Dat lichtgewicht Tadej Pogacar zondag bij Parijs-Roubaix als een van de favorieten geldt, komt niet alleen door zijn uitzonderlijke talent. De steeds bredere banden in het peloton spelen ook mee.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek, wielrennen en roeien.
Parijs-Roubaix was altijd het terrein voor de geblokte coureurs, voor renners met wat meer kilo’s. Maar met Tadej Pogacar als een van de favorieten in de kasseienklassieker lijkt dat verleden tijd. Dat ligt niet alleen aan de bijzondere kwaliteiten van de Sloveen, maar ook aan de bredere banden waarop het peloton rijdt.
Pak het lijstje met winnaars van dit monument erbij, en het is duidelijk dat Parijs-Roubaix de afgelopen halve eeuw meestal een prooi was voor relatief zware renners, van rond de 80 kilo. Mannen als Tom Boonen (2005, 2008, 2009, 2012), John Degenkolb (2015) en Dylan van Baarle (2022).
Mathieu van der Poel, winnaar van de laatste twee edities, is met zo’n 75 kilogram iets lichter, maar dat is alsnog ongeveer 10 kilo zwaarder dan Pogacar. Magnus Bäcksted, de Zweed die 2004 won, spande qua gewicht de kroon met ruim 90 kilo.
‘Contragewicht’, zegt Piet Rooijakkers, daar ging het om. De oud-renner is tegenwoordig verantwoordelijk voor onderzoek en ontwikkeling bij Team Picnic PostNL. Zwaardere renners hielden het stuiteren op de kasseien in toom door hun kilo’s op het zadel. Knokige klimmers werden op de keien juist alle kanten op geslingerd.
Maar dat is door de ontwikkelingen in banden steeds minder het geval. Rooijakkers: ‘En ook de renners die minder goed kunnen sturen, profiteren van de bredere banden. Die zijn vergevingsgezinder.’
De meeste renners verschijnen dit weekeinde aan de start in Compiègne met banden van 30 millimeter of zelfs iets breder. Vorig jaar al werden er renners gespot met banden van 35 millimeter breed. Dat is vergelijkbaar met wat er op een stadsfiets zit en zelfs breder dan wat de internationale wielerunie UCI toestaat in veldritten. Daar is de limiet 33 millimeter.
Het zijn afmetingen die in schril contrast staan met wat een paar decennia geleden de norm was. Tot zo’n 25 jaar geleden gold een band van 19 millimeter als echt racemateriaal. En nog zo’n verschil met nu: voor optimaal resultaat moesten die bandjes keihard worden opgepompt.
Op een strakke ondergrond werkt een smalle harde band vrij goed, maar dat is niet de praktijk van het wegwielrennen, waarbij de renners over allerlei wegen koersen. En zo’n harde band geeft niet mee, absorbeert de oneffenheden in het wegdek nauwelijks. Dat kost uiteindelijk energie en daarmee snelheid.
En zeker op kasseien. ‘Als ze twintig jaar geleden al bedacht hadden om op bredere banden te rijden, had er toen misschien wel iemand anders gewonnen’, zegt Rooijakkers.
Het voordeel van een brede band is dat die, met veel minder luchtdruk, veel beter zijn ronde vorm behoudt en door de grotere inhoud ook veel beter de obstakels van het wegdek absorbeert. Dat levert niet alleen comfort en grip op, maar bespaart een heleboel energie. Iedere renner profiteert ervan, zegt Rooijakkers. ‘Die heel brede banden verbreden het speelveld.’
Dat geldt overigens niet alleen in Parijs-Roubaix, maar in elke koers, benadrukt Rooijakkers. Want een lagere rolweerstand biedt overal voordeel, en dus niet alleen aan lichtgewichten op kasseien. ‘Zwaardere renners kunnen er ook net iets makkelijker mee bergop.’
Hoeveel breder kan het nog? ‘Daar zit wel een einde aan. En op een slechte weg ligt dat verder dan op normaal asfalt’, zegt Rooijakkers.
Website Cycling News testte vorige maand banden van 40 millimeter breedte en concludeerde dat die nog sneller waren dan smallere varianten. Die resultaten trekt Rooijakkers in twijfel. ‘Wij hebben ook heel veel getest, en ik geloof nooit dat dat op normaal wegdek sneller zou zijn.’
Zo’n band zou tegen de regels zijn. De UCI stelt weliswaar geen eisen aan de breedte van de band in wegwedstrijden, maar wel aan de diameter van een wiel inclusief de band: die mag niet groter zijn dan 70 centimeter. En wielen met banden van 40 millimeter steken daar net voorbij. Dat geldt zelfs al bij sommige merken bij 35 millimeter.
Met 32 millimeter houdt Rooijakkers het zondag voor de renners van zijn ploeg in elk geval netjes binnen de marges.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant