Met zijn sloopkogels van vuisten was George Foreman, tweevoudig wereldkampioen, een gevreesd bokser. Hij vocht (en verloor) het iconische gevecht tegen Muhammad Ali en werd rijk met zijn eigen elektrische grill. Vrijdag overleed hij op 76-jarige leeftijd.
schrijft voor de Volkskrant vanuit New York over Amerikaanse sporten.
De klappen van George Foreman kwamen zo hard aan, dat zijn tegenstanders soms met vrees voor hun leven de ring instapten. ‘Big George’ vocht vaak, hard en ongeremd. De bokser die in vier decennia actief was, verloor slechts vijf partijen. Het gezaghebbende Ring Magazine riep de Amerikaan uit tot een van de beste tien boksers ooit.
Toch was Foreman vooral bekend door een van zijn schaarse nederlagen, in 1974 tegen Muhammad Ali. Het gevecht in het toenmalige Zaïre (nu de Democratische Republiek Congo) zou hem lang blijven achtervolgen. De demonen van de ‘Rumble in the Jungle’, zoals het gevecht destijds werd genoemd, kon hij pas twintig jaar later verdrijven. Dat was toen hij na een opmerkelijke comeback voor een tweede keer wereldkampioen werd.
Foreman overleed vrijdag in een ziekenhuis in Houston, in zijn thuisstaat Texas. Zijn familie maakte het nieuws bekend, een doodsoorzaak bleef achterwege. ‘Zijn bijdragen aan de sport zullen nooit worden vergeten’, reageerde Mike Tyson, een van de opvolgers van zwaargewicht Foreman.
Voor hij Ali trof in Kinshasa, een scharnierpunt in zijn loopbaan, sloeg de Amerikaan de ene na de andere bokser tegen het canvas. De 1,92 meter lange Foreman stapte als tiener voor het eerst in de ring, naar eigen zeggen om aan vriendjes te bewijzen hoe taai hij was. Al snel had niemand nog reden om daaraan te twijfelen.
De Texaan groeide op in armoede, stopte op zijn 15de met school en kwam als tiener soms in aanraking met de politie. Maar zijn talent voor boksen bood hem zicht op een beter leven. Foreman was zo goed dat hij als 19-jarige amateurbokser al naar de Olympische Spelen van Mexico-Stad mocht. Meteen werd hij kampioen.
Hij had 37 partijen op rij gewonnen – en er nog geen een verloren – toen hij in 1973 in Jamaica voor het eerst voor de mondiale zwaargewichttitel mocht boksen. Tegen Joe Frazier was hij de underdog, maar na iets meer dan vier minuten lag de regerend wereldkampioen uitgeteld op het canvas. Foreman had hem zes keer tegen de vlakte geslagen, zo hard dat de scheidsrechter het gevecht maar beëindigde.
De machtige Foreman hoorde bij de Grote Drie uit de jaren zeventig, een periode waarin het Amerikaanse boksen hoogtij vierde. Hij, Frazier en vooral Ali maakten de sport ongekend populair. Naar de ‘Rumble in the Jungle’, het iconische gevecht in Kinshasa, keken wereldwijd honderden miljoenen mensen, velen midden in de nacht.
Later in zijn leven sprak Foreman regelmatig over zijn vriendschap met Ali. Toen de bokslegende uit Louisville in 2016 overleed, was Foreman een van de kistdragers. ‘Hij was een van mijn beste en dierbaarste vrienden’, zei hij in 2023 tegen USA Today. ‘Ik houd nog altijd van hem.’
Maar lange tijd had hij zijn rivaal ‘bijna gehaat’, verklaarde Foreman eerder. Het had alles te maken met het gevecht in Kinshasa, in september van 1974. Door het kamp van Ali en de charismatische bokser zelf was hij weggezet als een dommekracht die nog geen zin kon uitspreken. Ali was een behendige woordkunstenaar die zijn tegenstanders ook verbaal onderuit kon halen.
Foreman werd ongewild de antagonist in het bekendste boksgevecht ooit, dat vooral fraai wordt belicht in de Oscarwinnende documentaire When we were kings uit 1996. Daarin is te zien hoe het eerste grote boksevenement in Afrika werd gepromoot als een terugkeer naar de Afrikaanse roots van Ali en Foreman. Vooral Ali omarmde die missie.
‘The Greatest’, terug na een verbanning vanwege dienstweigering, won de lokale bevolking voor zich met persconferenties en publieke verschijningen. Hij zette de mensen op tegen Foreman door hem een Belg te noemen. De voormalige kolonisten werden nog altijd gehaat in het land. ‘Ali, bomaye’, klonk het tijdens het gevecht. ‘Vermoord hem.’
Het hielp niet dat Foreman een Duitse herder naar Zaïre had meegenomen. De hond werd door de Belgische autoriteiten gebruikt om het volk te onderdrukken. In Kinshasa kon Foreman weinig meer goed doen.
Bovendien had hij de 32-jarige, volgens sommigen uitgebluste, Ali onderschat. Die liet hem uitrazen en sloeg toe toen Foreman uitgeput raakte.
De nederlaag bleek een zware mentale tik voor Foreman, die daarna vaker begon te verliezen. Op zijn 28ste besloot hij te stoppen omdat zijn moeder hem liever niet meer in de ring zag en hij zich wilde wijden aan God. Foreman werd predikant in zijn eigen kerk.
Hij is nog altijd de oudste bokser die de wereldtitel bij de zwaargewichten won. Zijn comeback in 1987 was even opmerkelijk als succesvol. Foreman keerde in eerste instantie terug omdat hij in geldnood zat, maar bleek nog altijd een verdienstelijk bokser, al was hij niet meer zo krachtig als voorheen. In 1994 werd hij verrassend wereldkampioen door zijn landgenoot Michael Moorer te verslaan. Foreman was 45 jaar oud. Zijn loopbaan was compleet.
De bokser werd vervolgens zakenman en verdiende een fortuin met het promoten van een elektrische grill die zijn naam draagt. Wereldwijd werd de ‘Foreman Grill’ miljoenen keren verkocht. De voormalig wereldkampioen prees het apparaat, een soort tosti-ijzer, aan in tv-reclames waarin hij een schort droeg. Zijn bokshandschoenen had hij ingeruild voor ovenwanten.
Foreman werd een populaire verschijning bij het Amerikaanse volk. In de jaren negentig had hij kortstondig zijn eigen sitcom, in 2022 was hij nog kandidaat in het tv-programma The Masked Singer. Ook werkte hij mee aan een kinderboek dat gebaseerd was op zijn familie. Foreman kreeg vijf zoons en noemde die allemaal George, ‘zodat ze met elkaar verbonden waren’. Ze figureren in het boek.
De man uit Texas was de laatste nog levende vertegenwoordiger van de grote drie uit de jaren zeventig. Frazier overleed in 2011, Ali vijf jaar daarna. Frazier was een pitbull, Ali de dansende vlinder en Foreman een menselijke sloopkogel. Met zijn overlijden deelde hij een laatste dreun uit. ‘Deze komt hard aan’, reageerde oud-basketballer Charles Barkley.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant