DEN HAAG - Een maand nadat op begraafplaats Westduin urnen vol as kapot op de grond lagen, grafzerken in stukken waren gebroken en speelgoed op kindergraven vernield was, is het verdriet bij getroffenen nog altijd enorm. Intussen staat de rustplaats vol beveiligingscamera's. Dierbaren van de overledenen en de beheerders van de begraafplaats zijn vooral benieuwd of de daders ooit nog gepakt worden. 'Laat ze maar aan nabestaanden vertellen wat ze gedaan hebben.'
Aan de rand van begraafplaats Westduin vinden vader, moeder en zus Beeloo rust in een familiegraf. Een rasecht Haags gezin uit de Schilderswijk. Rustend tussen de hoge bomen, versierd met tulpen, een witte vogel, rozen en hyacinten.
Hun rust wordt vrijdagavond 21 februari ruw verstoord als een nog onbekend iemand een spoor van vernieling op de begraafplaats achterlaat. Grafzerken, glazen platen, urnen en kindergraven, niets is veilig.
Marco Beeloo is nog maar 7 jaar als zijn vader overlijdt. 'Natuurlijk sta je er dan niet alleen voor, want je hebt nog je moeder en twee zussen. Maar je leven wordt er wel door gevormd. Je stopt verdriet weg.'
14 jaar later overlijdt Marco's moeder. 'Dan ben je wees. En ook daarmee moet je leren leven. En toen ik 39 was, overleed mijn jongste zus. Dan ligt je hele verleden hier in dit graf begraven. En als je dan de vernielingen ziet, dan is de pijn ondraaglijk.' Marco huilt zachtjes.
'Op die bewuste avond is ons graf compleet vernield', gaat Marco met vochtige ogen verder. Een vriendin van de familie waarschuwde hem, 'dat ik maar even een kijkje moesten nemen, omdat er vernielingen waren gepleegd.'
'De gedenksteen van mijn ouders was kapot, en de gedenksteen van mijn zus hebben ze eraf getrokken en bovenop de steen van mijn ouders kapot gegooid.' Ook de marmeren plaat eronder breekt deels af. 'Het was een ravage.'
Een maand na de grafschennis is Marco de klap nog lang niet te boven. 'Je ziet het nu aan mijn emoties, wat het nog met me doet. Dit gaat niet weg', vertelt hij met verstikte stem.
Ook verderop in het vak van de familie Beeloo zijn graven en monumenten, net als de kindergraven aan de andere kant van aangrenzend struikgewas. 'Verschrikkelijk. Niet te bevatten.'
Marco zegt dat de materiële schade enigszins te herstellen is, 'maar dat geldt niet voor iedereen'. Over de emotionele pijn kan hij kort zijn: 'Ik ben niet meer de persoon die ik was.'
Al het leed en gemis dat hij door het overlijden van zijn ouders en jongste zus in het verleden weg heeft gestopt, 'scheurt helemaal weer open' bij het zien van vernielingen, zegt Marco. 'Alle herinneringen en het verdriet, alles komt weer boven. Verschrikkelijk.'
Het drama op de begraafplaats is ook de beheerders Micha Stolte en Cheryl van der Hout niet in de koude kleren gaan zitten. 'Je voelt de pijn van de nabestaanden, die al zoveel verdriet hadden', begint Micha.
'Iedereen was in de dagen na de vernielingen in paniek. Mensen kwamen kijken of hun monumenten nog ongeschonden waren. En je wil gewoon dat iemand gepakt wordt. Laat ze maar vertellen aan nabestaanden wat ze gedaan hebben', aldus Micha. Tot op heden is nog niemand gearresteerd.
Cheryl van der Hout vond in de rampnacht zeven urnen met as die in stukken in de grond lagen. 'Alle as hebben we gelukkig veilig kunnen stellen, dat was onze taak en vonden wij het belangrijkste om te doen.'
De paniek van een moeder, daags na de grafschennis, staat Cheryl nog helder op het netvlies. 'Ze was onwijs angstig en in tranen. Ze dacht dat de vernielers haar overleden kindje hadden meegenomen.'
De gemeente Den Haag neemt de vernielingen hoog op. Intussen zijn op begraafplaats Westduin meerdere beveiligingscamera's neergezet, is de bewaking overdag opgeschroefd en wordt er 's avonds en 's nachts gepatrouilleerd.
Op de lange termijn volgt meer actie, belooft wethouder Nur Icar (DENK). 'Wij kunnen niet in de hoofden van mensen kijken die grafschennis plegen. Wel hebben we contact met de gedupeerden. Dat is onze prioriteit: zorgen dat zij de juiste steun krijgen.'
Source: Omroep West Den Haag