Er wordt vaak gezegd dat Max Verstappen een sterke teamgenoot nodig heeft die hem tijdens de races kan ondersteunen. Met twee coureurs die vooraan kunnen meestrijden, zou McLaren in theorie Red Bull en diens kopman strategisch eenvoudig te slim af moeten kunnen zijn.
Maar dat is slechts theorie. In de praktijk werkt dat niet altijd, zoals de Grand Prix van Japan bewees: ondanks het snelheidsvoordeel van McLaren slaagde Verstappen erin zijn leiding gedurende de hele race van 53 ronden vast te houden, en zette hij zijn pole-position om in de eerste overwinning van 2025.
Had McLaren deze race moeten winnen?
“Deze race werd op zaterdag verloren”, was de belangrijkste conclusie die McLaren trok na de Grand Prix van Japan. En ja, het voordeel van vrije lucht was een belangrijke factor in de overwinning van Max Verstappen, terwijl inhalen op Suzuka vrijwel onmogelijk bleek. Maar toch is die conclusie te gemakkelijk vanuit McLaren-oogpunt.
Want hoe belangrijk de kwalificatie ook was, McLaren had op zondag nog steeds 53 ronden om de verhoudingen recht te zetten nadat het pole-position had misgelopen. Andrea Stella wees erop dat het team in papaja qua pure race pace een paar tienden marge had ten opzichte van Verstappen. Het betekent dat McLaren deze (saaie) race op twee manieren kon benaderen: op veilig spelen en een dubbele podiumplaats achter Verstappen accepteren, of in ieder geval nog iets proberen — niet door te gokken, maar sec op manieren die het eindresultaat niet zouden schaden voor het team en daarmee voor het constructeurskampioenschap.
Max Verstappen, Red Bull Racing
Foto door: Sam Bagnall / Motorsport Images
Dat laatste was op twee manieren mogelijk geweest. Allereerst via de strategie, zoals Norris in de persconferentie zelf ook al suggereerde. Stella had gelijk toen hij aangaf dat een undercut te riskant zou zijn geweest, vanwege zowel de dreiging van een safety car als ook het verlies van baanpositie. Maar zoals Antonelli heeft laten zien, had een overcut wel degelijk een wapen kunnen zijn, zeker gezien het snelheidsvoordeel dat McLaren had. De data na afloop van de race toont aan dat, zelfs als het niet zou zijn gelukt, Norris alleen een positie aan Piastri had verloren – dus zonder nadelige gevolgen voor het team.
De tweede gemiste kans was het wisselen van de onderlinge posities richting het einde van de race, om Piastri op zijn minst een kans te geven om Verstappen aan te vallen. Ja, Stella noemde dat er een delta van 7 à 8 tienden per ronde nodig was en dat Piastri dat snelheidsvoordeel ook niet had, maar waarom het niet in ieder geval proberen? Geef Piastri vijf of tien ronden de kans om aan te vallen met hele duidelijke afspraken, en als het niet werkt, wissel de posities dan weer om. Zelfs als het eindresultaat hetzelfde was geweest, rest nu het gevoel dat McLaren op zijn minst iets agressiever had kunnen zijn...
- Ronald Vording, Motorsport.com Nederland
Was de overwinning van Verstappen de bekroning van een magisch weekend, of een gemiste kans voor McLaren met de snelste auto van het veld? De waarheid ligt ergens in het midden, maar die vraag opent de deur naar een bredere discussie.
Kansen voor Max ontstaan meestal wanneer de McLaren-coureurs er niet in slagen het volledige potentieel van de MCL39 te benutten en alles samen te brengen – zoals het geval was in de kwalificatie. Om deze McLaren te verslaan is een foutloze uitvoering nodig, en het is geen toeval dat Andrea Stella de pole-ronde van Max omschreef als “bijna perfect”. Daar legde Verstappen de basis voor zijn overwinning.
Lando Norris, McLaren, Max Verstappen, Red Bull Racing
Foto door: Steven Tee / Motorsport Images
Had McLaren een reële kans om de boel om te draaien in de race en Max te verslaan? Klein, maar wel degelijk aanwezig. Aan het einde van ronde 20 was er een klein window om te stoppen en te proberen Verstappen te undercutten. De marge was klein, de uitvoering moest perfect zijn, en zelfs dan was succes niet gegarandeerd.
Maar dat is juist het punt. Nog slechts één ronde wachten, zoals we hebben gezien, vergooide feitelijk al hun kansen. Dat moment was hun enige echte kans om Verstappen te verslaan op een circuit waar inhalen vrijwel onmogelijk is, tenzij je een snelheidsvoordeel hebt van zeven à acht tienden per ronde. Het was een gok, een kleine kans die de uitkomst had kunnen veranderen. Maar was het het risico waard?
Ja, als het doel was om vol voor de overwinning te gaan. Nee, als de prioriteit was om ‘eerlijk’ te blijven ten opzichte van beide coureurs in deze fase van het seizoen en gelijke kansen in de titelstrijd te waarborgen. Daarom werd Piastri als eerste binnengehaald, om de risico’s te minimaliseren en op zijn minst een podiumplaats veilig te stellen, ook al was er op dat moment geen direct gevaar.
Heeft McLaren een kans gemist? Hadden ze iets anders kunnen doen? Waarschijnlijk wel. Maar dat is niet het belangrijkste punt. Wat hun strategie bepaalde, was hun benadering – en dát maakte het verschil.
– Gianluca d'Alessandro, Motorsport.com Italië
Na de Grand Prix van Japan stelde Christian Horner van Red Bull dat de undercut “redelijk krachtig” was op Suzuka, en dat Lando Norris had kunnen profiteren door een ronde eerder te stoppen dan Max Verstappen. Horners ‘hot take’ is dat het probleem bij McLaren zit in het beleid van gelijke behandeling van beide coureurs: doordat Piastri op P3 als eerste naar binnen werd gehaald, één ronde vóór Verstappen, Norris en Charles Leclerc, werd een poging tot een undercut onmogelijk gemaakt.
Lando Norris, McLaren, Andrea Stella, McLaren
Foto door: Clive Rose / Getty Images
Er zit meer in deze uitspraak dan een beetje spelpsychologie: Horner lijkt ervan te genieten om zijn rivalen uit te dagen. Achteraf bekeken had McLaren inderdaad zijn strategie kunnen splitsen: één coureur relatief vroeg binnenhalen voor een poging tot een undercut op Verstappen, terwijl de ander langer zou doorrijden voor een mogelijke overcut. Maar dat gaat ervan uit dat Red Bull had gereageerd – en aangezien het team niet hapte toen McLaren een ‘dummy call’ gaf dat Norris vroeg zou binnenkomen, is dat allesbehalve zeker. De McLaren die vroeg zou zijn gestopt, was waarschijnlijk vast komen te zitten in verkeer, wat in feite de race zou hebben verpest. Dat zou zeker problemen hebben veroorzaakt voor de onderlinge verhoudingen – en bovendien McLarens puntenoogst in het constructeurskampioenschap hebben geschaad. Er viel te weinig winst te behalen tegenover het grotere risico.
Sterker nog, data van PACETEQ, partner van Motorsport.com, wijst uit dat de undercut eigenlijk helemaal niet zo effectief was. Een overcut had mogelijk wel gewerkt, maar het meest overtuigende voorbeeld daarvan kwam van Mercedes: George Russell en Kimi Antonelli stopten met een verschil van twaalf ronden, waarbij Antonelli in de laatste stint de snellere van de twee was. Uit extrapolaties van de long runs op vrijdag blijkt dat Norris nog zo’n twaalf ronden op zijn eerste set banden had kunnen rijden, zonder gevaar voor een undercut van Leclerc of Russell.
Maar ja, een glazen bol is geen standaarduitrusting op de pitmuur. Toen McLaren besloot om Norris binnen te halen, moest het voorbeeld van Mercedes zich nog voltrekken. En zelfs áls McLaren het risico van een overcut had genomen, zou Norris Verstappen alsnog op de baan hebben moeten inhalen – wat op Suzuka bijzonder lastig is, zelfs met een bandenvoordeel. Helemaal gezien Max’ bekende fysieke rijstijl.
Dus wat is de conclusie? Met nog 21 Grands Prix en 5 sprintraces te gaan, kan McLaren het zich veroorloven om het spel van de lange adem te spelen en races als deze uit te zitten.
– Stuart Codling, Autosport.com
Om eerlijk te zijn, begrijp ik deze discussie niet eens. McLaren verloor de GP van Japan al op zaterdag tijdens de kwalificatie. Deels door een kleine fout van Lando Norris in de chicane, maar vooral omdat Max Verstappen nog altijd de uitblinker is op de huidige Formule 1-grid.
Lando Norris, McLaren, Max Verstappen, Red Bull Racing
Foto door: Clive Mason/Getty Images
Ik denk niet dat Oscar Piastri echt sneller was dan Norris, ook al lieten zijn radioberichten misschien iets anders blijken. En natuurlijk hadden ze van positie kunnen wisselen om te kijken of hij het echt waar kon maken. Maar Piastri zou Verstappen toch niet hebben ingehaald, en uiteindelijk zouden ze weer hebben omgewisseld, met Norris alsnog op de tweede plaats.
De discussie over undercut- of overcutstrategieën is eveneens zinloos. Als McLaren Norris eerder naar binnen had gehaald voor een undercut, dan had het Piastri mogelijk blootgesteld aan aanvallen van Leclerc en Russell. Die aanpak past simpelweg niet bij de filosofie van het team, dat het best mogelijke teamresultaat belangrijker vindt dan het rijderskampioenschap.
En alleen omdat Kimi Antonelli geen posities verloor met zijn overcut, betekent dat nog niet dat het de snellere strategie was. Dat was het niet – het was de tragere optie. Mercedes kon het zich veroorloven om daarop te gokken, in de hoop op regen of een safety car, omdat Antonelli voldoende marge achter zich had om geen posities te verliezen. Het McLaren-duo had die luxe simpelweg niet.
– Christian Nimmervoll, Motorsport.com Duitsland
Source: Motorsport