Bij de start van de marathon van Rotterdam klinkt niet langer het You’ll never walk alone uit de keel van Lee Towers. Zijn eerste opvolger is operazangeres Francis van Broekhuizen. ‘Ik zal zondag toch wel even hartkloppingen krijgen als ik daarboven in dat bakkie sta.’
Francis van Broekhuizen heeft normaal gesproken geen zenuwen meer voor ze het podium opgaat. Maar als de operazangeres denkt aan het optreden van zondag, gaat het toch even kriebelen. Van Broekhuizen zingt dan vanuit een hoogwerker 18 duizend hardlopers toe aan de start van de Rotterdamse marathon. ‘Ik heb geen hoogtevrees, maar ik zal zondag toch wel even hartkloppingen krijgen als ik daarboven in dat bakkie sta. Je moet vooral niet denken aan alle mensen die kijken.’
Van Broekhuizen volgt Lee Towers op, die vorig jaar voor het laatst de marathon inluidde met zijn versie van You’ll Never Walk Alone. Na dertig jaar vond Towers het genoeg geweest. Het lied blijft, maar als het aan de organisatie van de marathon ligt, komt elk jaar een andere zanger het vertolken.
Toen de organisatie Van Broekhuizen benaderde, stond ze niet meteen te springen. ‘Ik wilde vooral weten hoe laat ik er moet zijn. Ik heb zondag namelijk ook nog een ander optreden.’
Waar Towers zijn eigen versie bracht, zingt Van Broekhuizen een operaversie. Die zal meer op het origineel lijken: You’ll Never Walk Alone werd in 1945 geschreven voor de klassieke musical Carousel. ‘Ik zing het lied ook altijd in mijn shows,’ zegt Van Broekhuizen. ‘Je kan me aanzetten en ik zing het. Maar in Rotterdam is het toch anders, het is het lijflied van de stad. Ik roep al jaren dat ik het nog een keer op de stip van de Kuip wil zingen, dus misschien speel ik mezelf in de kijker als ik zondag een goede beurt maak.’
Hoewel Van Broekhuizen Feyenoord en de stad een warm hart toedraagt, is de zangeres geen Rotterdamse. ‘Mensen denken vaak dat ik dat ben, omdat ik zo Rotterdams praat. Mijn vader is opgegroeid in Rotterdam en heeft daar ook lang gewerkt, dus ik voel me verbonden met die stad. Je zou kunnen zeggen dat ik een geadopteerde Rotterdammer ben.’
Van Broekhuizen houdt dus van Rotterdam, maar de zangeres is niet warm te krijgen voor een stuk hardlopen: ‘Ik ben al blij als ik het eind van de straat haal, laat staan een hele marathon.’
Heeft Van Broekhuizen een speciale manier om zich voor te bereiden op het Rotterdamse volksfeest? ‘Nee, uiteindelijk is het ook gewoon een optreden als alle andere. Ik heb nog wel even met Lee gebeld. Hij heeft me succes gewenst, maar geen advies gegeven. We hebben het lied weleens samen gezongen en hij weet dat ik het goed kan zingen.’
Van Broekhuizen neemt na de start dus meteen de benen naar een ander optreden in – ze durft het bijna niet te zeggen – Amsterdam. Zo breekt de marathon dit jaar met nog een traditie: Towers zong het lied altijd nog een keer voor de laatste finisher. ‘Ik heb meteen gezegd bij de organisatie dat ik niet kan blijven. Zo erg is dat niet hoor. Ze zitten tijdens het lopen echt niet op mij te wachten.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant