Hij werd de ‘koning van de minis’ genoemd, met hoofdrollen in een aantal van de populairste miniseries van de vroege jaren tachtig: Shogun (1980) en The Thorn Birds (1983). De getormenteerde held werd zijn handelsmerk. Niet gek voor een acteur die als soapdokter begon.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
De op 29 maart op 90-jarige leeftijd overleden Amerikaanse acteur Richard Chamberlain had heel veel mee: het postuur, de gebeeldhouwde kin en de bariton van een idool, die hem een lange en rijke carrière bezorgden, waarin hij vaak figuren van autoriteit speelde, kerkelijk of anderszins.
Het maakte het voor hem ook moeilijk om serieus genomen te worden voor wat meer complexe rollen. Op de achtergrond speelde ook het gegeven dat hij zijn homoseksualiteit voor de buitenwereld verborgen hield in een tijd waarin dat hem zeker zijn carrière had gekost. Pas in zijn autobiografie Shattered Love: A Memoir uit 2003 deelde hij zijn persoonlijke verhaal over zijn homoseksualiteit.
Begin jaren zestig was Chamberlain een van de oprichters van de theatergroep Company of Angels, een opstap richting zijn eerste, razend populaire rol als Dokter James Kildare (1961-1966) in de soap Dr. Kildare. In elke aflevering negeert de jonge, idealistische dokter het advies van zijn baas: ‘We zijn hier om mensen in leven te houden en niet om ons met die levens te bemoeien.’ De empathische dokter Kildare werd het rolmodel voor generaties televisiedokters die zouden volgen, met een warm kloppend hart onder het hagelwitte uniform.
Door het succes van Kildare zocht Chamberlain zijn heil in Engeland voor een wending in zijn carrière, een stap uit de slagschaduw van de soapdokter. Dat resulteerde in de titelrol in Hamlet voor het Birmingham Repertory Theatre, waarbij hij de eerste Amerikaan was die de rol in het theater speelde sinds John Barrymore in 1925. Zijn optreden in de Shakespeare-klassieker, een van de meest complexe en veeleisende toneelstukken, werd een triomf. Daily Mail schreef: ‘De getergde geest van Dokter Kildare is eindelijk ten ruste gelegd. De heer Chamberlain is een serieuze acteur.’
De omwenteling van het nieuwe jonge Hollywood in de jaren zeventig ging aan Chamberlain voorbij; hij was te zien in populaire historische, maar conventionele films als de Three Musketeers-films (als Aramis) van Richard Lester en een klassieke rampenfilm als The Towering Inferno (1974), over een brand in een wolkenkrabber met werkelijk elke Hollywoodster denkbaar.
Met Centennial (1978-1979) begon een nieuw tijdperk in zijn carrière, dat hem de bijnaam ‘King of the Mini-Series’ opleverde. Shogun (1980) en The Thorn Birds (1983) waren ongekend populair. De doornvogels, zoals de ook in Nederland zeer populaire serie heette, was gebaseerd op de bestseller van Colleen McCullough. Het was in de Verenigde Staten na Roots de meest bekeken televisieshow ooit, met maar liefst 60 procent van het publiek aan de buis gekluisterd. Aan het eind van het seizoen sleepte de serie zestien Emmy-nominaties binnen.
Chamberlain speelde de getormenteerde familiepriester Father Ralph de Briscassart, die in de Australische outback verliefd wordt op Meggie Cleary, de mooie dochter van de familie, gespeeld door Rachel Ward. Terugblikkend kun je constateren dat Chamberlain heel wat van zijn eigen verscheurdheid als homoseksuele man in het Hollywood van de jaren zeventig en tachtig in de rol naar boven liet komen. Het leverde hem een Golden Globe op.
Hij bleef tot op hoge leeftijd acteren en verscheen in 2017 zelfs nog kort in Twin Peaks: The Return van David Lynch. Chamberlain was sinds 1977 samen met zijn partner, acteur en producent Martin Rabbett, waarmee hij de laatste jaren op Hawaï leefde. In het postuum van de New York Times wordt Rabbett de ‘enige directe overlevende’ genoemd. Chamberlain overleed aan de complicaties van een hartaanval, twee dagen voor zijn 91ste verjaardag.
Klaar? Vergeet de doorleessuggesties niet
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant