‘Ben ik wel rechts genoeg?’, vroeg Jolande Withuis zich af in haar column na kritiek op de eenzijdigheid van het Volkskrantse columnistenlegioen. Lezers reageren.
Jolanda Withuis probeert in haar column de vraag ‘ben ik wel rechts genoeg?’ te beantwoorden Een mooie poging en ik deel dan ook met haar dat beide perspectieven, links en rechts, als uitgangspunt steeds minder toereikend zijn in het beantwoorden van de ontwikkelingen en vraagstukken van deze tijd.
Welk perspectief mijn ego ook kiest, ik merk dat in mij steeds meer de behoefte naar boven komt om mijn ego het zwijgen op te leggen. Maar wat laat ik dan wel aan het woord?
Stel dat we ons vermogen en de bereidheid om ons open te stellen voor de ander en om onszelf bloot te geven aan het woord laten?
Laten we medemenselijkheid als uitgangspunt nemen, welk perspectief je ego ook denkt te moeten volgen. Laat je hart spreken want ieder mens hunkert naar warme en betere relaties, toch?
Peter van Dongen, Utrecht
Jolande Withuis vraagt zich af of ze wel rechts genoeg is. Ze stelt vast dat links en rechts in zaken die ze belangrijk vindt, links en rechts geen relevante categorieën zijn. Dat staat nog te bezien, denk ik.
Withuis noemt onder andere vrijheid, democratie, vrouwen- en homorechten, Oekraïne en natuur als categorieën waarbij links of rechts geen rol spelen. In Amerika zit nu een regiem dat regulering van extreemrechts gebral op sociale media een beperking van vrijheid noemt, verzet tegen rechtsextreme partijen die de democratie om zeep willen helpen ondemocratisch, verzet tegen racisme onpatriottisch en als het om natuur en milieu gaat, het klimaatprobleem ontkennen.
Rechts draait al deze categorieën om in hun tegendeel - George Orwell stelde het al in 1984 vast . Onvrijheid is vrijheid, dictatuur is democratie, omdraaien van dader en slachtoffers als het om Oekraïne gaat, oorlog is vrede.
De socioloog Jolande Withuis zou toch moeten weten dat het zich verhouden tot de categorieën die ze noemt juist het verschil maakt tussen links en rechts.
Arie van den Heuvel, De Meern
Wat een verfrissende column van Jolande Withuis. Een broodnodige dissonante noot in de Volkskant echokamer. Een column zonder lege argumenten als ‘kwetsend’, ‘stigmatiserend’ of ‘niet meer van deze tijd’. Een column waarin tegenstand niet wordt verklaard vanuit ‘haat’, ‘fobie’ of ‘verborgen racisme’. Maar een volwassen column over de treurigstemmende, regressieve ontwikkeling van wat ooit het progressieve geluid was.
Nu wachten op de verbolgen reacties. Tromgeroffel over ‘wit’, ‘conservatief’ en ‘verkeerde kant van de geschiedenis’. Gescandeer over ‘diversiteit’ en ‘inclusiviteit’. Of misschien oorverdovende stilte. Om ‘rechts niet in de kaart te spelen’.
Navajo Broere, Groningen
Volgens mij vroegen Max Pam, en eerder bijvoorbeeld Elma Drayer en Martin Sommer, om meer tegengeluid zoals ook Jolanda Withuis in haar column betoogde. De keuze van de Volkskrant voor meer linkse bubbel begint te vervelen. En ja, ik ben een oude man. In 1980 bij ‘Geen Woning, geen Kroning’, wereldwinkelier in de eerste uren en op mijn achttiende al PSP-lid.
Zou het kunnen dat links zichzelf vernietigt met herhalen van een oud refrein. Het nu nog zingen van de Internationale is daar een mooi voorbeeld van. Welk socialistisch succes, waar ter wereld ook, de afgelopen vijftig jaar kunt u noemen? Dus wees zuinig op columnisten als Max Pam en Jolande Withuis. Anders krimpt het aantal abonnees met grote stappen.
Albert Vlemmix, Tilburg
Jolande Withuis heeft een betoog dat de zaken waar zij om geeft, ‘vrijheid, democratie, vrouwen- en homorechten’, niet links of rechts zouden zijn. Dan is het toch opmerkelijk dat zij in haar eerdere column van 21 maart ‘transgenders’ wegzette als een ‘linkse hobby’. Ze ontkent van transgender mensen dus het mens-zijn.
Ook in haar column ‘Ben ik wel rechts genoeg?’ is er weer een sneer naar wat zij ‘identiteitspolitiek’ noemt. Dit soort dehumanisering van transgender personen is gevaarlijk. Misschien kan Withuis even gaan praten met Freya Terpstra, expert desinformatie en onderzoeker bij Transgender Netwerk, die een paar pagina’s voor Withuis’ column helder maakt dat dit soort denken past in een fascistisch denkpatroon?
Of hebben transgender personen volgens Withuis misschien toch ook wel recht op de zaken waar ze zelf van zegt er zo om te geven?
Jolanda van der Lee, Groningen
Regelmatig vraag ik mij af hoe ik mij als links identificeer, maar ook een hekel heb aan monotheïstische godsdiensten waar vrouwen zo minderwaardig of geseksualiseerd worden weggezet. Jolande Withuis geeft richting aan mijn gedachten, columns van haar hand zijn een plezier van herkenning en steun voor mijn eigen opvattingen. Jammer dat haar volgende bijdrage pas 17 april is.
Anneke Landsman, Hillegom
Mooi en scherpe column van Jolande Withuis over het misplaatst links-rechts framen van opinies van columnisten. En een terechte venijnige sneer naar het seksisme van columnist Jan Blokker. Dat doet me denken aan de seksistische opmerking van Jan Peter Balkende, ‘U kijkt zo lief’, richting Mariëlle Tweebeke. Blijkbaar geen hindernis om later als minister van Staat te worden benoemd.
Maar ja, wat betekent dat begrip nog, kijkend naar de politieke staat van enkele huidige ministers.
Hans van den Heuvel, Reeuwijk
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant