Families like Ours is een grimmig gedachte-experiment: stel dat wij, of tenminste de Denen, de vluchtelingen zouden zijn? De verschuiving van het perspectief is interessant, maar de serie heeft ook iets weg van een dramatische rampenoefening.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Voor een serie over een klimaatramp die een hele natie (Denemarken) tot een massa-evacuatie dwingt (zoals we in de openingsscène meteen zien) speelt de klimaatcrisis eigenlijk de verrassende tweede viool in Families like Ours. Het was een andere crisis die Thomas Vinterberg, de regisseur van moderne meesterwerken als Festen en Jagten, de inspiratie opleverde voor dit wrange, zevendelige toekomstvisioen.
De Europese vluchtelingencrisis, in 2016 en 2017 op een dieptepunt, gaf Vinterberg een idee voor een in zijn precieze uitwerking schokkend gedachte-experiment. Stel dat wij (de Denen, of welk bevoorrecht West-Europees volk dan ook) de vluchtelingen zouden zijn?
Stel dat de families die hij in Parijs op straat zag leven Deens zouden zijn; Families like Ours dus, zoals de titel luidt? Zou de drastische verschuiving van het perspectief ons op andere ideeën kunnen brengen over de status van vluchtelingen, waar ze ook vandaan komen?
En daar komt die klimaatcrisis om de hoek kijken, want welke andere redenen zouden er voor Denen zijn om op de vlucht te slaan? Dit speelde zich vanzelfsprekend allemaal af voordat Donald Trump dreigende taal over Groenland (onderdeel van het Koninkrijk Denemarken) begon uit te slaan.
In een wereld die precies zo modern is als de onze dreigt Denemarken onder water te lopen. De urgentie om te evacueren wordt aangezet door een aantal keer naar het lot van Nederland te verwijzen, dat ondanks de Deltawerken en andere wonderen van watermanagement ten prooi is gevallen aan de golven.
Vinterberg richt zich in zijn drama op een familie (wit, hogere middenklasse, vader architect), die zo bevoorrecht is, dat ze dagen voor de speech van de premier (sterke coronavibes) al weten dat er een grootschalige evacuatie zal worden aangekondigd. Eerste dramatische dilemma: hoe gaan ze met deze voorkennis om? Antwoord: slecht.
Vinterberg gaat enigszins met zevenmijlslaarzen door het ramp-aspect heen om zo snel mogelijk bij de situaties te komen waarin de Denen zich bevinden als ze alles achter zich moeten laten. Ze zijn volledig overgeleverd aan de willekeur en de vrijgevigheid van drooggelegen naties, in Oost-Europa bijvoorbeeld, om de omkering nog maar eens aan te zetten.
Families like Ours is vooral opgehangen aan een familie die op verschillende plekken in Europa terechtkomt. Op de vlucht worden ze opnieuw slachtoffer, ditmaal van achterdocht, taaie bureaucratie en vanwege het feit dat de Hollandse vluchtelingen overal hebben voorgedrongen.
Voor kenners van het werk van Vinterberg en Deens drama zitten er tal van uitstekende bekende acteurs in Families like Ours, met Nikolaj Lie Kaas als vader Jacob, die de diepste val maakt. Neemt niet weg dat de serie af en toe ook iets heeft van een dramatische rampenoefening, waar niet heel realistisch wordt stilgestaan bij hoe bevoorrecht we eigenlijk in dit deel van de wereld zijn, zelfs achter onze fragiele dijken.
Om ook een jong publiek te trekken zit er een centrale liefdeslijn in tussen dochter Laura (Amaryllis April August) en haar nieuwe vriendje Elias (Albert Rudbeck Lindhardt). Ook in de grimmige wereld van Families like Ours ziet Vinterberg in dat de toekomst aan de jeugd behoort.
Families like Ours
★★★☆☆
Drama
Zevendelige serie van Thomas Vinterberg
Met Amaryllis August, Nikolaj Lie Kaas, Paprika Steen.
Te zien op NPO Plus en vanaf 15/3 op NPO 3.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant