Zijn reisbureaus verleden tijd, nu tickets makkelijk online te boeken zijn? Nee hoor, Nederland telt nog steeds zo’n zesduizend reisbureaus, met én zonder fysiek kantoor. En daar komen niet alleen ouderen op af, merken ze bij reisbureau Apollo in Krommenie.
Onder een knus puntdak in Krommenie, bedekt met bakstenen die ooit rood waren maar inmiddels mossig zijn, staat ‘Reisburo Apollo’ op de gevel. Een ‘stenen reisbureau’ in vakjargon: een plek waar je binnenstapt, je wensen deelt en een reisagent met jou de trip samenstelt.
In de etalage liggen strooien sombrero’s vakkundig opgesteld naast een nepcactus. Net daarachter wiegt een hangmat zachtjes op en neer. Dit stilleven moet voorbijgangers naar binnen lokken om zich aan een reis naar Mexico te wagen.
Een geest uit het verleden, nu trein- en vliegreizen en hotels met een paar muisklikken thuis te boeken zijn? Dat nog niet. In de gloriedagen rond begin jaren nul waren er drieduizend stenen reisbureaus, dat zijn er nu nog zo’n vijfhonderd.
Toch is boeken via een reisagent nog altijd in trek. Volgens onderzoek van Het Financieele Dagblad zijn er in Nederland momenteel zo’n zesduizend reisbureaus. Dit aantal is om en nabij gelijk gebleven de afgelopen vijf jaar. Die aantallen worden flink opgekrikt door zelfstandige reisadviseurs, zegt Frank Radstake, directeur van de Algemene Nederlandse Vereniging van Reisondernemers (ANVR). Dat zijn reisagenten die niet werken vanuit een stenen reisbureau. Zij gaan bijvoorbeeld thuis langs bij klanten of werken uitsluitend via de mail en telefonisch.
Stenen reisbureaus zoals Apollo zijn dus steeds zeldzamer. Dat ziet Leo van der Hoeven, al 25 jaar de directeur van het reisbureau, ook. Fysieke reisbureaus worden opgeslokt door giganten zoals TUI of D-reizen. Daar zien ze bij Apollo gelukkig ook het voordeel van in: ‘Wij worden daardoor vaker door een touroperator uitgenodigd om op ‘studiereis’ te gaan en de reis uit te proberen.’
Daarnaast is de reisbranche grillig: economische crises, corona, de opkomst van internet, oorlog en natuurrampen. ‘Zodra er iets gebeurt in de wereld, merken we dat meteen. Sinds Donald Trump weer aan de macht is, lopen de reizen naar de Verenigde Staten bijvoorbeeld terug.’
Leo van der Hoeven en reisadviseur Yvonne Bosma worden achter hun glanzend witte bureau omringd door informatiebrochures – papieren boekjes die de wonderen van Antalya of Florida tot in de puntjes omschrijven. Op de etalageruit hangen geplastificeerde A4-tjes met pakketreizen naar Gran Canaria en Kos.
Nostalgie domineert bij Apollo. Toch weet ook een nieuwe generatie reizigers haar weg te vinden. Yvonne Bosma zat afgelopen week nog tegenover vier jongens van 17 jaar oud. De wens? Een eindexamenreis naar Mallorca. ‘Ze waren bij ons op aanraden van de oma van een van de jongens, die vaker reizen bij ons boekt.’
Leo van der Hoeven valt zijn collega bij. ‘Het is vaak een geruststelling voor ouders als hun kind via ons een jongerenreis boekt. Ze weten dan in elk geval dat het goed geregeld is en iemand ze bijstaat als ze toch tegen problemen aanlopen. Ik voel me vereerd als jongeren naar Apollo komen. Het is een leuke uitdaging.’
Dat fenomeen hoort directeur Radstake van ANVR ook terug van zijn reisadviseurs. ‘De kinderen van vaste klanten kloppen steeds vaker aan bij reisbureaus. Jongeren hebben keuzestress en lopen online tegen een dicht woud van aanbieders op.’
Het boeken via een reisbureau is volgens Radstake vaak ook goedkoper. ‘Dat komt door inkoopvoordelen van grote partijen’, legt hij uit. Andere redenen om nog via een reisagent te boeken: gemak en bijstand in tegenspoed. ‘Klanten gaan met een zekerder gevoel op reis.’
In Krommenie schieten de handen van de twee reisagenten omhoog. Er komt een bekende langslopen. ‘De halve dag zit je hier te zwaaien’, zegt Bosma. ‘Het werk in een stenen reisbureau is hollen of stilstaan. Er is geen pijl op te trekken of mensen binnenkomen.’
De persoonlijke aandacht is de aantrekkingskracht van het stenen reisbureau, vinden ze bij Apollo. ‘We zijn geen dozenschuivers.’ Ook nee verkopen is de kracht van een reisagent, volgens Van der Hoeven. Dit in tegenstelling tot het internet, waar alles voor iedereen ‘dé droombestemming’ is. ‘Als mensen hun hele leven naar Torremolinos op vakantie gaan en ze willen opeens naar een avontuurlijke bestemming als Cuba, dan krijgen ze van mij te horen dat ze nog even goed moeten nadenken.’
Af en toe stoppen mensen voor de etalage om zich te vergapen aan de A4’tjes met vakantiedeals. Twee oudere dames met hun elektrische Gazelle-fietsen aan de hand staan voor de ruit. Van der Hoeven denkt dat ze misschien naar binnen komen om te informeren. Bosma schudt haar hoofd. ‘Die dames gaan bij de snackbar hiernaast elke zaterdagmiddag een patatje eten.’
Tegen sluitingstijd komt er nog een mevrouw binnen. Haar gebruinde huid doet vermoeden dat ze niet vies is van een reisje naar een zonnig oord. Ze neemt plaats tegenover Bosma en legt haar luipaardprinttas op tafel. ‘Het is Antalya geworden. Ik moest nog even met mijn man overleggen. Wat heb je nog van mij nodig?’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant