Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Even gebeld wat het kost om met een privéjet van São Paulo naar Amsterdam te vliegen. Na vijf minuten werd ik keurig teruggebeld. ‘Het is gauw twaalf uur. Als u er een wilt met een tankstop – meestal is dat op Tenerife – kost dat ergens tussen de 130- en 150 duizend euro. Als u rechtstreeks wilt vliegen, heeft u een groter toestel met 24 stoelen nodig. Dan wordt het meer dan 160 duizend euro.’
Memphis Depay – hij maakte één goaltje op het laatste EK – mocht er van voetbalbond KNVB een nemen, zo meldde De Telegraaf, om maandag in Zeist te kunnen meedoen aan een frivool partijtje balletjetrap, vier dagen voor de interland van Oranje tegen Spanje in een B-toernooi, de Nations League. Hij had ook een lijnvlucht kunnen nemen tegen 3 procent van de kosten, maar dat zou te vermoeiend zijn geweest.
Deze enorme geldsmijterij bij het mannelijke Oranje staat is schril contrast met de 830 euro die de vrouwelijke profs maandelijks verdienen, zoals in de Volkskrant te lezen was. Vliegschaamte is al helemaal geen onderwerp. Depay zal in één vlucht zeker acht ton CO2 hebben uitgestoten; dat is meer dan de gemiddelde voetafdruk van een Nederlander voor een heel jaar.
Drie weken geleden reisde bondscoach Ronald Koeman samen met Nigel de Jong, directeur topvoetbal van de KNVB, naar Brazilië om met eigen ogen te zien of Memphis Depay daar de sterren van de hemel speelde, zoals werd beweerd. Een businessclassticket naar São Paulo kost 3.000 euro per persoon. En daar komt nog zeker 2.000 euro bij voor een vijfsterrenhotel, want voor minder doen een bondscoach en directeur het niet. Dat is al gauw een trip van 10 duizend euro. Koeman had zich ook de jetlag kunnen besparen en de beelden kunnen laten opsturen, want Depay kwam maar een half uur in actie.
Nu moet een bondscoach zijn tijd vullen. Het is tenslotte de best betaalde bullshitbaan van Nederland. Jaarlijks speelt Oranje zo’n tien wedstrijden. Dat is vijftien uur speeltijd. Daar komen een tactische uiteenzetting voor de wedstrijd, een donderspeech tijdens de rust en de mediaverplichtingen na de wedstrijd bij. Dat is samen dertig à veertig uur werk per jaar. Hij zal ook wat telefoontjes plegen en af en toe wat op papier zetten, maar meer dan honderd uur per jaar kan de baan niet om het lijf hebben. Om het verwijt te voorkomen dat hij onzichtbaar is, bezoekt hij nog wat wedstrijden waarbij ESPN en de NOS uitdrukkelijk de camera’s op hem moeten richten. Als dat ook tot werk moet worden gerekend, is hij met een gemiddelde werkweek van vijf uur nog een flierefluiter.
Koeman verdient 1,5 miljoen euro per jaar bij de KNVB – dik vijf keer de Balkenendenorm – terwijl hij toch een soort van publieke functie heeft. Nigel de Jong zou voor een half miljoen euro op de salarislijst staan. Daarvoor kun je ook een peloton politieagenten in dienst nemen of een hele competitie vrouwenvoetbal financieren. En dat allemaal voor vermeende genialiteit.
Hopelijk heeft Koeman de jet voor Depay zelf geboekt. Met één telefoontje is zoiets gepiept. Nu maar hopen op een hattrick.
Source: Volkskrant columns