DEN HAAG - 'Door het leven als superster, daar droom je als kind van. Maar dat het aan de andere kant van de wereld zou lukken… daar heb ik geen moment rekening mee gehouden.' Wie de namen Nick Kuipers, Gervane Kastaneer en Mailson Lima hoort, moet waarschijnlijk even graven. Alle drie droegen ze ooit het shirt van ADO Den Haag, al wist geen van hen een onbetwiste basisspeler te worden. Inmiddels ziet hun leven er heel anders uit. Bij koploper Persib Bandung veroveren ze de Indonesische competitie.
'Ik had eerlijk gezegd nog nooit van deze club gehoord', lacht Nick Kuipers, wanneer hem wordt gevraagd naar zijn op zijn zachtst gezegd 'opmerkelijke' voetballoopbaan. Al bijna zes jaar is hij een van de sterkhouders van de Indonesische grootmacht.
'Als kind droomde ik ervan om bij FC Barcelona of Real Madrid te spelen, maar Persib is misschien wel net zo gigantisch. Ik heb ruim een miljoen volgers op Instagram. Dat had ik een paar jaar geleden voor onmogelijk gehouden.'
Persib Bandung is een van de populairste clubs van Indonesië. Afgelopen zomer veroverde Persib voor de achtste keer in de clubhistorie de landstitel en kwalificeerde het zich voor de Champions League van Azië. Alleen aartsrivaal Persija Jakarta was met elf kampioenschappen succesvoller.
'Ik wilde al een tijdje weg uit Europa', vertelt Gervane Kastaneer, die sinds de winter onderdeel is van de selectie. De afgelopen jaren speelde de aanvaller in Engeland, Duitsland, Schotland en Spanje.
Het bleek de inspiratie voor een volgende stap. 'Als een van de grootste clubs van Azië vervolgens informeert, denk je niet twee keer na. Dan teken je.'
In het land dat bekendstaat om zijn duizenden eilanden, honderden vulkanen en eindeloze tropische oerwouden is Kastaneer de opvolger van een aanvaller die bij veel Hagenaren waarschijnlijk minder bekend is. De 30-jarige Mailson Lima speelde in de jeugdopleiding van ADO.
'Ik heb mijn contract in Indonesië net laten ontbinden', zegt Lima, die inmiddels weer terug in Nederland is. 'Spelen bij Persib kan twee kanten opvallen. Het land en de kwaliteit van leven waren voor mij en mijn vriendin fantastisch. Alleen is het op sportief vlak niet geworden wat ik ervan had verwacht.'
Lima tekende in augustus bij Persib, dat zich na tien jaar weer tot landskampioen had gekroond. Een waar volksfeest was daarbij losgebarsten, met Nick Kuipers als middelpunt der feestvreugde.
'Het aparte was dat het gekkenhuis in eerste instantie meeviel', blikt de centrale verdediger terug. Na de uitwedstrijd tegen Madura United mocht op het veld dan wel een feestje worden gevierd. De stad lag afgelegen, waarbij biertjes in het centrum nergens te vinden waren.
'Maar de volgende dag vlogen we terug', vervolgt hij. 'Wat er toen gebeurde… ik heb er nog steeds geen woorden voor.' De selectie moest nog een 'klein' stukje met de bus; een kippeneindje dat normaal gesproken hooguit tien minuten duurt. 'We hebben er zes uur over gedaan.'
De snelweg was beladen met honderdduizenden supporters, die van heinde en ver waren gekomen om hun helden te ontvangen. 'Er was geen doorkomen aan.'
'In de stad zijn we toen overgestapt op meerdere bussen met open daken. Maar we konden geen kant op tussen de menigte, waarbij het vuurwerk de lucht in knalde. Wat was dat een lawaai met al die toeterende auto's en scootertjes.'
Kuipers vergelijkt het met een stadstour van een Europese topclub na het winnen van de Champions League. 'Alleen zijn dat soort feestjes wél georganiseerd. Deze mensenmassa was daarentegen een gekkenhuis. Al was het werkelijk waar fantastisch.'
'Persib Bandung is een club waar ontzettend veel druk op staat', omschrijft Kastaneer de cultuur. 'De fans eisen dat je hard werkt en gaan negentig minuten lang tekeer. Na een wedstrijd moet ik soms met drie politieagenten naar mijn auto, omdat het vol staat met supporters die aan mijn shirt trekken. Ze kussen zelfs mijn handen.'
'Overal word je herkend', vult Lima hem aan. Zelfs buiten de eigen landsgrenzen blijkt de club gigantisch. 'In de Champions League speelden we tegen teams uit Thailand, China en Singapore. Ook daar waren er een hoop voor Persib. De grootte van de club wordt echt onderschat.'
Kuipers was de eerste van het drietal die de overstap naar de andere kant van de wereld maakte. De mandekker zat in de zomer van 2019 bij ADO op een dood spoor, toen er opeens 'een leuk avontuur' om de hoek kwam kijken.
'Ik had werkelijk waar geen idee wat ik me erbij moest voorstellen', zegt Kuipers, die van de een op de andere dag veranderde in een superster. 'Maar toen ik voor mijn presentatie op mijn hotelkamer lag, drong het besef door.'
Supporters hadden hoogte gekregen van de transfer, waarna zijn telefoon ontplofte. 'Terwijl ik op Instagram scrolde, kreeg ik er letterlijk duizenden volgers tegelijk bij.' Het bleek het begin van een haast onwerkelijk succesverhaal.
'Misschien heb ik ook wel een beetje de mazzel dat ik niet word afgerekend op doelpunten', verklaart Kuipers zijn eigen heldenstatus. Hij doet de uitspraak nota bene een paar dagen na een schitterend doelpunt, waarbij hij de bal van een meter of dertig in de kruising poeierde.
'Dat was meer geluk dan wijsheid', klinkt het lachend, waarna hij uitlegt hoe het kan dat uitgerekend hij zo succesvol is.
'Ik kan redelijk goed omgaan met de bizarre omstandigheden, zoals de reisafstanden, temperatuur en slechte velden. Ik accepteer de cultuur en kijk verder dan de prestaties op het veld. Al is het voor mij natuurlijk wel prettig dat fans niet iedere week om goals smeken.'
Dat laatste was juist wel het geval bij Lima. In Armenië reeg hij de doelpunten aaneen, werd hij twee keer kampioen én won hij de Supercup. Bovendien werd hij verkozen tot beste speler van de competitie. In Roemenië veroverde hij de beker.
Bij Persib werd het voor de vleugelspeler juist allesbehalve een succes. Integendeel, op een afgekeurde treffer na lukte het hem geen enkele keer om het net te vinden. Wel gaf hij twee assists.
'De trainer overtuigde mij ervan om naar Indonesië te gaan en schotelde een heel plan voor', blikt Lima terug op zijn overstap. 'Maar in plaats van op de linksbuitenpositie, werd ik regelmatig in de spits gezet. Na bijna vier maanden stonden we samen in de lift van het hotel. Toen vroeg hij opeens wat eigenlijk mijn favoriete positie was.'
Lima verloor zijn basisplaats en moest het doen met korte invalbeurtjes van een paar minuten. Bij een Indonesische club mogen maximaal acht buitenlanders onder contract staan, waarbij de eenmalig international van Kaapverdië buiten de boot viel. Hij mocht vertrekken.
Kastaneer werd daarentegen juist aangetrokken en beleefde een flitsende start door in zijn tweede wedstrijd direct te scoren. 'De fans verwachten zowat iedere wedstrijd van aanvallers dat ze een hattrick maken', beschrijft hij de druk.
'Of je invalt of niet, ze kijken alleen naar je cijfers. Ik had de mazzel dat het mij wel lukte om snel die verlossende goal te maken.'
Het niveau in Indonesië is niet om over naar huis te schrijven. In de Champions League van Azië kunnen tegenstanders nog wel een behoorlijk potje ballen.
In de nationale competitie blijkt dat een stuk minder het geval. Het drietal vergelijkt de competitie met de bovenkant van de Nederlandse eerste divisie of onderkant van de eredivisie.
'Maar het is allesbehalve makkelijk om hier te spelen', analyseert Kuipers. De verdediger zag de afgelopen jaren veel goede voetballers, die hun niveau niet haalden en met de staart tussen de benen vertrokken.
Kuipers vertelt over de grote tegenstrijdigheden in het land. 'Je ziet vaak beelden van volle stadions, maar er zijn ook clubs die niet eens een echt stadion hebben. Dan moet je bij wijze van spreken douchen in een container en slapen in een ijskoud hotel.'
'En wat te denken van de reisafstanden. Voor een wedstrijd in Papoea zijn we zo een hele dag onderweg: met de bus, trein én het vliegtuig.'
Een blik met anekdotes wordt opengetrokken wanneer de boomlange verdediger over zijn bizarste avonturen begint. 'Toen we met de bus door Jakarta reden, werd een steen door de ruit gegooid. Deze belandde zo op een teamgenoot, die er een bebloed hoofd en litteken aan overhield. Hij moest in de bus worden gehecht.'
Hij vervolgt: 'Wat te denken van een tank als spelersbus… Dat was echt bizar. Alleen op die manier konden we bij het stadion van Persija Jakarta komen.'
'Ik kan mij nog een training voor de wedstrijd tegen Persija herinneren', zegt Lima. 'Opeens kwamen er allemaal supporters het veld op. De teammanager probeerde ze nog tegen te houden, maar die was al snel de controle kwijt. Voor we het wisten, stonden er ongeveer zesduizend fans op het veld. Daar ging onze tactische training.'
'Soms denk je weleens: hebben die mensen hier niks te doen, ofzo', knipoogt Kastaneer, die straalt wanneer het over de waardering van het publiek gaat. Toen hij zijn vrienden over de verhuizing vertelde, werd hij raar aangekeken. 'Maar nu ze weten wat hier gaande is, willen ze allemaal langskomen.'
Kastaneer, die door sommige supporters gekscherend de bijnaam 'Lukaku van Indonesië' heeft gekregen, beschrijft zijn eigen leventje als koninklijk. Net als een aantal ploeggenoten woont hij op het appartementencomplex van de club. Alles is voor hem geregeld.
'Ik hoef niks te doen. Ieder dag krijg ik lunch en avondeten. Ik heb een chauffeur en nanny. Ik kan gamen wanneer ik wil.' Schaterend klinkt het: 'Eigenlijk doe ik geen ene malle moer. Nee hoor, we trainen gewoon in de ochtend en gaan ook naar de gym. En niet onbelangrijk is dat de trainer hier op het complex woont. Dus er wordt heus wel een oogje in het zeil gehouden.'
De contracten van Kastaneer en Kuipers lopen tot het einde van het seizoen. Het tweetal heeft nog geen idee hoe de toekomst eruitziet, al geven ze beide aan het meer dan naar hun zin te hebben.
Zeker Kuipers, die inmiddels als ook nog als projectontwikkelaar ongeveer vijftig villa's op Bali uit de grond stampte, heeft zo'n twaalfduizend kilometer van huis een heel nieuw bestaan opgebouwd.'
'Het is fijn om mij niet alleen op voetbal te focussen', vertelt hij over zijn dubbelleven. 'In mijn eerste twee seizoenen in Indonesië heb ik flink wat geld verdiend, waarna ik ben gaan investeren. Nu verhuur ik villa's aan spelers waar ik vroeger mee heb samengespeeld. Zo houd ik toch nog een beetje de connectie met Nederland.'
Buitenspeler Lima weet nog niet waar zijn toekomst ligt. 'Ik ben nu dertig en wil eigenlijk nog wel een paar jaar door als voetballer, het liefst in het buitenland. Maar ik sluit een terugkeer in Nederland niet uit en dan het liefst bij ADO. Den Haag is toch mijn stad.'
'Als kleine jongen droomde ik er echt niet van om te voetballen in landen als Armenië of Indonesië. Maar uiteindelijk heb ik de afgelopen jaren wel fantastische avonturen beleefd.'
Nick Kuipers (32) maakte in de zomer van 2017 de overstap van MVV Maastricht naar ADO Den Haag. Hij kwam tot achttien officiële wedstrijden in het geelgroen en werd verhuurd aan FC Emmen. In 2019 tekende hij bij Persib.
Gervane Kastaneer (28) kwam in 2013 naar ADO, na in de jeugd van FC Dordrecht te hebben gespeeld. In dertig wedstrijden scoorde de aanvaller zeven keer voor ADO, waarbij hij tussentijds werd uitgeleend aan FC Eindhoven. Kastaneer vervolgde zijn carrière bij 1. FC Kaiserslautern (Duitsland), NAC Breda, Coventry City (Engeland), Heart of Midlothian (Schotland), PEC Zwolle, CD Castellón (Spanje) en Persib. Kastaneer is international van Curaçao.
Mailson Lima (30) speelde bij ADO in de jeugd, maar verkaste in 2013 naar FC Dordrecht. Fortuna Sittard, Viitorul Constanta (Roemenië), FC Ararat (Armenië), Dibba Al-Hisn SC (Verenigde Arabische Emiraten), FK Aksu (Kazachstan) en Persib volgden. Lima is international van Kaapverdië.
Source: Omroep West Den Haag