De lezersbrieven! Met het enige wapen van de machtelozen, smoezen uit Schijndel, moreel leiderschap van Dick Schoof, Geen Geklooi Iedereen Mooi, ethisch oorlog voeren en wat dit kabinet precies weg wil bezuinigen.
De documentaires Blauwe ballen en andere verkrachtingsmythes en Had dan nee gezegd, zoeken naar verklaringen voor het feit dat slachtoffers van verkrachting en seksueel geweld vaak tot dader worden gemaakt. Dat korte rokje, dat late tijdstip alleen op straat, et cetera.
De belangrijkste verklaring die ik mis: het slachtoffer tot dader maken, voert ‘de illusie van controle’ in. Want met het geloof dat het zonder dat rokje, tijdstip of met weerbaarheidstraining niet gebeurd zou zijn, komt het geloof dat het slachtoffer het had kunnen voorkomen. Zo tracht men – wellicht goedbedoeld, maar uiterst onhandig, misplaatst en feitelijk beschuldigend – het slachtoffer en zichzelf te beschermen. ‘Dat zou mij niet overkomen.’ De illusie van controle is ons enige wapen tegen (situaties waarin we) volslagen machteloos zijn en met angstig lege handen staan.
Ruud Joppen, gepensioneerd ggz-psycholoog-psychotherapeut, Nijmegen
Als ik, net als Lisette Niemeijer, uit Schijndel kwam, dan zou ik misschien ook een goede smoes verzinnen over de gewelddadige protesten tegen azc’s in haar omgeving. Het zou niet volgens haar aan die azc’s liggen, maar aan de ondemocratische besluitvorming.
Jammer alleen dat Schijndel in een gebied ligt waar megastallen vergunningen krijgen via slinkse deals, handhaving van mest uitrijden niet bestaat en uitgekochte veeboeren op hun akkers bloembollen gaan telen waardoor de buren parkinson krijgen, en niemand geweld gebruikt om dát tegen te gaan. Sterker nog: men stemt er massaal op de BBB omdat de onwettige bevoordeling van de veeboeren hen nog niet ver genoeg gaat.
Asielzoekers opnemen is een wettelijke plicht. Er is niets ondemocratisch aan bepalen hoe je aan die plicht gaat voldoen. Een smoes gebruiken als reden voor geweld, is hypocriet.
Marcus van Engelen, Leiden
Terwijl gemeenteraadsvergaderingen en voorlichtingsbijeenkomsten rond geplande azc’s worden verstoord of zelfs voortijdig moeten worden beëindigd, blijft het vanuit de regering muisstil. Terwijl raadsleden, notabene de uitvoerders van landelijk beleid, worden bedreigd, geïntimideerd met vuurwerk of bekogeld met eieren, houdt het kabinet de kaken stijf op elkaar.
Nog niet eens zo heel lang geleden zou een premier van dit land zijn afkeer luid en duidelijk hebben laten blijken. Zo niet Dick Schoof, die vindt het allemaal klaarblijkelijk volstrekt normaal – net zoals het feit dat zijn grootste regeringspartij deze vorm van vreemdelingenhaat actief aanmoedigt. Want dat zijn deze acties: een uiting van onverholen vreemdelingenhaat, opgepookt door onguur rechts.
Met het moreel leiderschap van Dick Schoof en zijn ploeg zijn we als land moreel failliet.
Hans Overduin, Den Haag
Wat doet dat goed, zo’n interview met de erudiete, waardige Robbert Dijkgraaf die hier de nadruk legt op kennis in relatie tot het maatschappelijk belang en welzijn. De inhoud van het Magazine geeft hierna een hedendaagse toestand weer waarin een groep (bemiddelde?) mensen krampachtig bezig is met zichzelf en blijk geeft van hunkering naar meer en meer halen van buitenaf en zo hun eigen grenzen overschrijden. Nog meer dure smeersels, meer prikken, injecties, operaties, kuren et cetera.
We weten dat dit niet leidt tot een echte oplossing want er zullen altijd ontelbaar veel mooiere mensen zijn. Daarom als variant op ‘Geen gezeik, iedereen rijk’ van Koot en Bie mijn motto: Geen geklooi, iedereen mooi.
Investeren in cosmetische behandelingen, daarvoor kun je kiezen, maar mensen als Robbert Dijkgraaf hebben mij meer te bieden.
Pieta Ulijn, Nuenen
Toen het vak ethisch oorlog voeren meer dan twintig jaar geleden in de krijgsmacht werd ingevoerd, werd de Israëlische krijgsmacht als positief voorbeeld genomen. Veel militairen hadden grote vraagtekens bij het invoeren van het ethisch besluitvormingsmodel (ETB) dat elke militair uit zijn hoofd moest kennen om in een split second te beslissen of het ethisch verantwoord was om een vijandige soldaat dood te schieten of niet. Bij een verkeerd besluit liep je of de kans voor de krijgsraad te komen, of even later zelf doodgeschoten te worden.
Ik heb als docent op de KMA lang tevergeefs aangetoond dat dat het ETB niet deugde en weet niet of het nog onderwezen wordt. Maar als ik zie hoe Israël in Gaza oorlog voert, hoop ik dat Israël niet meer als ethisch voorbeeld gebruikt wordt. Het opereert in strijd met het humanitair oorlogsrecht. Toch accepteert de Nederlandse regering het nog steeds. Sinds Israëlische militairen in mijn jeugd door mijn straat liepen tijdens de vierdaagse, was ik vriend van Israël en hoopte er ooit naartoe te gaan. Nu ik zal ik er geen stap meer zetten en ik hoop vele lezers met mij.
Willem Heijster, militair psycholoog b.d., Breda
Vorige week bleek met het instellen van de tikkende tijdbom in het medialandschap alvast dat een hele omroep zal verdwijnen: de NTR. Een omroep die de kijker wijzer wil laten worden op het gebied van geschiedenis, kennis en kunst, zonder ze producten aan te smeren of er zelf geld aan te verdienen. NTR-directeur Goes noemde de aangekondigde verdwijning ‘een donderslag bij heldere hemel’. Dat is wat zwak uitgedrukt.
Het is niet voor niets dat dit plan uitgerekend nu van stal wordt gehaald. De partij van minister Bruins, NSC, is nu bezig met het uitvoeren van Wilders’ grote wensdroom om de publieke omroep af te schaffen. En dan maar meteen de NTR. Want met het verdwijnen van de NTR is er ook minder geschiedenis op tv. Die kan dan, net als in China, Rusland of de VS, meteen rechts-populistisch herschreven worden.
Dan is er ook geen Nieuwsuur meer, waar kritische vragen gesteld worden aan boeren, industriëlen en politici over problemen als pfas, pesticiden of stikstof. Het programma Focus gaat dan ook gelijk van de buis. Want wetenschap twijfelt, bevraagt en onderzoekt en daar heeft een rechts-populistische regering geen behoefte aan. Op de radio verdwijnt dan een programma als Podium, waar ook ongemakkelijke en bijzondere klassieke muziek te horen is en de uitzending niet gestoord wordt met spelletjes en gebabbel.
Daar waar de media geen kritische of andersdenkende geluiden kan laten horen, blijven de kermisklanken over en vullen influencers de leemte op om geld te verdienen. Media is macht, wist Josef Goebbels honderd jaar geleden. Dat heeft dit kabinet ook goed begrepen.
Manfred van Eijk, Hilversum
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant