Mathieu van der Poel heeft voor de derde keer op rij Parijs-Roubaix gewonnen. Hij ging op kop met zijn grote concurrent Tadej Pogacar, toen die een hek in reed.
is sportverslaggever van de Volkskrant. Verslag vanuit Roubaix.
De kasseistrook van Le Pont-Thibault à Ennevelin is er niet eentje waar Parijs-Roubaix bekend om is. De organisatie heeft de strook slechts drie sterren gegeven: redelijk lastig. Maar het wordt het kantelpunt in de koers van zondag, als Tadej Pogacar er uit de bocht stuitert en blijft steken in het doek dat aan de dranghekken hangt.
Mathieu van der Poel blijft wel overeind en ligt vanaf dat moment op koers om voor de derde keer op rij de Hel van het Noorden te winnen. Natuurlijk wacht hij niet op Pogacar, die ruim 20 seconden aan het hannessen is voordat hij weer verder kan. Het is nog maar 38 kilometer tot de finish en het is Pogacar zelf die de fout is ingegaan. Gefocust blijven, sturen en parcourskennis zijn een onvervreembaar onderdeel van deze wedstrijd. En debutant Pogacar had zich bij deze bocht misrekend.
Zo gek was dat niet. Met een fikse bries in de rug trok de Sloveen, die vorige week nog met overmacht de Ronde van Vlaanderen won, vlak voor die bocht de snelheid tot boven de 60 kilometer per uur op. Een waanzinnig tempo op de hobbelige keien. Zeker in de wetenschap dat na de ochtendlijke regen en de doorgebroken zon de grip op elke vierkante centimeter anders kon zijn.
De wedstrijd werd gevormd door beide mannen. Aanvankelijk was het vooral Van der Poel die van plan leek om de concurrenten de nek om te draaien. Vanaf het eerste moment dat ze de kasseien opdraaiden, lag het tempo hoog en was er die voortdurende spanning van een aanval, lekke banden of valpartijen die zo bij Parijs-Roubaix hoort.
Zo is Wout van Aert al vroeg het slachtoffer van een valpartij. Later in de koers valt ook Mads Pedersen, die sterk rijdt, weg uit de kopgroep. Hij krijgt een lekke band.
Na het lekrijden van Pedersen belandt Van der Poel in een groepje met zijn ploeggenoot Jasper Philipsen en Pogacar. Twee tegen één is lastige wiskunde in het wielrennen. Van der Poel en Philipsen kunnen elkaar helpen, maar Pogacar hoeft volgens de wielerwetten niet al te veel werk te verrichten. Misschien dat daarom Van der Poel aan het eind van de strook van Mons-en-Pévèle demarreert. De Sloveen kan mee, maar Philipsen breekt.
Een sprint à deux wordt het niet, dankzij die ene bocht op 38 kilometer. Spannend blijft het nog wel lang omdat het gat lang op 20 seconden blijft steken. Uiteindelijk loopt Van der Poel uit en moet Pogacar nog van fiets wisselen. Hetzelfde gebeurt Van der Poel nog op ruim 15 kilometer van de finish. Het maakt allemaal niets meer uit: zijn voorsprong is al zo groot dat hij het makkelijk hebben kan.
De derde zege is al zeker en Van der Poel treedt in de voetsporen van Octave Lapize (1909-1911) en Francesco Moser (1978-1980), de enige twee die hem voorgingen met drie overwinningen op rij in Roubaix.
Lees later op de dag ook het uitgebreide wedstrijdverslag van sportverslaggever Erik van Lakerveld.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant