Niet herten- maar zeehondenhuid vormde de kaft van middeleeuwse boeken, blijkt uit nieuw onderzoek. De harige omslagen werden aangetroffen in Franse kloosters en hadden onder meer Scandinavische zegels. Dat duidt op uitgebreide handelsnetwerken uit die tijd.
Lange tijd werd aangenomen dat middeleeuwse boeken werden gemaakt van de huid van herten of everzwijnen. Maar nieuw onderzoek in Royal Society Open Science toont aan dat het om zeehondenhuid gaat.
De verdeling van de haarzakjes op de kaft kwam niet overeen met die van een hert of everzwijn. Onderzoekers voerden daarom eiwit- en DNA-analyses uit op de omslagen. Daaruit bleek dat de huiden van gewone zeehonden, zadelrobben en baardrobben werden gebruikt om ze te maken.
Het gebruik van zeehondenhuid voor boekenkaften was gebruikelijk in Scandinavische landen en in Ierland, maar deze boeken zijn in Franse kloosters gevonden. Wetenschappers zijn dan ook verbijsterd, aangezien de kloosters in het binnenland liggen en er ook niets bekend is over zeehondenpopulaties aan de kust.
De monniken wisten destijds mogelijk niet dat ze zeehondenhuid gebruikten, aangezien zeehonden zelden werden afgebeeld in middeleeuwse kunst. De onderzoekers denken dat de kloosters aan zeehondenhuiden konden komen omdat ze in de buurt van Noorse handelsroutes lagen. De bevindingen onderstrepen daarmee het idee van een middeleeuws handelsnetwerk dat veel verder ging dan lokale ruilhandel.
Een andere uitkomst die dat idee ondersteund, is de vondst van internationale zegels. De harige kaften werden vergezeld met zegels afkomstig uit Scandinavië, Schotland en mogelijk IJsland of Groenland.
Source: Nu.nl algemeen