Een van de leukste Engelse woorden vind ik discombobulated. Het betekent (ongeveer) gedesoriënteerd/verward zijn door externe chaos. Het is in de 19de eeuw als grap verzonnen om ingewikkeld en wetenschappelijk te klinken. Maar bobulare is geen Latijn, en discombobulated is dus gewoon een geslaagd verzinsel dat is blijven rondhangen – uiteindelijk geldt dat voor ieder woord.
Onlangs las ik over een vliegveld in Milwaukee, waar iemand werkte die ook hield van discombobulated. Hij zag hoe reizigers door de security gingen, schoenen uit moesten doen, zakken leeghaalden, laptops in kratjes legden, en hoe ze daarna in chaotische verwarring verder moesten. De man bedacht dat er een ruimte moest komen om alles weer in orde te maken, en hij noemde dit de recombobulation area.
Iedereen op dit vliegveld begreep instinctief waar deze ruimte voor was, waaruit ik concludeer: De Mens Heeft Hier Behoefte Aan. En niet alleen in de vliegveldsetting. Wij moeten véél meer in staat gesteld worden te recombobuleren.
Source: Volkskrant columns