Vroeger kwam ik geregeld Nederlandse diplomaten tegen die zichzelf schouderklopjes gaven omdat hun delegatie, afkomstig uit zo’n klein landje, toch zo verschrikkelijk serieus werd genomen.
Ik antwoordde dan vaak pesterig dat Nederland tot de twintig grootste economieën ter wereld behoort, er maar zes EU-lidstaten zijn met meer inwoners en we bovendien in de top-5 van grootste exporteurs ter wereld staan. Nogal wiedes dat jullie iets voor elkaar krijgen, zei ik. Nederland is hartstikke groot.
En dat waren we ook, tot de week aanbrak waarin ons kabinet, op instigatie van PVV-leider Geert Wilders, die helemaal klaar is met het ‘klimaatgedram van de VVD’, de klimaatdoelen voor 2030 officieus liet varen, ook al staan ze zwart-op-wit in het verder als Heilige Schrift aanbeden hoofdlijnenakkoord.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
In diezelfde week was daar onze zelfgenoegzame PVV-minister Marjolein Faber, die eerder al de harde kritiek van de Raad van State op haar asielwet terzijde schoof en nu eveneens het commentaar uit de Tweede Kamer negeerde met de woorden: ‘Natuurlijk neem ik de Kamer serieus, maar ik neem ook mijn eigen mening serieus’.
PVV-Statenlid Ronald van Tiggelen, een man die nog het meest lijkt op zo’n metalen asbakje uit een rookcoupé van de NS, reed ondertussen met zijn rode Audi een vrouwelijke klimaatdemonstrant aan waarna hij, zonder te stoppen, de parkeergarage van het provinciehuis binnensjeesde en sindsdien niet eens een simpel ‘sorry’ weet te produceren uit zijn verder nutteloze mond vol tandbederf.
En dan was er ook nog PVV-Kamerlid Emiel van Dijk, die woensdag tijdens een debat over het cellentekort voorstelde: ‘zet ze met acht man op een cel en laat ze staand slapen’, waarmee hij in feite het idee van de Stehbunker introduceerde in Nederland, een door de nazi’s gebruikte martelmethode in onder meer Auschwitz.
Collega Sander Schimmelpenninck betoogt op deze plek geregeld dat de domheid regeert, maar volgens mij staat het er nog veel erger voor in Nederland, aangezien de PVV regeert.
Want kijk waar hun retoriek ons deze week bracht: drie van de vier coalitiepartijen die in een vlaag van ongerijmde schraperigheid tégen de financiering stemden van het Europese herbewapeningsplan. Dat ons eigen continent momenteel wordt aangevallen door een losgeslagen dictator is natuurlijk vervelend, maar iemand als Pieter Omtzigt, een man die veel weet maar zo ontzettend weinig begrijpt, vindt het blijkbaar nog vervelender als hardwerkende Nederlanders niet langer ongebreideld geld en aandelenpakketten kunnen verzamelen op hun route naar bestaanszekerheid.
In het Nederland van Wilders, Omtzigt en Van der Plas, daar waar de zon binnenkort gaat schijnen en we samen met Hongarije de enige lidstaat zijn die dwarsligt in het Europese defensieplan, vinden we geopolitiek oninteressant en klimaatverandering geneuzel. Andermans ellende bereikt ons er hoogstens nog gedempt, omdat enkel het eigenbelang op de korte termijn echt heilig is. Samen het grondrecht om koeienstront te dumpen in het oppervlaktewater, uiteraard.
In dat Nederland is moraal net zo schaars geworden als visie, met als gevolg dat we apathisch toekijken wanneer ze asielzoekers dumpen in een Oegandese gevangenis, maar we volledig op tilt slaan als de appelmoes twintig cent duurder wordt. Continu hebben we de mond vol van vrijheid, maar zodra een bevriende natie wordt afgeslacht door de Russen en daarom bedelt om hulp, kijken we zonder gêne de andere kant op.
Ik neem al mijn woorden terug want onder deze coalitie is Nederland helemaal geen groot land, maar juist klein. Heel erg klein.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant