De Grand Prix van China was tot dit jaar één van de weinige races op de F1-kalender die ik nog niet had bezocht - deels door de voorliefde voor Japan als het op Aziatische races aankomt en deels door het land zelf. Maar eerlijk is eerlijk: de race in Shanghai mag er best zijn. Het circuit is fraai qua lay-out, faciliteiten en de immense paddock waarin ieder team twee 'huisjes' aan het water heeft. En een reis naar China is een beleving op zich. Dat begint overigens al ver van tevoren, met een visumprocedure waarvoor een Excel-sheet dient te worden ingevuld. Of we even door willen geven waar we elke dag zijn en wat we precies gaan doen. En o ja, ook alle reisbestemmingen van de afgelopen twaalf maanden.
Het is een procedure die vele collega's ervan weerhoudt om de Chinese Grand Prix te bezoeken, maar dat heeft juist voordelen. Het maakt zowel de paddock als het mediacentrum bijzonder rustig, met slechts twee Nederlandse collega's op locatie. Oftewel: heerlijk werken. Het werk begint ditmaal al op woensdag. Na aankomst in Shanghai heb ik twee keuzes: de stad bezoeken of alvast het circuit verkennen om goed voorbereid te zijn op het raceweekend. De workaholic in mij wint het van de toerist en dus zet ik met de metro (waarover later meer) koers naar het immense circuitcomplex. Bij aankomst blijkt de vracht van vier F1-teams te zijn vertraagd, waardoor er meteen werk te verrichten valt. Nou ja, als je het internet aan de praat krijgt tenminste. Ondanks uiterst vriendelijke jongens van de 'IT-ondersteuning' valt er namelijk weinig mee te beginnen. Websites als Instagram, X, Facebook en alle Google-diensten zijn geblokkeerd in China door 'the great firewall', waardoor het een beetje behelpen is.
Ook het bereiken van het circuit blijkt een uitdaging. Dat gaat in Shanghai overwegend per metro, lijn 11 om precies te zijn. Die gaat rechtstreeks naar het Shanghai International Circuit, al splitst de lijn een halte ervoor. De metro gaat afwisselend naar Huaqiao (richting het circuit) en North Jiading en daarbij ze zijn zo vriendelijk om dit bij het instappen enkel in het Chinees aan te geven. Drie keer raden? Het gaat logischerwijs een keer verkeerd. Eenmaal uit de metro is het nog altijd niet zo makkelijk om binnen te komen. De cultuurverschillen tussen China en Nederland komen bloot te liggen. Na een wandeling door de fanzone - waar trouwens de draak wordt gestoken met de 'GP2 engine'-uitspraak - moet iedereen net als op het vliegveld door een veiligheidscontrole en automatische toegangspoortjes.
De permanente pas die media het hele jaar toegang tot de paddock biedt, wordt echter niet herkend. De oplossing lijkt eenvoudig. Naast de automatische poortjes staat een hek met een politieagent erbij. Uitleggen dat media ook deze ingang moeten gebruiken, lijkt te volstaan, maar niet hier. De beste man spreekt alleen Chinees en bovendien is er geen discussie mogelijk: regels zijn in China nou eenmaal regels, nog net iets meer dan in Europa. De agent heeft simpelweg doorgekregen dat hij maar één kleur pasje mag doorlaten en dus kun je hoog of laag springen, maar valt er niets te beginnen. Een alleraardigst Chinees meisje dat wel Engels spreekt en inziet dat een hele dag voor de poort staan niet het meest effectief is, biedt uitkomst. Snel scant ze haar eigen pasje om mij tot ongenoegen van de politieagent - die er met de rug naartoe staat - door de poortjes te laten. Vertwijfeld kijk ik nog even achterom, want ja, problemen met een Chinese agent wil je zeker niet hebben, maar het meisje fluistert zachtjes 'go, go, go!' Eenmaal in het mediacentrum grap ik met wat collega's: "Als ik hier morgen niet meer zit, dan weten jullie de reden!"
Zo'n vaart loopt het gelukkig niet en eenmaal op het circuit blijkt het prima toeven, zeker ook tijdens het kijken van een vrije training langs de baan – trackside dus. De langzame bochten 1, 2 en 3 bieden een perfecte gelegenheid om de auto's van dichtbij te bewonderen in het langzaamste gedeelte van het circuit. Bovendien is het in China mogelijk om aan het eind van de pitstraat bijzonder dicht bij de proefstarts te komen, een mooi tafereel om eens met de neus bovenop te staan.
Verder zou je de baanactie dit raceweekend trouwens bijna vergeten. Er gebeurt met name op politiek vlak zoveel in de paddock dat de races in Shanghai bijna bijzaak lijken... Zaterdag spreekt Max Verstappen zich uit tijdens de Nederlandse mediasessie, waarin hij Red Bull Racing qua pure snelheid het vierde team noemt en aangeeft dat de worstelende Liam Lawson zelfs sneller zou zijn in de Racing Bulls-auto. Het zwaartepunt ligt echter op zondag, als twee (politieke) thema’s ontploffen in de paddock.
Het begint in alle vroegte met een interview met Nikolas Tombazis, de single-seaters voorman van de FIA. De federatie heeft er een select groepje media voor uitgenodigd. Sinds de wintertest in Bahrein had ik al aangedrongen op zo'n gesprek met Tombazis, toen nog vooral om het over flexi wings te hebben. Dat laatste is in China nog altijd een gespreksonderwerp dankzij een technische richtlijn. Vier à vijf teams hebben hun achtervleugels moeten aanpassen, zo vertelt Tombazis, waarna hij ook uitlegt waarom de voorvleugels vanaf de Spaanse Grand Prix pas strenger worden gecontroleerd. Het hoofdthema komt daarna echter pas aan bod: een potentiële terugkeer van V10-motoren in de Formule 1. Een Italiaanse collega van Motorsport.com merkt op dat hij in eerste instantie – toen hij de geruchten in de paddock hoorde – nog dacht dat het een grap was.
Tombazis maakt echter duidelijk dat dit allerminst het geval is. Met uitgebreide antwoorden vertelt hij hoe de vork daadwerkelijk in de steel zit. “Ik zal proberen het zo goed mogelijk uit te leggen”, lacht hij. Het verhaal is dat er momenteel twee vragen op tafel liggen. Vraag 1 is wat de Formule 1 voor de lange termijn (waarschijnlijk 2028 of 2029) als motorformule wil. Als het antwoord een V10 met duurzame brandstoffen luidt, dan is de tweede vraag wat er in de tussenliggende jaren moet gebeuren. Tombazis noemt twee opties: doorgaan met de 2026-regels en de cyclus verkorten of het 2026-reglement helemaal schrappen. Als we naar buiten lopen, klinkt het samen met enkele collega’s vol ongeloof: “Het is toch eigenlijk bizar dat we überhaupt over het schrappen van de 2026-regels praten nu het al zo kort dag is?” In de praktijk lijkt die optie ook zeer onwaarschijnlijk, al weet iedereen bij terugkomst in het mediacentrum: de woorden die zojuist zijn uitgesproken maken veel los en zetten maandenlange politieke discussies in gang.
De zondag wordt echter nog gekker door een ander thema dat opkomt: een rijderswissel bij Red Bull. Ongeveer anderhalf uur voor de race worden we door Spaanse collega’s (die er eveneens credits voor verdienen) getipt over een mogelijke wissel tussen Lawson en Tsunoda voor de Grand Prix van Japan. Het is op dat moment nog nergens bekend en klinkt wereldvreemd, maar vergt logischerwijs een grondige check. Collega Oleg Karpov en ik maken een ronde door de paddock om het verhaal vanuit meerdere kanten te verifiëren en idealiter bevestigd te krijgen. Qua timing is het echter uitdagend en valt het bijna samen met het moment waarop media de grid op kunnen voorafgaand aan de start. Normaliter is het tussen de auto’s en de coureurs lopen op de startgrid vooral een leuk gedeelte van het raceweekend en een mooie gelegenheid om nog enkele foto’s voor sociale media te maken, die de collega’s in Nederland vervolgens kunnen gebruiken voor het liveblog.
Maar deze zondag is compleet anders. Het is ditmaal actief zoeken naar mensen op de grid en naar bronnen in de pitstraat om het verhaal over de mogelijke rijderswissel te bevestigen, ontkennen of nuanceren. Deze gesprekken kunnen echter niet al te opvallend plaatsvinden, om niet iedereen meteen wakker te schudden. Bij terugkomst in het mediacentrum hebben we het verhaal vanuit meerdere kanten wel zo’n beetje rond. Oleg – die niet op de grid was, maar tegelijkertijd het voornaamste speurwerk in de paddock heeft gedaan – schrijft het Engelse verhaal voor Motorsport.com en Autosport. Ik begin bij het doven van de lichten aan de Nederlandse versie. Van de race zie ik door alle reuring in de paddock eerlijkheidshalve maar weinig, al vraagt Christian Horner later in de Red Bull-hospitality lachend aan ons: “Die race was behoorlijk saai om naar te kijken hè?” Schijnbaar heb ik niet veel gemist…
Een belangrijke disclaimer die we vanuit de paddock te horen krijgen, is dat Lawson zichzelf nog wel meer tijd kan kopen met een goede race in China – bijvoorbeeld een puntenfinish na zijn start vanuit de pitstraat. Dat blijft qua publicatie een variabele, maar die goede race komt er niet en dus is het een half uurtje na de finish alsnog tijd om te publiceren. Niet geheel verrassend wil Red Bull meteen van collega Oleg weten uit welke hoek het nieuws komt, maar die informatie valt logischerwijs niet prijs te geven. Na de mediasessies met alle coureurs in het vierkantje en het gebruikelijke gesprek met Helmut Marko in de paddock, is Christian Horner afsluitend aan de beurt met zijn mediasessie. Ik vraag de teambaas eerst naar het contrast tussen Verstappens eerste run op mediums en de laatste stint op hard, maar nog voordat de Brit is uitgepraat, roept een Duitse collega al tussendoor: “Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen…” Horner lacht: “Nou, als je het niet erg vindt, maak ik eerst even het antwoord op zijn vraag over Max af..." Maar de teambaas weet natuurlijk ook al waar de rest van deze sessie over zal gaan.
De berichtgeving kan hij logischerwijs niet ontkennen en dus herhaalt hij na bijna iedere vraag: “We hebben voldoende data en zullen daar in de komende dagen goed doorheen gaan.” Ook op de vraag of hij Lawsons zitje voor Japan kan garanderen, volgt datzelfde antwoord. Het zegt natuurlijk al genoeg, net zoals zijn opmerking dat wachten op circuits die Lawson al kent eigenlijk niet meer nodig is: “Deze jongens komen tegenwoordig zo rap op snelheid tijdens een raceweekend...” Als we na afloop van de mediasessie nog even informeel napraten bij Red Bull wordt helemaal duidelijk welke kant het opgaat.
Nadien moet ik nog de gebruikelijke video-analyses in zowel het Nederlands (voor Motorsport.com Nederland) als ook in het Engels (voor Autosport) opnemen, terwijl alles in de paddock al wordt afgebroken. Collega Oleg is inmiddels teruggegaan naar het hotel en appt als de beide video-opnames klaar zijn: “Het bier staat in het hotel al voor je klaar hoor!” Het is een bijzonder goede reden om de metro van lijn 11 voor de laatste keer te pakken en de resterende verhalen in het hotel te tikken. Daar luidt de conclusie van ons allebei onder het genot van een biertje: "Wat een enerverend weekend is dit geweest, vooral op politiek vlak." Saai was het eerste bezoekje aan China in ieder geval niet, verre van zelf. Never a dull moment in F1, al heeft Lawson dat op een voor hem zeer onprettige manier moeten vernemen…
Source: Motorsport