schrijft voor de Volkskrant over literatuur, non-fictie en onderwijs.
Eindelijk 18! Reden voor een feest, want je mag ineens nogal wat. Stemmen bijvoorbeeld, autorijden en alcohol drinken. Trouwen zonder toestemming van je ouders. Met 18 ben je wettelijk volwassen. Je krijgt geen kinderbijslag meer, je betaalt je eigen verzekeringen en belastingen. Je bent verantwoordelijk voor je eigen daden – het werd tijd ook.
Toch tel je niet voor vol mee. Werkgevers mogen jou afschepen met een kinderloontje. Handig, lekker goedkoop. Het wettelijk minimumuurloon voor een 18-jarige is 7,03 euro, precies de helft van het volwassen minimum van 14,06 euro. Voor hetzelfde werk. Voor werk dat ook door een puber kan worden gedaan word jij weer gepasseerd; het minimumloon voor een 15-jarige is 4,22 euro.
Veel jongeren tobben over geld en daarmee over hun toekomst. Dat wisten we al, en het blijkt glashard uit een onderzoek dat Deloitte deed samen met het Nibud, de Universiteit van Tilburg en de Universiteit Leiden. Bijna de helft – 47 procent – van de Nederlanders is volgens de onderzoekers financieel ‘ongezond’ of ‘kwetsbaar’. Zij zijn niet evenredig verdeeld over de leeftijdsgroepen. Van de 18- tot 24-jarigen is 35 procent financieel ongezond en 36 procent financieel kwetsbaar, samen 71 procent. Slechts 12 procent van de jongeren tussen 18 en 24 jaar leeft financieel gezond en 16 procent financieel toereikend. Dus maar 28 procent van deze jongeren kan zichzelf redden; in 2021 was dat nog 44 procent.
Het aandeel Nederlanders dat kan rondkomen – gezond of toereikend – stijgt met de leeftijd: van de 25- tot 34-jarigen is het 49 procent, tussen 35 en 44 jaar 54 procent, tussen 45 en 54 wordt het 55 procent. Het gerieflijkst zitten de 55- tot 64-jarigen erbij, met 61 procent, gevolgd door de 65-plussers, van wie 58 procent een gezonde of toereikende financiële situatie heeft. Een kwart van de jongeren voelt zich machteloos over geld. Van de 65-plussers zegt 89 procent ‘niets te hoeven laten om financiële redenen’.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dat bijna driekwart van de jongeren niet kan rondkomen en velen zich zorgen maken is alarmerend. Toch hoor ik om me heen leeftijdgenoten – meestal allang ‘uit de kinderen’ – als vanouds klagen over de verwende jeugd, op hun fatbikes, met hun merkkleren, hun café lattes, dure broodjes en eindeloze rijen bier in de kroeg.
Die jongeren bestaan, zeker. Ze hebben bijvoorbeeld naast hun basisbeurs en bijbaan een toelage van hun ouders. Zij hebben een huurwoning gevonden om te delen met vrienden, of hebben thuis een ruime kamer, met ouderlijke verzorging, zodat ze het geld van hun bijbaan kunnen verbrassen. Dat zijn de jongeren aan de goede kant van de streep die Deloitte trekt. Die zie je in de horeca. En natuurlijk zijn er jongeren die dom omgaan met geld, die gokken of spullen op de pof kopen.
De meeste jongeren werken: 69 procent heeft werk in loondienst, 14 procent leeft voornamelijk van studiefinanciering. Van een uurloon van 7,03 euro kun je niet zelfstandig leven en ook niet van de 11,25 euro die je krijgt op je 20ste. De gemiddelde kamerhuur is 705 euro per maand en naar een huurwoning of koophuis kun je voorlopig fluiten. Zo blijf je lang afhankelijk van de goedheid van volwassenen. Geen bestaan kunnen opbouwen, niet leren voor jezelf te zorgen, dat is slecht voor jongeren. Ze verliezen het vertrouwen in de toekomst en in zichzelf.
Die bestaanszekerheid waarvan PVV en NSC de mond vol hadden, wordt dat nog wat? Geef mensen vanaf 18 jaar het gewone minimumloon, net als in België, Duitsland en Frankrijk.
Mensen met volwassen verplichtingen moeten een volwassen loon krijgen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns