Het heeft even geduurd, maar Ousmane Dembélé overtreft dit seizoen alle verwachtingen. Na meerdere mentale doorbraken is hij op zijn top.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over voetbal en handbal.
Het is alweer vergeten, want Ousmane Dembélé is nu in topvorm, scoort meer dan hij ooit heeft gedaan. Toch wees aan het begin van het seizoen alles er nog op dat het weer hetzelfde liedje zou worden. Dat dit jaar op dezelfde grillige manier zou verlopen zoals vele andere jaren in het leven van de Franse aanvaller.
PSG-coach Luis Enrique wilde er in het najaar ‘geen soap’ van maken toen hij Dembélé thuis liet voor de uitwedstrijd tegen Arsenal. ‘Maar er is wel een probleem met de betrokkenheid van deze speler met zijn ploeg.’
Het was weer zo ver, Dembélé (27) moest tot de orde geroepen worden. Maar Dembélé laat zich ook tot de orde roepen, ook dat is een constante in zijn carrière. ‘Mijn beste beslissing van het jaar’, blikte Enrique onlangs terug op de tijdelijke verbanning. ‘De rest deed hij zelf.’
Wat Dembélé vooral deed sindsdien, is doelpunten maken. Dit seizoen al 32, waarvan 21 in de Franse competitie. PSG kon mede daarom afgelopen zaterdag al de landstitel vieren. In de Champions League waren het er zeven, waarvan een cruciale. Door zijn intikkertje in Liverpool kwam PSG op gelijke hoogte met Engelsen. Daarom, en door de penalty’s beter te nemen, speelt de Franse kampioen woensdagavond in de kwartfinale tegen Aston Villa.
Vooral sinds de jaarwisseling is er geen houden aan. En dat komt niet alleen door dat ene besluit waarop Enrique zo tevreden terugkijkt, de coach deed nog iets anders. Terwijl hij buiten het veld de teugels strakker aantrok, gaf hij zijn aanvaller in het veld juist meer vrijheid.
Dembélé speelt dit jaar niet meer als rechtsbuiten, maar in het centrum. Als ‘valse’ spits, die de ruimte krijgt om te zwerven en zijn intuïtie te volgen. Daarvan heeft hij het altijd al moeten hebben, maar nu levert het ook rendement op.
Juist daar schortte het aan in Barcelona, dat de Fransman in 2017 kocht van Borussia Dortmund. Voor veel meer dan Barca-voorzitter Josip Maria Bartomeu van plan was. Voor de onderhandelingen bezwoer hij absoluut niet verder te gaan dan 80 miljoen euro. Niet veel later had hij 147 miljoen euro neergeteld.
Bij de Catalaanse club kon het toen nog niet op, maar Dembélé maakte mee hoe Barcelona wegzonk en, met nieuwe trainers, steeds weer probeerde op te krabbelen. Aan dat onrustige ritme droeg hij zelf, nog maar 20 jaar oud, zijn steentje bij.
Dembélé werd de speler die de meeste boetes moest betalen, vooral omdat hij vaak te laat kwam. Al snel lekte uit dat hij ’s nachts met vrienden zat te gamen. Een keer vertelde hij dat hij ziek was nadat de club hem wakker had gebeld. Toen de teamarts daarop bij hem langsging, moest hij bekennen dat er niets aan de hand was.
Bij Stade Rennais, zijn eerste profclub, en Dortmund had hij nooit iets, in Barcelona liep hij maar liefst veertien keer een spierblessure op. Van de zes jaar die hij er doorbracht, was hij 784 dagen geblesseerd, meer dan een derde van zijn totale tijd.
Volgens vrienden is hij veranderd, nadat hij is getrouwd met Rima Edbouche in 2021 en kort daarna vader werd. Toen de beelden van een islamitische bruiloft in Marokko naar buiten kwamen, waren veel van zijn teamgenoten nog verrast. Ze wisten niet dat Dembélé een vriendin had.
Volgens hemzelf ging er al eerder een knop om, namelijk vlak nadat Ronald Koeman Barcelona-coach werd en hij opnieuw geblesseerd was geraakt. Hij praatte met zijn trainers, die hem de waarheid vertelden. ‘Talent is niet genoeg’, zei hij in een interview met Sport. ‘Dat wist ik daarvoor niet, maar nu begrijp ik dat het essentieel is om te werken, op het veld en erbuiten.’
Dembélé huurde een fitnesstrainer in, voor en na training begon hij met oefeningen om zijn kwetsbare hamstrings te verzorgen. Met een voedingsdeskundige veranderde hij zijn eetgewoonten. En als hij even vergat hard te werken, herinnerde Xavi, Koemans opvolger, hem eraan.
Zo kwam zijn talent langzaam weer bovendrijven, het talent waar nooit iemand aan had getwijfeld. ‘Een gazelle met verbeelding’, noemde Jorge Valdono, oud-coach van Real Madird hem ooit vanwege zijn elegante dribbels. ‘Hij houdt de bal precies op de juiste afstand bij zich, de bal gaat niet ver van zijn voeten af maar de tegenstander heeft wel het idee dat hij hem af kan pakken. Het is als een jojo.’
Daarbij is hij zo tweebenig dat hij zelf niet weet wat zijn beste been is. ‘Ik ben meer linksbenig’, zei in zijn tijd bij Stade Rennais. Maar waarom schoot hij penaly’s dan met rechts? ‘Omdat ik beter schiet met mijn rechterbeen.’
In Barcelona waren ze net weer van hem gaan houden toen hij besloot naar Parijs te vertrekken, dichter bij Évreux in Normandië, waar hij opgroeide. Daar draaide hij vorig jaar al een goed seizoen, maar toen stond hij nog naast Kylian Mbappé, die de doelpunten maakte.
Toen hij naar Real Madrid vertrok, zocht Luis Enrique een opvolger en keek hij naar Dembélé, die klaar was voor zijn nieuwe rol. Volgens Mbappé komt dat omdat zijn teamgenoot bij Frankrijk ‘een mentale doorbraak’ heeft gehad. ‘Hij is relaxter voor de goal.’
En ja, hij is volwassener geworden, bij de een gaat dat nu eenmaal sneller dan anderen. ‘Dembélé is niet laat’, relativeerde Mbappé. ‘Dat hij op zijn 27ste op zijn top is, is voor een voetballer een normale evolutie.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant