In het kabinet is spanning ontstaan over de Spreidingswet, waarmee gemeenten gedwongen kunnen worden asielzoekers op te vangen. Ministers Marjolein Faber (Asiel) en Mona Keijzer (Wonen ) willen er allebei van af, maar toch zijn er irritaties.
zijn allebei politiek verslaggever van de Volkskrant.
‘Marjolein Faber is gewoon een fijn mens, een fijne collega en heeft gevoel voor humor’, zei Keijzer vrijdag na afloop van de ministerraad. Ook Faber had niks onaardigs meer te melden over haar collega of de onderlinge samenwerking. ’s Ochtends had zij wel een forse sneer uitgedeeld aan premier Dick Schoof, omdat die de boel zou vertragen.
Schoof sprak sussend in zijn wekelijkse persconferentie. ‘Het enige dat ik doe is toezien op een ordentelijk proces.’ Over Faber en Keijzer zei hij: ‘Af en toe is er een stevig gesprek, maar daarna werken we samen snoeihard verder.’
De geruststellende woorden konden niet verhullen dat er deze week wel degelijk irritatie ontstond in het kabinet over het spreiden van asielzoekers. Faber (PVV) en Keijzer (BBB) willen allebei dat gemeenten voortaan niet meer gedwongen kunnen worden om deze groep op te vangen. Maar over de uitvoering verschillen zij van mening.
Schoof besloot daarom om Fabers zogenaamde asielpakket niet op de agenda van de ministerraad te zetten. Want ‘bewindspersonen moeten het eerst met elkaar eens zijn, voordat we zaken kunnen bespreken in de ministerraad’, stelde vicepremier Fleur Agema (PVV) vrijdagmiddag nuchter vast.
Alles over politiek vindt u hier.
Dat weerhield Faber er niet van om vrijdagochtend vóór aanvang van de ministerraad fel uit te halen naar de premier. Ze was er ‘gewoon klaar mee’ dat Schoof haar voorstel wederom niet had geagendeerd. Wat Faber betreft zorgde niet zij voor vertraging – omdat ze haar voorbereidende huiswerk niet goed zou hebben gedaan, zoals ingewijden meldden– maar lag de schuld bij Schoof zelf. ‘Ik heb weken geleden mijn stukken aangeleverd, ik snap niet waarom de minister-president dit niet agendeert. Elke vertraging is een gemiste kans.’
Fabers plan is volgens haarzelf glashelder. Het kabinet werkt aan drie wetsvoorstellen die ervoor moeten zorgen dat het spreiden van vluchtelingen voortaan anders verloopt. De eerste twee voorstellen liggen in handen van Keijzer en regelen dat statushouders voortaan geen voorrang meer krijgen op de woningmarkt en dat gemeenten geen verplichte ‘taakstelling’ krijgen om hen te huisvesten.
Het derde wetsvoorstel is van Faber zelf, en behelst het daadwerkelijk intrekken van de Spreidingswet, waardoor gemeenten ook niet meer gedwongen kunnen worden om asielzoekers op te vangen. Dat is voor de PVV van cruciaal belang en is deel van het hoofdlijnenakkoord, maar het kabinet weet dat het een goed verhaal moet hebben om een intrekkingswet door de Eerste Kamer te krijgen.
De senaat keurde vorig jaar de Spreidingswet nog goed en is sindsdien niet van samenstelling veranderd. Het doorslaggevende argument voor de meeste senaatsfracties was dat het asielopvangprobleem niet op een beperkt aantal gemeenten mag worden afgeschoven.
Faber zal dus moeten kunnen aantonen dat de Spreidingswet niet meer nodig is. Daartoe wil zij onder meer zogenaamde ‘droomstroomlocaties’ realiseren. ‘We hebben het dan bijvoorbeeld over het ombouwen van een kantoorpand’, zei ze eerder. Na maximaal drie jaar moeten de statushouders doorschuiven naar een ‘opstartwoning’, die Keijzer in de tussentijd moet laten bouwen. Althans, dat vindt Faber.
Keijzer is het inhoudelijk wel eens met Faber dat statushouders moeten doorstromen naar een reguliere woning zodat de azc’s leger raken, maar wijst op het woningtekort. Zij zoekt ook voor veel andere doelgroepen woningen en wil niet dat zij het doorstroomprobleem van Faber in de maag gesplitst krijgt.
Maar het botst niet alleen omdat onduidelijk is wie verantwoordelijk is voor welk stukje van de opvang. Verschillende bestuursstijlen spelen ook een rol, vertellen ingewijden. Faber is van de botte bijl en gaat recht op haar doel af. Keijzer is diplomatieker; zij hecht aan onderling overleg.
Betrokkenen vermoeden dat Faber en Keijzer niettemin proberen om tot een vergelijk te komen en dat er binnenkort alsnog een intrekkingswet in de ministerraad ligt. Zoals een ingewijde zegt: ‘Zolang het kabinet er zit, zijn ze tot elkaar veroordeeld.’
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant