Schouwen-Duiveland is de plek met de meeste zonuren van Nederland. En dus de ideale plek om druiven te verbouwen en wijn te maken, vinden de wijnmakers van De Kleine Schorre.
is economieredacteur. Ze schrijft over (web)winkels, voedsel en de post.
Alles rond De Kleine Schorre verwijst naar wijn. De vakantiewoningen op de camping zijn vernoemd naar druivenrassen, in het proeflokaal hangen spreuken als ‘you can’t buy happiness but you can buy wine’ en de belijning van de parkeerplekken heeft de vorm van wijnflessen en -glazen.
‘Je moet in Nederland toch een beetje je best doen om wijn uit te stralen’, zegt eigenaar Johan van de Velde (42). ‘Als je de Elzas binnenkomt, denk je meteen aan wijn, maar dat is hier natuurlijk niet zo.’
Nederland mag dan internationaal niet bekendstaan als wijnland, er wordt wel hard aan de weg getimmerd nu het hier steeds warmer wordt. Een van de grootste professionele wijnhuizen staat in Zeeland.
Bij De Kleine Schorre worden jaarlijks zo’n honderdduizend flessen gebotteld. Ze worden verkocht aan mensen in het eigen winkeltje, aan luxe restaurants en wijnwinkels door het hele land, en aan Air France KLM die de wijn schenkt aan businessclass-passagiers.
Dit is de plek in Nederland met de meeste zonuren, weet wijnboer Van de Velde. En omdat het een eiland is, blijft de temperatuur gematigder dan in andere delen van het land. ‘Want druiven houden niet van extremen.’
Het idee hier een wijnboerderij op te zetten, begon met een fles jenever, vertelt Van de Velde. Het was in 2001, toen hij als 18-jarige vers van de middelbare landbouwschool in Goes kwam en aan zijn vader vertelde dat hij hem wilde opvolgen. Maar vader Krijn-Jan zag het niet zitten dat zijn zoon net als hij en de twee generaties ervoor spruiten, aardappelen, en ‘juun’, zoals die ui hier wordt genoemd, zou gaan verbouwen.
Op een avond raakte Krijn-Jan er met een buurman, Frits, over aan de praat – boven die fles jenever dus. Je zou je eens in wijn moeten verdiepen zei de buurman. Een idee was geboren. En later op die avond kwam er ook een naam: Schouwen-Druiveland.
Zoon Johan vond het een prachtidee toen hij de ochtend erop ervan hoorde. Alleen was de bank was minder enthousiast. ‘Nederland was geen wijnland, zeiden ze, en lachten ons uit.’
Daarop zetten vader en zoon hun netwerk in. Ze haalden bij vrienden, familie en ondernemers op het eiland geld bij elkaar en waagden de sprong in het diepe. Eerst werd uitgebreid onderzoek gedaan naar het klimaat en de grond. De schelpen en kalk in de grond maakten de bodem uitermate geschikt voor druiven, kwamen ze te weten.
Ze besloten in te zetten op alleen witte wijn. Veel wijnboeren maken de fout meteen alles te willen doen, zegt Van de Velde. ‘Maar het is in Nederland te koud voor rode wijn.’ Daarnaast is het veel logischer en duurzamer je te richten op wijnen die passen bij lokale producten. ‘En laten we nou de mooiste provincie hebben qua streekproducten. Dus kozen we voor wijnen die passen bij mossels, de vis, kreeften en oesters.’
De 18-jarige Johan ging drie jaar in de leer bij wijngoed Cep d'Or in Luxemburg, en kreeg de Luxemburgers zo ver om hem te begeleiden bij het opstarten van een eigen wijngoed.
In het begin ging het nogal eens fout. In het allereerste jaar bijvoorbeeld, toen er trossen druiven verschenen en de Zeeuwen dachten: dat wordt geld verdienen. ‘Dus hebben we alles laten hangen. En toen kwamen die mensen uit Luxemburg kijken en kregen we verschrikkelijk op ons donder. Daarna moesten we alles afknippen’, vertelt hij lachend.
Wijn maken van eigen druiven is een zaak van lange adem, weet hij inmiddels. Het duurt meestal zes jaar voordat een wijnstok een normale oogst geeft, en dan is de wijn meestal nog niet zo goed.
Dat het de Zeeuwen binnen tien jaar lukte, is zijn grootste trots. Inmiddels heeft de Europese Commissie de wijnhoeve zelfs het prestigieuze Beschermde Oorsprongsgebieden-keurmerk (BOB) gegeven.
Het sappelen in die eerste jaren bracht ook iets moois. Toen Van de Velde bij ging klussen op een boerderij op Goeree-Overflakkee, leerde hij zijn vriendin Paula van de Vijver kennen, die nu het team op de wijnvelden runt. In de zwart geteerde schuur op het erf worden wijnproeverijen georganiseerd.
Het woord proeven is gevallen, dus loopt Van de Velde naar de koelkast. ‘We beginnen met een Brut de Zelande. ‘Een blend van drie druivenrassen, en 24 maanden gisting op de fles, twee keer zoveel als waar champagne minimaal aan moet voldoen’, zegt de wijnboer als hij geroutineerd een glaasje inschenkt.
Dat Zeeland in alles terugkomt is van belang. De wijnhoeve heeft een belangrijke lokale functie op Schouwen-Duiveland. Het bedrijf verkoopt streekproducten in de winkel en werkt samen met andere ondernemers op het eiland. Toeristen kunnen op regenachtige dagen hier een wijnproeverij doen en in het restaurant worden ook bruiloften gehouden.
Die nevenactiviteiten zijn er ook voor de risicospreiding, vertelt Van de Velde. Boeren is een kwetsbaar beroep, en druiven verbouwen al helemaal. Dat bleek vorig jaar april toen een hagelbui van een kwartier de helft van de oogst om zeep hielp. ‘Hele knoppen lagen eraf. Er komt dan wel weer een knop voor terug, maar daar zit dan maar een halfbakken druiventros aan.’
Die bui kostte hem 30 duizend liter wijn, maar toch heeft hij niet staan huilen op het veld, zegt de wijnboer. ‘We zijn al al generaties lang gewend om te gaan met het weer. Vroeger had je dat in de spruiten ook wel eens. Dat is de natuur en dat is ook wat het zo spannend en interessant maakt’, zegt hij droogjes, terwijl hij weer naar de koelkast loopt. ‘Klaar voor de volgende?’
De Onderneming
In deze wekelijkse rubriek vertellen ondernemers over hun bedrijf. Vandaag: De Kleine Schorre
Waar: Dreischor
Sinds: 2001
Aantal werknemers: 7
Omzet: 1 miljoen euro
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant