Ondanks zijn recent opgelopen blessure is doelman Remko Pasveer een spilfiguur bij de opbouw van het nieuwe Ajax. ‘Farioli probeert er één familie van te maken.’
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Doelman Remko Pasveer (41) is zes jaar ouder dan zijn trainer Francesco Farioli (35), maar de twee hebben elkaar bij Ajax gevonden in hun onverwoestbare arbeidsethos. Pasveer werd in 2022 kampioen met Ajax en beleefde sindsdien de neergang, leidend tot het huidige seizoen van wederopbouw, dat mogelijk zelfs de titel oplevert. Hij koestert de contrasten. ‘Dat zijn de mooiste momenten, dat je vanuit niets iets opbouwt.’
De Twent is een veelzijdige doelman, met een uitmuntende traptechniek. Hij is zonder angst en heeft een flitsende reflex. ‘Ik blink niet uit in één specifiek aspect, behalve in het trappen.’
Hij is bedroefd vanwege zijn vorige week opgelopen blessure aan de lies. Door die blessure miste hij de grootste nederlaag van het seizoen, donderdag in Frankfurt voor de Europa League. Twee keer was hij kampioen bij PSV, als bankzitter. Eenmaal won hij dus de titel, met Ajax, hoewel hij eerder dat seizoen door een gebroken vinger zijn basisplaats was verloren. ‘Dat was een behoorlijke smet, maar ik voel me wel kampioen.’
Dit seizoen was hij uitblinker in de ervaren as van Ajax, die dit weekeinde AZ ontvangt, totdat het in zijn lies schoot. ‘De pijn van de blessure zit hem in het feit dat ik juist in deze fase alles wil spelen en alles in de hand wil hebben.’
Pasveer is de pater familias van de selectie, met een wat woeste baard en grijze slierten door het lange haar dat in een knotje zit. ‘Zolang je haar hebt, moet je ervan genieten’, zegt hij licht pesterig tegen de met weinig haar bedeelde verslaggever. Hij beseft hoe de tijd verglijdt. ‘Sommige spelers zijn net zo oud als mijn kinderen. Ze zijn heel respectvol. Toen ik bij Ajax kwam, begon Devyne Rensch ‘u’ te zeggen. ‘Ben je niet goed?’, vroeg ik hem. ‘Ik ben je teamgenoot.’ Ik merk dat ukkies van zes jaar me op de club een boks geven. ‘Hoe is het met u?’ Het is leuk om van de oudere garde te zijn. Onze selectie heeft daaraan behoefte.’
Er is ervaring genoeg, met Jordan Henderson, Steven Berghuis, Wout Weghorst, Davy Klaassen, Bertrand Traoré, Daniele Rugani en hijzelf. ‘De ouderen weten van de hoed en de rand en sporen iedereen aan. Dan heb je de jonge honden, die hier en daar moeten worden afgeremd of juist geënthousiasmeerd, die al dan niet azen op een transfer, of die er net bij komen en zich willen laten zien. Wij, de ouderen, dienen in dat spel de rust te bewaren. Mijn rol is onveranderd na de blessure. Ik probeer er altijd te zijn voor de groep.’
Pasveer praat gedreven over de veranderingen onder de Italiaanse trainer Francesco Farioli, over nieuwe gewoonten en over zaken die voor de buitenwereld trivialiteiten lijken. Zoals de sleutelhanger die hij van Farioli kreeg, met symbolen voor bloed, zweet en tranen, na drie gewonnen duels in een cruciale week. ‘Hij heeft vaker zulke dingetjes, als kleine attentie. Het gaat om de gedachte.’
In de gang van het trainingscomplex hangen foto’s met hoogtepunten van dit seizoen. Van Pasveer wijst naar een beeld uit de penaltyreeks tegen de Griekse club Panathinaikos, toen hij vijf strafschoppen stopte. ‘Het doet iets, zo’n herinnering. Het is leuk dat de staf aan zulke details denkt. Onlangs lag op ieders plek een bouwvakkershelm, met de naam erop en de datum van de thuiswedstrijd tegen Union. Warriors, noemde Farioli ons. Soms doe je figuurlijk de helm op en ga je de strijd aan.’
‘Het stelt niets voor, maar iedereen zat tijdens die meeting met die helm op. Dat is toch lachen. Farioli is een goede trainer in alle facetten, zowel de menselijke kant als in het voetbal. Hij heeft een duidelijke visie en is heel enthousiast. Het is fijn werken met hem, ondanks dat hij jonger is dan ik. En de stafleden zijn relaxte gasten, die ook in zijn voor een dolletje. Op de werkvloer probeert Farioli iedereen erbij te betrekken. Hij probeert er één familie van te maken.’
Het leven als doelman begon voor Pasveer opnieuw in juni 2024, na een ontmoeting met Farioli, die net had getekend bij Ajax en een rondleiding kreeg. ‘Onderwerp van gesprek was dat we leiderschap nodig hadden in ons team. Steven Berghuis en ik waren de enigen die de goede en de slechte periode hadden meegemaakt. Wij gaven aan dat we duidelijkheid misten in de speelstijl. Dat we er meteen op moeten zitten, als er iets gebeurt. De training stilleggen. Zo van: we willen het zo. Farioli is geobsedeerd door voetbal, hij is hele dagen op de club, zoals ik het gewend was bij Erik ten Hag.’
De doelman en de trainer vonden elkaar in werklust en passie. ‘In die zin verbazen de mooie resultaten me niet. Hard werken is cruciaal. Het lichaam verzorgen, bezig zijn met je vak. Als je allemaal bv’tjes hebt in het team, gaat het niet werken. De stafleden leggen de training stil, of laten beelden zien. Ze vragen ons wat er in een bepaalde situatie moet gebeuren, vanuit de visie van Farioli. Dat heeft hij erin geslepen, en het is mooi om te zien dat de hele club weer dezelfde kant opgaat.’
Farioli was kort voor de winterstop zelfs te laat bij de bevalling van zijn vrouw in Italië, omdat hij bij Ajax wilde blijven. ‘Bijzonder. Hij zet alles aan de kant, en in heel veel gevallen is dat enorm te waarderen. Soms denk ik: je bent ook mens, je hebt ook iemand naast je in je leven. Ik had het begrepen als hij eerder naar zijn vrouw was gegaan. In dat geval hadden we die wedstrijd voor hem gewonnen. Maar goed, iedereen is anders.’
Pasveer was tijdens het mislukte vorige seizoen een van de weinigen die het krachthonk frequenteerden. Nu is alles veranderd, door de alom aanwezige energie. ‘Als de staf met volledige passie werkt, tot in de avond, kan jijzelf niet om 13.30 uur naar huis gaan. Bovendien wil iedereen nu in de flow blijven. Je gaat vanzelf meer de gym in. Even verzorging. Nadenken over wat te doen om iets extra’s te presteren.’
Na de wedstrijd is trainingscomplex de Toekomst open voor herstel. Het thuisduel met Union was na half twaalf afgelopen. ‘Ik was om kwart over twee thuis. Ik ben hier nog in bad gegaan. En in de sauna, met een aantal gasten die hier herstelden, Jordan (Henderson), Davy (Klaassen) en Steven (Berghuis). Je praat met elkaar over de wedstrijd. Je kijkt elkaar aan, zo van: wat is er vandaag allemaal gebeurd? Dat zijn mooie momenten. We hebben niet veel vrije tijd, maar dat hoeft ook niet als het goed gaat. Zelfs op vrije dagen zie je jongens komen.’
Pasveer is een spil in dat proces. Anton Gaaei was vorig seizoen mentaal gebroken na een paar vroege wissels. Nu is hij de turbo op rechts. ‘Ik ben met hem bezig geweest. Als een van de eersten stuurde ik hem een berichtje: als er iets is, praat erover. Hij kon dat waarderen. Door hard te werken presteert hij nu goed en doet hij lekker zijn ding, op een normale manier.’
Natuurlijk, ook van Pasveer mag het voetbal van Ajax aanvallender zijn, of attractiever. ‘Het belangrijkst is dat er visie is.’ Die visie is gebaseerd op controle. Van daaruit kan het herstel beginnen. Dat het spel nu nog atypisch is voor Ajax, neemt Pasveer voor lief. ‘Ajax wil zeker voetballen zoals Ajax gewend is. We zetten een stap, om daarna een volgende stap te kunnen zetten. Daarmee is ook de directie bezig. Met transferbeleid. Welke types kopen we in voor de juiste balans?’
‘Maar de budgetten zijn enorm gekelderd. Dan moet je op nul beginnen. Ik heb veel ingeleverd, maar dat is de situatie waarin we zitten. In goede tijden profiteer je, in mindere tijden lever je wat in. Plezier is altijd de hoofdmoot geweest voor mij. We moeten weten waar we vandaan komen. Je kunt proberen met deze groep de Ajax-stijl te hanteren, maar vorig seizoen incasseerden we zeventig doelpunten in alle competities. Uiteindelijk begint het ergens. Dichtzetten.
‘Als we de Champions League halen, komen er budgetten vrij waardoor het proces naar herstel kan versnellen. Gebleken is dat we met heel hard werken ergens best snel kunnen komen. En ons publiek begrijpt dat. We hebben de mensen echt nodig. Zij gaan erachter staan, wij krijgen steeds meer energie. Er ontstaat iets, en dat is heel mooi.’
Nu de titelkansen toenemen, met acht punten voorsprong op kampioen PSV, houden Ajacieden zich als afgesproken op de vlakte. ‘Wij zijn alleen bezig met staan waar we staan. We kijken alleen naar de volgende wedstrijd. Zo deden we dat steeds. Nu we bovenaan staan, gaan mensen daar opeens een andere draai aan geven, terwijl het in principe hetzelfde blijft.
‘Eerst was het: Champions League halen? Natuurlijk willen we dat. Nu is het: eerste plek? Ja, natuurlijk willen we op de eerste plek blijven. Daarvoor zullen we alles doen, maar de weg is nog lang.’ Ajax wint immers bijna nooit een wedstrijd makkelijk. ‘Dat is misschien onze kracht. Er is geen tijd of gelegenheid om te verslappen.’
Pasveer hoopt dit seizoen nog terug te keren in het elftal en nog voor één seizoen te tekenen. Farioli zei onlangs dat hij Pasveer wil behouden. ‘Ik zie nog één jaar Ajax voor me, en anders niet. Ik heb het geweldig naar mijn zin.’ Hij houdt van voetbal, van trainen. ‘Ik ben lang en vaak op de club. Dat is altijd zo geweest. Balletje erbij, met de jongens, ook na afloop. Even lekker trappen.’ In de zomer vertoeft hij vaak in de sportschool. Hij was naar Japan op vakantie, op bezoek bij vriend Bryan Linssen (nu NEC). Na een dagje in de stad ging Pasveer ‘s avonds nog de gym in, tot één uur, half twee ‘s nachts. ‘Dan heb ik mijn werk weer gedaan.’
Topfit keerde hij terug, na het rampseizoen waarin Diant Ramaj de voorkeur kreeg. Farioli zei meteen dat hij de eerste keeper was. ‘Ik denk dat ik dat zelf heb afgedwongen. De hele vakantie had ik doorgetraind. Vanaf dag één heb ik het spel gespeeld zoals ik dat wil, door een eenheid te vormen met mijn achterhoede. Altijd met communicatie bezig zijn, met aansturen en enthousiast houden. De jongens het gevoel geven dat er iemand achter ze staat. We hebben een jonge achterhoede, met spelers die verbaal en communicatief nog niet heel aanwezig zijn. Daarin was voor mij een belangrijke taak weggelegd. Dat heeft de trainer gezien, naast het feit dat ik ook wel een balletje kan vangen.’
1983, geboren op 8 november in Enschede
Als prof:
2003: FC Twente.
2006: Heracles.
2008: Go Ahead Eagles.
2010: Heracles, verliest bekerfinale in 2012.
2014: PSV, twee keer kampioen als reserve, in 2015 en 2016.
2017: Vitesse.
2021: Ajax, kampioen 2022.
Pasveer speelde 2 interlands.
Source: Volkskrant