Deze vier early adopters gebruiken soms al twintig jaar botox. Hoe ziet dat eruit? En wat vinden ze er zelf van?
‘Het begon in mijn voorhoofd. Ik had last van spanningshoofdpijn en de dokter raadde me botox aan. ‘Botox?’, hoor ik mezelf nog zeggen, ‘wat is dat?’
‘Ik kende niemand die dat deed. Dus ging ik googelen. De zoekresultaten waren minimaal en ik voelde meteen schaamte. Is dit niet alleen iets voor actrices in Hollywood? Ik ben opgegroeid met het adagium: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Naalden vind ik ook niet per se prettig, maar ik plande toch maar een intakegesprek.
‘Ook daarna was ik nog niet meteen overtuigd. Ik was bang voor bijwerkingen, dat ik er een strakgetrokken gezicht van zou krijgen, alsof je in een windtunnel staat. En wat moesten mensen wel niet denken? Voor mijn werk geef ik presentaties en trainingen, het is belangrijk dat ik de nodige mimiek heb in mijn gezicht.
‘De arts verzekerde me dat het goed zou komen met een lage dosering. En dat klopte: na de eerste behandeling kon ik mijn gezicht nog steeds bewegen en was mijn spanningshoofdpijn als sneeuw voor de zon verdwenen.
Advies van de kliniek – Esma Linnemann (46) onderzoekt wat ervoor nodig is om er ‘fris en verzorgd’ uit te zien. ‘Eigenlijk ben je te laat voor botox’
Toch te ijdel – Presentatrice Anita Witzier zwichtte voor de facelift: ‘Ik was er heel blij mee, maar dacht ook: wat ben jij een laffe muts, Witzier’
Een beetje bijschaven – Voor Dokter Frodo, godfather onder de cosmetisch artsen, is een snel prikje niet genoeg: ‘Het gaat om de hele mens’
‘Na verloop van tijd kreeg ik veel complimenten over mijn uiterlijk. Mensen schatten me opeens tien jaar jonger. De mensen om mij heen begonnen er ouder uit te zien, maar bij mij vertraagde de tijd. Ik zie er nooit vermoeid of gespannen uit, zelfs met een jetlag – en die heb ik regelmatig – kom ik fris voor de dag.
‘Natuurlijk vertelde ik achttien jaar geleden niemand over mijn geheim. Een paar jaar later, met de komst van Instagram, kwam daar verandering in. Botox werd normaler. Ik begon er openlijker over te praten. In het begin kreeg ik nog weleens vreemde blikken. Mensen vonden het heftig. Maar door TikTok leven we helemaal in een nieuwe wereld. Gesprekken gaan regelmatig over botox.
‘Mensen vragen nu door: waar ik het laat doen, of ik niet bang ben om een volgespoten en lelijk gezicht te krijgen, dat soort dingen. Ik ben er tegenwoordig heel open over, mij mogen ze alles vragen. Als ik complimenten krijg dat ik ‘er goed uitzie voor mijn leeftijd’, zeg ik altijd dat ik Moeder Natuur een handje help.
‘Als je het doet, doe het dan verantwoord. Laat je goed informeren. Inmiddels is het bij mij een gewoonte geworden en spuit ik twee keer per jaar in drie zones: kraaienpoten, frons en voorhoofd. Daardoor zie ik eruit hoe ik me van binnen voel: jong, fris en energiek. Ik denk niet dat ik er ooit mee stop. Niet dat ik bang ben voor veroudering; een rimpel hoort erbij, maar alles een beetje verzachten en vertragen is wel lekker. Ik ben enkele dierbaren verloren die jong stierven en ik ben dankbaar dat ik wel ouder mág worden. Maar het liefst een beetje fris.’
‘Als ik echt oud word, stop ik waarschijnlijk met botox. Ik wil niet eindigen als iemand die compleet strakgetrokken is, zoals Madonna. Dat is niets voor mij. Ik hou van natuurlijk mooi. Al twintig jaar doe ik hetzelfde: alleen mijn voorhoofd en frons. Mijn oudste dochter is 42 en een prachtige vrouw. Ze heeft haar lippen laten doen, maar ik waarschuw haar altijd: niet te veel hoor.
‘Zelf heb ik nog nooit iets aan mijn lippen laten doen. Ik wil niet op Donald Duck gaan lijken. Ik doe ook geen fillers. Soms twijfel ik weleens, maar ik zie genoeg voorbeelden waarbij het misgaat. De eerste keer botox liet ik doen bij een Amerikaanse dokter, inmiddels ver in de tachtig, die een kliniek had aan de Keizersgracht. Een chique bedoening was het toen. Via via had ik van botox gehoord en ik was nieuwsgierig. Ik vertelde het tegen niemand. Het voelde spannend om die stap te zetten en het was mijn geheimpje. Bovendien had ik me laten vertellen dat het toch zou uitwerken na drie maanden, dus ik kon er nog altijd mee stoppen.
‘De eerste keer was ik positief verrast: het resultaat was subtiel en natuurlijk. Ik betaalde toen 150 euro voor een lichte variant. Als ik het geld heb, laat ik het weer doen. Soms wacht ik een half jaar, soms wat langer. Ik ben niet trouw aan één kliniek, maar ik laat het altijd bij een arts doen die is geregistreerd in het Big-register en een medische vervolgopleiding heeft afgerond.
‘Ooit heb ik mijn kraaienpootjes laten doen, maar daar was ik minder tevreden over. Mijn expressie was veranderd en ik voelde me niet meer mezelf.
‘Als ik in de spiegel kijk, ben ik trots op wat ik zie. Ik ben ook nog steeds slank, ondanks twee kinderen. Mijn huid is niet echt gaan hangen. Daar doe ik ook veel moeite voor; ik heb altijd goed voor mezelf gezorgd. Nooit gerookt, gezond gegeten, nauwelijks vlees, veel gesport. Ik drink gemberthee, eet biologisch en slik collageen. Dagelijks loop ik in het bos met mijn hondjes. Mijn gezondheid en uiterlijk zijn altijd belangrijk voor me geweest.
‘Uiteindelijk weet je dat ouder worden een onomkeerbaar proces is. Het hoort erbij, maar het moet wel leuk blijven. Mijn oma was vroeger een bloedmooie vrouw en ineens was ze een oud verrimpeld mensje. Dat wil ik voorkomen. Je lichaam takelt af, maar dat betekent niet dat je jezelf moet laten gaan. Je lichaam is een biologische klok, op een gegeven moment zal botox misschien ook niet meer werken omdat je spieren verslappen.
‘Mannen hebben daar vaak zo’n grote mond over: ‘Ik wil een knappe vrouw’, zeggen ze dan. Het is altijd gezeik met die kerels. Ik moet ze vaak op hun plek zetten. Ik heb een goede vriend met nog maar drie tanden, laatst zaten we op een terras en zei hij doodleuk over een vrouw die voorbij kwam lopen: ‘Wat is zij lelijk.’ Dan denk ik: wat een praatjes hebben jullie altijd. ‘Moet je jezelf eens zien’, lachte ik. Het gaat ook om de ziel. Vrouwen met botox poepen ook nog steeds.’
‘Al op mijn 26ste had ik diepe groeven in mijn voorhoofd. Ik ben kapper dus ik heb vrij veel spiegels om me heen. Niet dat ik continu naar mezelf zit te kijken, maar ze vielen gewoon op – irritant. Ik had weleens van botox gehoord, maar ik kende niemand die dat deed. Tot een klant in mijn stoel erover begon. ‘Mijn nichtje is botoxdokter’, zei ze. ‘Ga een keer mee.’
‘Ik ben geen twijfelaar. Toen ik zag hoe zij werd geprikt, dacht ik: kom maar op met die spuit. Het was een ervaren arts, ik heb er behoorlijk wat geld voor neergelegd, dus ik had het volste vertrouwen dat ze me mooier ging maken. En inderdaad: nadat de botox was ingewerkt was ik meteen blij met het resultaat. Niet dat ik er met mensen over sprak.
‘Ik denk dat iedereen dacht: heb jij dat nou nodig? Ik was ook nog jong. In Friesland, waar ik vandaan kom, was het nog geen topic. Bij Amsterdammers wel, maar met mijn Amsterdamse vrienden sprak ik er gek genoeg ook niet over. Nu is het een veelbesproken onderwerp, vooral onder vrouwen.
‘Grotere ingrepen, zoals facelifts, houden mensen vaker stil. Soms zit er iemand in mijn stoel die ontkent een facelift te hebben gehad, maar bij het haren wassen zie ik de littekens gewoon zitten. Mannen hoor je zelden over botox, behalve de mannen die hun gezicht strak laten spuiten. Maar de subtiele prikjes, bedoeld om er natuurlijk jonger uit te zien, daar zwijgen de meesten over. Mannen mogen blijkbaar niet zo ijdel zijn. Gelukkig heeft de komst van de metroman in de jaren negentig daar iets in veranderd. Maar we zijn er nog niet.
‘Vroeger liet ik mezelf drie keer per jaar prikken. Nu nog maar één keer per jaar. Omdat ik al die jaren die spieren niet heb gebruikt, is het niet meer nodig. Sterker nog: als ik te vaak laat prikken, kunnen mijn wenkbrauwen gaan hangen. Zeker omdat mijn haargrens ook wat terugtrekt ziet dat er niet uit.
‘Ouder worden vind ik niet erg, maar ik wil er wel goed uitzien. Botox in mijn voorhoofd zorgt voor een frissere blik. Ik zou nooit willen dat mijn gezicht verandert, daarom zou ik nooit fillers doen. Dat is het grote verschil met botox: met botox verhul je, met fillers verander je. Ik ben geen lelijke man, voldoe redelijk aan een schoonheidsideaal, dus ik doe het ook niet uit onzekerheid. Je moet het echt voor jezelf doen. Ik zie met lede ogen toe hoe onzekere mensen van alles wordt aangepraat, puur vanuit een verdienmodel.
‘Ooit heb ik mijn kraaienpoten geprikt, daar had ik meteen spijt van toen ik foto’s van mezelf zag. Inmiddels is mijn botoxdokter een goede vriendin geworden. Ik wilde ooit mijn ‘wallen’ onder mijn oog weghalen met een teardrop filler.
‘Ze zei: ‘Dat gaan we echt niet doen bij jou.’ Dát is nou een goede arts. Ik hecht veel waarde aan haar advies. Soms vraagt ze waarom ik er weer ben. Dan vind ik dat het weer nodig is, zij niet. Stiekem ben ik daar blij om, want ik zie er altijd tegenop. Die prikken vind ik ongelooflijk veel pijn doen, de tranen lopen altijd over mijn wangen.
‘Het fijne aan man-zijn: rimpels worden meer geaccepteerd dan bij vrouwen. Toen mijn man, 56 jaar, botox gebruikte, vond ik hem minder knap. Hij is er inmiddels mee gestopt en vindt het bij mij ook niet zo nodig. Misschien dat ik er op latere leeftijd mee stop. Maar het is, hoe zal ik het zeggen, een soort gewoonte. Hetzelfde als één keer in de zoveel tijd naar de tandarts gaan.’
‘Ik ben altijd ijdel geweest. Toen Connie Breukhoven ermee begon, zag ik haar foto’s in De Telegraaf en dacht: wauw, die ziet er goed uit! Dat wilde ik ook. Iemand zei: die gebruikt botox. Ik had er nog nooit van gehoord en moest rondvragen waar de beste arts zat, op internet kon je er weinig over vinden.
‘Ik belandde bij een kliniek in Den Haag, hij was een van de eerste artsen die botox aanbood. Ik moest er vier uur voor reizen, ik woonde toen nog in België, maar dat had ik ervoor over. De eerste prikjes kreeg ik bij mijn kraaienpootjes en tussen mijn wenkbrauwen. Mijn gezicht had meteen een frisse glow en ik voelde me jonger. Als ik tegen mensen zei dat ik botox deed, zeiden ze: ‘Dat zou ik nóóit doen!’ Maar inmiddels is hun mening bijgesteld en denken ze er anders over. De mentaliteit is veranderd. Sommige vriendinnen vroegen zelfs of ze een keer mee mochten naar mijn arts. We gingen samen naar Den Haag, als een gezamenlijk uitje.
‘Ik wil anderen niet aansporen om botox te doen, het is enigszins verslavend en als je doorslaat veel te duur. Maar áls je het doet, laat het dan doen door een goede specialist.
‘In het begin ging ik één keer per jaar, maar naarmate je ouder wordt, heb je meer nodig. De focus verschuift. Ik heb later ook fillers laten zetten, maar altijd op een natuurlijke manier. Permanente fillers wil ik absoluut niet – daar hoor ik te veel negatieve verhalen over. Ik vertrouw volledig op mijn arts. Hij weet precies wat nodig is en houdt het subtiel.
‘Ik ga nu twee keer per jaar voor mijn frons en kraaienpootjes, en fillers om het verslappen van mijn huid tegen te gaan, voornamelijk bij mijn mondhoeken. Soms doe ik ook iets aan mijn hals. Als ik voor de spiegel sta en merk dat mijn gezicht er vermoeid uitziet, weet ik dat het tijd is voor een afspraak. Schoonheid komt van binnenuit, maar je mag de natuur best een handje helpen. Ik heb al zelfvertrouwen, maar botox geeft me dat nog meer.
‘Sommige mensen slaan erin door, zien niet meer wanneer ze moeten stoppen. Dat heb ik gelukkig niet. Mijn arts is daar heel eerlijk in. Ik heb ook weleens iets laten doen – ik wil niet zeggen wat, want ik wil er geen reclame voor maken – waar ik niet zo blij mee was, dat voelde niet als mezelf. Ik wil mijn eigen look behouden, eruitzien zoals de Lucienne van vroeger. Ik heb geen ander gezicht, zoals sommige Amerikaanse actrices.
‘Eén keer is een spuit niet goed gegaan waardoor mijn wenkbrauw iets omhoog ging staan, toen moest ik terug. Mijn arts heeft het direct netjes gecorrigeerd. Het is echt een kunst, een vak. Hij doet dit nu 25 jaar fulltime, gaat regelmatig naar de VS en Spanje voor grote seminars. Inmiddels zijn we goed bevriend, en wie wil er nou niet een vriend die je mooier maakt?
‘Ik heb geen vergelijkingsmateriaal, maar ik denk niet dat langdurig botoxgebruik mijn uiterlijk negatief heeft beïnvloed. Mijn gezicht is niet op een onnatuurlijke manier gaan hangen of veranderd. Ik ben 64. En ja, als ik het zelf mag zeggen: ik zie er nog steeds goed uit.’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant