Als eerste vrouwelijke voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité weet Kirsty Coventry dat er naar haar zal worden gekeken. Juist door vrouwen die haar als rolmodel zien. Wat is haar uitverkiezing waard? ‘Kirsty laat nu zien: kijk, het kan gewoon.’
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft met name over sport en media.
Een paar uur na haar sensationele uitverkiezing als voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité – eerste vrouw, eerste voorzitter uit Afrika, 41 jaar jong – kreeg Kirsty Coventry een vraag over Donald Trump.
De Amerikaanse president heeft de oorlog verklaard aan transgenders en dreigt vrouwelijke sporters die ‘te mannelijk’ zijn de VS niet binnen te laten. Atleten uit landen waarvoor Trump een inreisverbod zou willen invoeren, vrezen hetzelfde lot te ervaren bij de Zomerspelen van 2028 in Los Angeles.
Daarnaar gevraagd zei Coventy dat ze al sinds haar 20ste heeft moeten omgaan met ‘lastige mannen in hoge posities’. Wat de olympisch rugzwemkampioen daarvan vooral heeft geleerd, is dat de communicatie met zulke types ‘van cruciaal belang is’.
Het scheelt dat Trump een groot sportliefhebber is, die er zelf ook baat bij heeft dat de Spelen in zijn land een succes worden, aldus Coventry. Maar, zei ze: ‘Het zal nodig zijn om met hem te gaan zitten en een goed gesprek te voeren.’
Er waren mensen die in de aanloop naar de verkiezing voor de invloedrijke sportbaan vreesden dat het haar zou opbreken, zo viel in voorbeschouwingen te lezen. Zou de in Zimbabwe geboren Coventry als vrouw wel op kunnen tegen machtige mannen die er niet van houden dat anderen hun de regels opleggen, zoals Donald Trump, Vladimir Poetin en Xi Jinping? Of de zes andere (mannelijke) kandidaten die druk wel konden weerstaan, vroeg niemand zich af.
Die twijfel, voor zover die al een rol heeft gespeeld bij de IOC-leden, heeft haar glansrijke uitverkiezing niet in de weg gestaan. Coventry had aan één ronde genoeg voor de meerderheid van de stemmen en liet zo de (veel) oudere anderen ver achter zich. De gedoodverfde favoriet, atletiekbaas Sebastian Coe, droop af met slechts acht stemmen.
‘Ik denk dat types als Poetin en Trump zich juist anders gedragen als er een vrouw tegenover ze zit’, zegt sportbestuurder Rita van Driel. ‘Althans, dat hoop je dan maar.’ ‘Er is het volste vertrouwen dat ze het aankan’, stelt Claudia Bokel, de Nederlands-Duitse schermster die ooit de eerste vrouwelijke voorzitter werd van de atletencommissie van het IOC, en Coventry in dat gremium meemaakte. ‘En er zitten meer mensen in het IOC hè, ze hoeft niet alles alleen te doen.’
Van Driel zit en zat in meerdere IOC-commissies en was jarenlang bestuurslid van het Internationaal Paralympisch Comité. Haar telefoon stroomde na het nieuws vol met appjes met de strekking: wat vind jij ervan dat Coventry het is geworden?
‘Ik ben zelf ook actief als leider in de sport, ik probeer andere vrouwen te stimuleren de stap naar het sportbestuur te zetten. Meer nog dan de sporters denk ik daarom dat de vrouwen in het sportbestuur naar Coventry kijken als rolmodel.’
‘Het maakt me trots dat zij het is geworden’, zegt Van Driel. ‘IOC-voorzitter worden is toch echt het summum. En dat het Kirsty in één ronde is gelukt, gaat haar enorm helpen. Dat voorkomt een hoop discussie.’
Coventry’s voorganger en voorbeeld Anita DeFrantz ging het in 2001 minder goed af. De Amerikaanse ex-roeister deed als eerste vrouw een gooi naar het voorzitterschap van het IOC, kreeg negen stemmen en sneuvelde in de eerste ronde.
IOC-leden kwamen na afloop naar haar toe om zich te verontschuldigen, blikte DeFrantz later terug. Ze hadden wel op haar willen stemmen, maar hadden uit strategische overwegingen voor de uiteindelijke winnaar Jacques Rogge gekozen. IOC-voorzitter Samaranch was bang dat de Zuid-Koreaanse kandidaat te veel stemmen zou krijgen, zo had hij volgens DeFrantz tegen de leden gezegd.
De tijden zijn gelukkig veranderd, zegt Van Driel. ‘Een vrouw aan het roer bij het IOC was toen nog onbestaanbaar.’ In 1986 werd Frantz het vijfde vrouwelijke IOC-lid, op een totaal van 98. Nu is 43 procent vrouw, bestaat het bestuur voor de helft uit vrouwen en zijn de mannen en vrouwen in de talloze IOC-commissies bijna evenredig verdeeld.
‘Glazen plafonds zijn vandaag versplinterd en ik ben me bewust van mijn verantwoordelijkheden als rolmodel’, zei Coventry donderdag. Ze refereerde, toen ze sprak over het ‘plaveien van de weg voor een jongere generatie’, ook aan haar twee jonge dochters. Samen met haar man zullen ze meeverhuizen naar Lausanne, waar het IOC zetelt.
‘Het IOC wordt nog steeds gezien als een mannenbolwerk’, zegt Bokel. ‘En als vrouw kun je toch het verschil maken, doordat je andere ervaringen meebrengt en anders naar dingen kijkt. Bij veel sportbonden en nationale olympische comités staat nog steeds een man aan het roer. Kirsty laat nu zien: kijk, het kan gewoon.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant