De lezersbrieven, over het cellentekort in de gevangenissen, minister Fabers mobieltje, de reacties op het antidiversiteitsbeleid van Trump, de filoloog Joseph Goebbels en voet- dan wel kopbal.
In de Volkskrant staat beschreven welke onhoudbare situaties ontstaan voor het personeel door toedoen van de zeer hoge bezettingsgraad van gevangenissen.
Als er wordt ingezoomd op het jongere deel van de veroordeelden, valt op dat de jeugd – mede ingegeven door veel te weinig mbo-stageplekken – vaak buiten de maatschappij komt te staan. Daarom stel ik voor om, als alternatieve straf, de jeugd de kans te geven om de celstraf om te zetten in een twee- of driejarige onbetaalde stage bij bijvoorbeeld VDL (voor de nieuwe defensie-industrie), gecombineerd met detentie in een dependance ter plekke.
Contract tekenen bij de rechter; één of twee keer zondigen: terug naar de gewone gevangenis. Voor VDL kan men ook Defensie zelf opschrijven, of de Gasunie of enige andere maakindustrie.
Gerard Werumeus Buning, Oirsbeek
Hulde aan het Tweede Kamerlid dat in een debat met Marjolein Faber de minister aansprak op het gebruik van haar mobiel, in plaats van te kijken en te luisteren naar het Kamerlid.
Dat deze minachting, dan wel onbeschoftheid, kennelijk diep is ingesleten tijdens debatten, blijkt uit de reactie van de minister: ik kan twee dingen tegelijk doen. Op scholen zijn goede stappen gezet: opletten en geen mobieltjes meer. Nu onze volksvertegenwoordigers nog.
Gerard Oostrom, Eelde
De Amerikanen beginnen via hun ambassade en het leger al stap voor stap tegen de Nederlandse toeleveranciers aan te duwen: geen diversiteitsbeleid of anders geen business. De reactie van grote bedrijven is ontmoedigend en naar verwachting oer-Hollands smal: Philips houdt zich niet bezig met ‘woke of niet’, en andere bedrijven willen hun beleid wel blijven voeren maar niet langer aan de grote klok hangen. In ons land krijgt de portemonnee altijd voorrang op de principes.
Juist de kleine toeleveranciers als loodgieters en elektriciens zouden in dit geval nog voor een flinke rel kunnen zorgen. Immers, voor hen is er momenteel werk zat, dus het is relatief makkelijk om werk voor Amerikanen te weigeren en de ambassade de hele winter lekkend in het donker en de kou te laten zitten.
Laten aannemers elkaar steunen hierbij, bijvoorbeeld in appgroepen op andere opdrachten wijzen. Hopelijk laten zij zich daarbij niet misleiden door het fabeltje dat diversiteitsbeleid witte mannen discrimineert. Waar was diversiteitsbeleid voor bedoeld? Zo veel ándere groepen in onze samenleving, met name vrouwen en mensen van kleur, zijn juist al die tijd stelselmatig gediscrimineerd en achtergesteld geweest. Diversiteitsbeleid is een reparatie. Repareren wat kapot is, daar kan niemand tegen zijn.
Jelle van Dijk, Utrecht
Waarom zo benauwd reageren op Trumps decreten tegen diversiteitsbeleid? Hij is een meester in jij-bakken en oog om oog, tand om tand. Dus stel ik voor hem met gelijke munt terug te betalen: Europa eist van alle Amerikaanse bedrijven en overheidsinstanties die in Europa (willen) werken dat zij een actief diversiteitsbeleid (DEI) voeren.
Bri Wiener, West-Terschelling
Annelies Jacobsen eindigt haar ingezonden brief met terechte zorgen over de staat van de VS met de zin ‘Amerika was ooit een beschaafd land’. Waarop ik niet anders kan antwoorden dan met de vraag: wanneer dan en voor wie?
Manon Portos Minetti, Amsterdam
Briefschrijver Peter van der Horst stelt in reactie op een eerdere brief dat Joseph Goebbels een filosoof was. Goebbels was echter geen filosoof, maar een filoloog en dat is iemand die de taal- en letterkunde van volkeren bestudeert via hun geschriften, in samenhang met de cultuurgeschiedenis. Hij was van 1933 tot 1945 de Rijksminister van Propaganda en maakte behendig gebruik van destijds relatief nieuwe media als radio en film.
Ed Feijen, Zoetermeer
In het interview met voetballer Sepp van den Berg vindt hij dat als je niet meer mag koppen, het geen voetbal meer is. Maar als je wel mag koppen is het dus ook geen voetbal. Misschien is ‘kop- en voetbal’ een betere naam voor deze sport.
Bert Vanderveen, Enschede
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant