is tv-recensent van de Volkskrant.
Rond het journalistieke onderzoeksprogramma Argos van de VPRO hangt de geur van nieuws – grondig spitwerk, leidend tot onthullende televisie. De woorden scoop en exclusief vallen. Kamervragen. Ik zat zondag dus op het puntje van mijn stoel voor de aflevering Booking in the Westbank. Het resultaat van, zo zegt presentator Liesbeth Staats, ‘maandenlang onderzoek’ naar dubieuze activiteiten van deze Nederlandse, wereldwijd opererende online aanbieder van hotels en appartementen.
Booking.com vertegenwoordigt ook verhuurders van vakantiewoningen op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Voortdurend stichten kolonisten daar nieuwe illegale nederzettingen, ten koste van de oorspronkelijke Palestijnse bewoners, wier land, olijfboomgaarden en weidegronden worden afgepakt. Anders dan de kolonisten, die nijver verder bouwen aan hun gefortificeerde en door de overheid getolereerde residenties, mogen de Palestijnen hun onderkomens niet onderhouden: wie zijn dak repareert, raakt zijn vergunning kwijt en riskeert sloop van zijn woning.
Het grootschalige landjepik van Israël is internationaal veroordeeld en Nederland zou tegen Booking moeten optreden vanwege diens impliciete medeplichtigheid. Maar dat gebeurt niet. Argos liet zien wat de toeristenindustrie op de Westbank behelst: een Palestijn op zijn door kolonisten omsingelde landje verhuurt een spartaans ingerichte grot, waar vermoedelijk geen toerist wil slapen. Op bezet gebied verhuren kolonisten containerwoningen waar ik mezelf evenmin ontspannen zie laven aan een koel drankje, met uitzicht over de vallei. Geen schaduw, hitte, kale heuvels. Grootste attractie: een hobbelritje op een kameel.
Het toerisme op de Westbank lijkt vooral te worden ingezet als strategisch instrument van kolonisten, waarbij vakantiehuizen de illegale bezettingen een schijn van legitimiteit geven. Ontluisterend dat Booking daar geld aan verdient – goed dat Argos dat belicht. En toch wekte de uitzending behalve woede over de gewetenloosheid van het grote geld ook verbazing over de gehanteerde journalistieke methode.
Adel verplicht, moet de redactie hebben gedacht, en dus hield presentator Staats de schijn op dat er grote onthullingen aan de orde waren. Zo nam Argos’ langdurige spitwerk ‘een interessante wending’ toen bleek dat een groep werknemers van Booking zich intern tegen de omstreden policy op de Westbank heeft gekeerd.
Ter voorbereiding op de uitzending had ik even gezocht naar eerdere berichten over Booking en de Westbank, en stuitte onder meer op een reportage van de Volkskrant uit mei 2024, waarvan de strekking grote overeenkomsten vertoont met die van Argos. Inclusief de berichten over intern verzet en een petitie door werknemers van Booking. Dat een klein jaar later nog ‘een interessante wending’ noemen, getuigt niet van al te grote alertheid.
Prima natuurlijk dat Argos op een zelfgekozen moment aandacht besteedt aan deze toeristische misstand, zeker nu de Israëlische bezettingspolitiek en de onderdrukking van de Palestijnen de actualiteit weer beheersen. Maar zo’n oud nieuwtje met zo veel aplomb omlijsten, knabbelt aan Argos’ overtuigingskracht. Dat kan de grote woorden beter bewaren voor de volgende échte scoop.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant