De strijd tussen Oekraïne en Rusland gaat door, ondanks de afspraak om elkaars energie-voorziening niet aan te vallen. Met nieuwe wapens proberen beide partijen de overhand te krijgen. Vier wapens op een rij: een nieuwe kruisraket, een lokdrone, een robotvoertuig en een superzware bom.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant, met defensie als belangrijkste specialisme.
De Oekraïense president Volodymyr Zelensky bedelt al jaren om kruisraketten met een groot bereik. Hij aast vooral op de Duitse Taurus-kruisraket. Die kan doelen tot op 500 kilometer afstand raken, zoals militaire hoofdkwartieren van de Russen.
Inmiddels heeft Oekraïne zelf een goed alternatief ontwikkeld voor de Taurus: de Long Neptune. Het gaat om een variant van een Neptune-kruisraket die Oekraïne al langer gebruikt.
De Neptune werd in de eerste maanden van de invasie wereldnieuws toen de Oekraïense marine de raket gebruikte om het vlaggenschip van de Russische vloot te torpederen: de kruiser Moskva. De versie die toen werd gebruikt was een antischeepsraket met een bereik van 200 kilometer. Oekraïne heeft sindsdien alles in het werk gesteld om een variant te ontwikkelen waarmee het ook doelen op land kan vernietigen.
In 2023 werd deze kruisraket, die tot op zo’n 400 kilometer kan worden ingezet, voor het eerst gebruikt. Zaterdag maakte Zelensky bekend dat de Oekraïense marine erin was geslaagd een landversie te ontwikkelen met een bereik van zelfs 1.000 kilometer. ‘De Long Neptune is getest en met succes ingezet in de oorlog’, aldus de president.
Zelensky zei niet wat het doelwit was, maar mogelijk werd de kruisraket gebruikt bij een aanval op de Tuapse-olieraffinaderij in de Russische regio Krasnodar. Oekraïne beschikte al over langeafstandsdrones om diep in Rusland toe te slaan. Maar met de Long Neptune heeft het nu een kruisraket in handen om de Russen razendsnel en met grote precisie en kracht aan te vallen.
In theorie kan zelfs het Kremlin een volgend doelwit zijn.
Oekraïne maakt dagelijks melding van het neerhalen van tientallen Shahed-kamikazedrones van Iraanse makelij. Maar de laatste tijd gaat het over het neerhalen van tientallen lokdrones. Het Russische leger zet deze kleine decoys in toenemende mate in om de Oekraïense luchtverdediging om de tuin te leiden.
De Russische hoop is dat de Oekraïners hun schaarse, kostbare luchtdoelraketten, zoals de Patriot, verbruiken door de lokdrones onder vuur te nemen. Ook moeten ze de aandacht afleiden van de Shaheds, die dan ongestoord kunnen doorvliegen en inslaan op hun doelwit.
Een van deze lokdrones is de kleine Kasatka (orka), die is uitgerust om de radarsignalen van grotere drones na te bootsen (zoals de Shahed). Het Amerikaanse leger gebruikt deze tactiek ook, net als de Noord-Koreanen. Het regime van Kim Jong-un voorziet raketten van nepkoppen om bij een conflict de Amerikaanse raketverdediging te kunnen omzeilen.
De Kasatka kan ook worden gebruikt als kamikazedrone of om de besturing van andere aanvalsdrones makkelijker te maken. Het zendt dan radiosignalen uit met een bereik van vijftig kilometer.
Niet alleen in de lucht maken Oekraïne en Rusland gebruik van onbemande voertuigen, ook op land gebeurt dat in toenemende mate. Ze gebruiken robotvoertuigen om verkenningen uit te voeren, extra vuursteun te leveren en om de vijand aan te vallen. Deze week kondigde het Oekraïense ministerie van Defensie aan dat de Liut operationeel wordt.
Dit kleine voertuig is voorzien van een zwaar machinegeweer en kan ook ’s nachts gevaarlijke taken van soldaten overnemen, terwijl de bestuurder weg van de frontlijn blijft.
De Liut is voorzien van een elektrische motor, zodat het voertuig niet veel lawaai maakt, en batterijen om lange operaties mogelijk te maken. Het 330 kilo zware voertuig heeft een bereik van 20 kilometer en werd al ingezet bij de inval van het Oekraïense leger vorig jaar in de Russische grensregio Koersk.
Het Russische leger zette in de eerste twee jaar van de invasie volop hightech-munitie in om de Oekraïners te bestoken, zoals de Kalibr-kruisraket. Maar naarmate de bodem van het arsenaal in zicht kwam, begon Rusland steeds meer ‘domme’ conventionele bommen te gebruiken.
Deze werden omgebouwd tot ‘zweefbommen’ door ze in een ‘jasje’ te steken, compleet met vleugels en elektronica. Op die manier zijn het precisiewapens geworden die met gps op hun doel afgaan. Aanvankelijk werden minder zware versies van deze FAB-bommen, zoals de 250 kilo zware variant, gebruikt om Charkiv en Oekraïense stadjes langs de frontlijn te bestoken.
Inmiddels gebruikt Rusland ook een van de zwaarste conventionele bommen uit zijn arsenaal op die manier, de FAB-3000. Vorig jaar liet het Russische ministerie van Defensie in een video zien hoe een Soe-34-gevechtsjager de 3.000 kilo zware bom voor het eerst afvuurde. De kracht van de bom, aldus het ministerie, ‘kan niet genegeerd worden’.
De ‘tsaarbom’, zoals de bijnaam luidt, werd vorige week ook gebruikt tegen een groep Oekraïense militairen in een fabriek in de Russische regio Koersk. De explosie veroorzaakte een krachtige schokgolf en er was een enorme rookpluim te zien.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant