Home

Hoe eerdere F1-rijderswissels van Red Bull uitpakten

Nu Red Bull opnieuw midden in het seizoen een coureur heeft vervangen, kijken we terug op eerdere momenten waarop het team tijdens het jaar besloot om een wissel door te voeren.

De wissel tussen Liam Lawson en Yuki Tsunoda lijkt op het eerste oog nogal wreed, zeker zo vroeg in het seizoen. Maar de geschiedenis laat zien dat Red Bull er niet voor terugdeinst om de line-up flink door elkaar te schudden.

Los van het gedeelde zitje tussen Christian Klien en Vitantonio Liuzzi in het debuutseizoen 2005, heeft Red Bull de rijderscarrousel al meerdere keren om prestatiegerelateerde redenen rond laten draaien. Soms bleek zo'n gok op een nieuw talent een schot in de roos, andere keren bracht het de teams geen stap verder.

Robert Doornbos, Red Bull Racing met David Coulthard

Foto door: Gareth Bumstead

Na in 2005 drie races aan de zijlijn te hebben moeten toekijken hoe Liuzzi het ervan af bracht, wist Klien in 2006 een vaste plek bij Red Bull te bemachtigen naast David Coulthard. Maar omdat hij moeite had om de ervaren Schot bij te houden, werd hij voor het einde van het seizoen aan de kant geschoven. Dit gebeurde nadat hij publiekelijk had geweigerd om in 2007 in de IndyCar te gaan rijden. Het feit dat hij een aanbod van Red Bull weigerde, maakte volgens hem Helmut Marko kwaad.

"Ik zei nee tegen dat aanbod, en waarschijnlijk was mijn fout dat ik dat publiekelijk op de Oostenrijkse televisie deed," vertelde hij in de F1-podcast Beyond the Grid. "Dat viel niet in goede aarde bij Helmut en na de race in Monza zei hij: 'Oké, Christian. We stoppen ermee!'"

Als vervanger promoveerde Red Bull derde coureur Robert Doornbos, die al wat ervaring met de auto had omdat teams buiten de top-vier destijds een derde auto mochten inzetten tijdens de vrije training op vrijdag. Doornbos deed het naar behoren in de laatste drie races, maar keerde daarna terug als testcoureur en boekte later meer succes in Amerika.

Sebastian Vettel, Scuderia Toro Rosso

Foto door: Sutton Images

Het seizoen 2007 verliep rampzalig voor Toro Rosso. Red Bull overwoog om Scott Speed, Vitantonio Liuzzi of zelfs beide coureurs te vervangen. Toen juniorcoureur Sebastian Vettel bij BMW Sauber onverwacht mocht invallen voor de geblesseerde Robert Kubica tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten, greep Red Bull zijn kans. Vettel kwalificeerde zich als zevende en werd met een achtste plek de jongste puntenscorer ooit op 19-jarige leeftijd.

Zijn sterke debuut kwam precies op het juiste moment, want de relatie tussen Speed en het team verslechterde. Na drie uitvalbeurten van Speed wist Red Bull Vettel terug te halen voor de Grand Prix van Hongarije. De Duitser bewees zich met een vierde plaats in China en bleef ook in 2008 bij Toro Rosso, naast IndyCar-kampioen Sébastien Bourdais. Zijn zege vanaf pole-position in Monza in 2008 bezorgde hem een promotie naar Red Bull Racing in 2009. De rest is geschiedenis: tussen 2010 en 2013 domineerde hij de Formule 1. Deze wissel was dus een doorslaand succes.

Jaime Alguersuari, Toro Rosso STR04

Foto door: Glenn Dunbar / Motorsport Images

Ondanks zijn ervaring in Amerika kon Bourdais zich niet aanpassen aan de Toro Rosso en kwam hij tekort ten opzichte van rookie-teamgenoot Sébastien Buemi. Red Bull besloot om een andere juniorcoureur een kans te geven: Jaime Alguersuari, die daarmee op 19-jarige leeftijd de jongste F1-coureur ooit werd, terwijl hij nog actief was in de World Series by Renault.

Hoewel Alguersuari in 2009 weinig indruk maakte, deed hij genoeg om in 2010 en 2011 te blijven. Toch zag Red Bull in hem geen kandidaat voor promotie. Met een nieuwe lichting talenten klaar om door te stromen, werden Alguersuari en Buemi in 2011 vervangen door Daniel Ricciardo en Jean-Eric Vergne. Alguersuari presteerde degelijk, maar deze wissel leverde Red Bull weinig op. Hij beëindigde later op 25-jarige leeftijd zijn racecarrière om zich op zijn DJ-loopbaan te richten – een wissel die wél een succes werd.

Christian Horner, teambaas Red Bull Racing, Daniel Ricciardo, Red Bull Racing, Max Verstappen, Red Bull Racing, en het Red Bull-team vieren de eerste zege.

Foto door: Andrew Hone / Motorsport Images

De stabiliteit bij het hoofdteam met Sebastian Vettel en Mark Webber zorgde ervoor dat er weinig kansen waren voor jonge coureurs om door te stromen vanuit Toro Rosso. Daniel Ricciardo kreeg in 2014 die mogelijkheid, maar toen Vettel naar Ferrari vertrok en de dominante periode van Red Bull ten einde kwam, ontstond er een korte overgangsfase waarin meerdere coureurs vochten voor hun kans. Daniil Kvyat werd in eerste instantie gepromoveerd na slechts een jaar bij het satellietteam, maar met Carlos Sainz en tienersensatie Max Verstappen zaten er al twee talentvolle uitdagers in zijn nek. Ondanks zijn jonge leeftijd en gebrek aan ervaring, bleek Verstappen al snel een buitengewoon talent. Toen Kvyat begon te wankelen, aarzelde Red Bull geen moment en wisselde de twee voorafgaand aan de Grand Prix van Spanje in 2016.

Verstappen won direct zijn eerste race en werd op 18-jarige leeftijd de jongste Grand Prix-winnaar ooit. Red Bull had eindelijk een opvolger voor Vettel gevonden, en net als de Duitser veroverde Verstappen vier opeenvolgende wereldtitels. Een succesvolle wissel dus.

Pierre Gasly, Scuderia Toro Rosso en Brendon Hartley, Scuderia Toro Rosso

Foto door: Sutton Images

Kvyat werd officieel teruggezet naar Toro Rosso om zijn vorm en vertrouwen terug te winnen, maar terwijl Verstappen en Ricciardo een sterk duo vormden bij het hoofdteam, raakte de Rus in de vergetelheid bij het team uit Faenza. Ondertussen stond GP2-kampioen Pierre Gasly klaar om zijn kans in de Formule 1 te pakken. Gasly verving Kvyat vanaf de Grand Prix van Maleisië in 2017. Kvyat keerde nog één keer terug toen Carlos Sainz naar Renault vertrok en Gasly in Suzuka was voor de finale van zijn Super Formula-campagne. Het team haalde ook Le Mans-winnaar Brendon Hartley binnen voor de race in Austin en besloot de Nieuw-Zeelander als vaste vervanger van Sainz aan te houden.

Waar Hartley nooit echt wist te overtuigen, groeide Gasly uit tot een Grand Prix-winnaar met AlphaTauri en later een waardevolle teamleider bij Alpine. Dat deel van de wissel was dus een succes. Zijn carrière bij Red Bull zelf, iets minder.

Max Verstappen, Red Bull Racing, Alex Albon, Red Bull Racing

Foto door: Andy Hone / Motorsport Images

Met Ricciardo die in 2019 Sainz verving bij Renault, had Red Bull een nieuwe teamgenoot nodig voor Verstappen, die inmiddels was uitgegroeid tot een kampioen in wording. Red Bull koos voor Gasly, maar terwijl Ricciardo het Verstappen lastig kon maken, had de Fransman veel meer moeite. Gemiddeld was hij per ronde meer dan een halve seconde langzamer in de kwalificaties. Onder toenemende druk besloot Red Bull na twaalf races in te grijpen en hem voorafgaand aan de Grand Prix van België te vervangen door Toro Rosso-coureur Alex Albon.

Albon had nog minder ervaring dan Gasly en had het eveneens moeilijk om het tempo van Verstappen bij te houden in de lastig te besturen Red Bull, die volledig op de rijstijl van de Nederlander was afgestemd. Uiteindelijk verloor Albon zijn stoeltje eind 2020. Hoewel hij later een belangrijke speler werd bij Williams, bleek de wissel met Gasly vanuit Red Bulls perspectief een mislukking.

Nyck de Vries, Scuderia AlphaTauri

Foto door: Mark Sutton / Motorsport Images

Als het feit dat Gasly slechts twaalf races bij Red Bull volhield al een twijfelachtig record was, dan werd dat in 2023 verbroken door Nyck de Vries. De Vries was de nieuwste buitenstaander die werd binnengehaald bij Red Bulls B-team, dat een moeilijke periode doormaakte. Hij had indruk gemaakt met een eenmalig optreden in Monza voor Williams het jaar ervoor. Maar bij AlphaTauri had hij moeite om zich aan te passen, en een paar vroege crashes zorgden ervoor dat de druk snel toenam. Toen Red Bull geen vooruitgang zag, werd De Vries na slechts tien races ongenadig aan de kant gezet.

Een test op Silverstone overtuigde Red Bull ervan om hun verloren zoon Ricciardo een tweede kans in de Formule 1 te geven, waardoor hij De Vries vanaf de Grand Prix van Hongarije verving. Maar Ricciardo's comeback werd al snel onderbroken toen hij tijdens de training voor de Grand Prix van Nederland zijn hand brak. Hoewel de Australiër een duidelijke verbetering was ten opzichte van De Vries, slaagde hij er niet in Red Bull te overtuigen dat hij geschikt was als teamgenoot van Verstappen bij het hoofdteam. Uiteindelijk werd hij na de Grand Prix van Singapore in 2024 uit het team gezet.

Liam Lawson,VCARB

Foto door: Erik Junius

Ricciardo werd vervangen door Red Bulls nieuwste talent uit het juniorprogramma, Liam Lawson. De Nieuw-Zeelander had al een sterke indruk achtergelaten toen hij de Australiër verving tijdens zijn herstel van een blessure opgelopen in Zandvoort. Lawson bleek goed opgewassen tegen teamgenoot Yuki Tsunoda. Beiden streden om een kans om Sergio Pérez te verdringen, aangezien ook hij moeite had om Verstappen bij te houden.

Uiteindelijk koos Red Bull ervoor om Lawson te promoten boven de meer ervaren Tsunoda voor 2025. Het team voerde aan dat het gebrek aan ervaring van Lawson juist betekende dat hij meer groeipotentieel had en dat hij beter bestand zou zijn tegen de hoge druk binnen het Red Bull-team. Maar na slechts twee teleurstellende raceweekenden lijkt Red Bull die beslissing alweer terug te willen draaien, wat dit de meest genadeloze coureurswissel tot nu toe zou maken.

Source: Motorsport

Previous

Next