Nu Israël zijn operaties in Gaza in hoog tempo opvoert, lijkt de situatie in het gebied weer hetzelfde als voor het bestand. Het noorden wordt leeggeveegd en afgesloten van het zuiden, en elke dag vallen er talloze doden, onder wie veel kinderen.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Ze schrijft over Israël en de Palestijnse gebieden, het Midden-Oosten en België.
Met de hervatting van de oorlog is ook de eindeloze stroom filmpjes terug die hun weg uit het gebied vinden via sociale media, Arabische zenders en internationale persbureaus. Dat van een man bijvoorbeeld die een wit bundeltje in zijn armen houdt: zijn overleden zoontje, het kleine lijfje in een wit laken gewikkeld. ‘Kijk’, zegt de vader in tranen terwijl hij het laken een stukje opzij trekt, ‘zijn tandjes kwamen net door.’
Op een ander filmpje zie je een groep kinderen van een jaar of 7, hooguit 8, op de vloer van een ziekenhuis zitten. Een meisje heeft een roze rugzakje om en klemt zichzelf met schokkende schouders vast aan een doek met gele smileys. Bij een jongetje stromen de tranen over zijn vuile wangen, terwijl een ander kind op de achtergrond met een gezicht vol stof en bloed wezenloos voor zich uit staart.
A post shared by حسام شبات (@hossam_shbat)
Dan is er het beeld van een jonge vrouw die volkomen in paniek bij een lichaam staat. Een groep mannen komt aanrennen, en terwijl één van hen haar troost, tillen de anderen het lichaam op een houten ezelskar. Het is onduidelijk of het slachtoffer dood is of gewond naar een ziekenhuis wordt vervoerd.
Dit zijn de gezichten bij de cijfers: de minstens 600 doden en duizenden gewonden die in een paar dagen tijd zijn gevallen. Op dezelfde manier wordt ook de zoveelste vlucht in beeld gebracht van mensen die tijdens het bestand waren teruggekeerd naar de plek waar ooit hun huizen stonden. De tentjes die ze tussen de ruïnes hadden opgebouwd, hebben ze afgebroken en op een kar of in een auto geladen – of gewoon in grote tassen gepropt die ze op hun rug dragen.
De kans is klein dat zij nog eens naar hun oude woonplaats kunnen terugkeren. De Israëlische minister Israel Katz zei vrijdag dat hij het leger opdracht heeft gegeven ‘meer terrein in Gaza te bezetten en inwoners te evacueren, om zo de veiligheidszones te vergroten’. Een ‘permanente bezetting van het gebied door Israël’ zou de veiligheid van het land moeten vergroten.
Het land heeft bij zijn operatie de volledig steun van de Verenigde Staten. ‘Hamas is verantwoordelijk voor de doden die op de Gazastrook zijn gevallen sinds de gevechten weer zijn opgelaaid’, stelden de VS vrijdag in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. ‘Elke dode had kunnen worden voorkomen als Hamas het voorstel had geaccepteerd dat de VS vorige week woensdag hebben ingediend.’
Dat voorstel (geen onderhandelingen over een permanent einde van de oorlog zoals eerder was afgesproken, maar het verlengen van de eerste bestandsfase, waarbij gijzelaars worden uitgeruild tegen Palestijnse gevangenen) is voor Hamas onacceptabel. Wel spreken onderhandelaars i Qatar nog steeds over een formule waarmee alle partijen akkoord kunnen gaan, al zijn daar verder geen details over bekend.
Ondertussen werd vrijdag ook het Turks-Palestijnse Vriendschapsziekenhuis in Gaza opgeblazen. Dit bevindt zich nabij de zogenoemde Netzarim-corridor, die het noorden van Gaza afsnijdt van het zuiden, en die voor het ingaan van het bestand door Israël als commandocentrum werd gebruikt. In het ziekenhuis werden jaarlijks 10 duizend kankerpatiënten behandeld. Zij kunnen nu nergens meer op de Gazastrook terecht.
Ook de voedselsituatie wordt steeds nijpender. Israël heeft alle hulp- en voedseltransporten eerder deze maand geblokkeerd en sinds vorige week is ook de stroom afgesneden. Daardoor kunnen de ontziltingsfabrieken nog maar mondjesmaat draaien en is er dus ook een tekort aan drinkwater.
De prijzen van voedsel zijn ettelijke keren over de kop gegaan: een kilo aardappels kostte 0,75 eurocent, maar nu moet er bijna 10 euro voor worden neergeteld. ‘Mensen vragen wat iets kost, en vertrekken dan zonder iets te kopen’, vertelt winkelier Abdel Rahman in een interview met het Palestinian Information Center. ‘Een doosje eieren kost 20 euro. Wie kan dat betalen?’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant