaan: ze heeft zichzelf in de biografie geschreven. Ze gaat een vriendschap aan met Ederveen, zoekt hem op in India en in Friesland, leert zijn man Howie kennen en gaat met hem op pad. Zo hoeft hij niet steeds antwoord te geven op ingewikkelde vragen over zijn leven, maar kan hij al doende en pratende, in zijn groeiende vriendschap met haar, laten zien wie hij is.
Dat praten gebeurt in door Berkeljon perfect opgevangen en neergeschreven Ederveentaal. Hij heeft het over ‘een goede stoelgang met weinig veegwerk’. Over zijn relatie met Howie: ‘Ik wilde een relatie, omdat ik eindelijk mijn droomwens van het hebben van een kabouter vervuld wilde hebben.’ Ook praat hij met zijn biograaf veel over zijn problemen met internet en zijn telefoonabonnement bij Simyo. ‘Simyo heeft ineens een dataplafond!’, roept hij tegen haar.
Ederveen heeft een zwaar leven gehad, met twee broers die veel te jong overleden, de stukgelopen vriendschap met de geniale Tosca Niterink (Thea), de aidsepidemie en zijn eigen karakterstructuur, waarmee het niet altijd makkelijk existeren was. Hij had ook een heel succesvol leven, ook post-Theo en Thea, met onder andere zijn mockumentaryserie 30 minuten. Dat komt allemaal heel goed gedocumenteerd aan bod.
Over zijn werk nu, als oudere artiest: ‘Wil ik dat nou echt, in een eierpak rondhupsen en uitgelachen worden door Gerard Joling?’ Ook die vraag wordt beantwoord. Ederveen is het liefst aan het schoffelen in zijn tuin in Friesland. Bij ‘de miertjes en de piertjes’.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant