Doorgang naar de kwartfinales van de Champions League zat er uiteraard niet meer voor PSV, na de 7-1 nederlaag thuis vorige week tegen Arsenal. Maar een week later boekte PSV in Londen wel een verdienstelijk gelijkspel (2-2), met de stift van Couhaib Driouech als fraai afscheidssaluut.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
In een ronduit carnavaleske sfeer nam PSV dinsdagavond in de achtste finales afscheid van een turbulent seizoen in de Champions League. Sportief hoogtepunt was de zalige stift van PSV-aanvaller Couhaib Driouech van zestien meter, pardoes over de zich uitstrekkende Arsenal-doelman David Raya heen in de zeventigste minuut. Even achteloos en technisch perfect uitgevoerd als Arsenal-icoon Dennis Bergkamp dat pleegde te doen.
Met 2-2 kon PSV best thuiskomen na de 1-7 thuis. Al wekten de meegereisde supporters niet de indruk heftig te gaan protesteren als het weer zo’n veegpartij was geworden als een week eerder in Eindhoven. Ze zongen zelfs het hardst nadat Arsenal tweemaal de leiding nam, tot verbazing van de Arsenal-supporters.
Het was natuurlijk ook geen heel serieuze wedstrijd, omdat de ploeg die doorging naar de volgende ronde al vaststond. Arsenal-coach Mikel Arteta en zijn PSV-collega Peter Bosz hadden bovendien meer dan de helft van hun basiselftal op de bank gelaten.
Zo werd het ergens nog best interessant, genoeg spelers immers die zich wilden bewijzen. Zoals Isaac Babadi, het grote PSV-talent dat maar zo weinig aan spelen toekomt. De aanvallende middenvelder was actief, soms wat onbesuisd, soms juist heel doortastend. Hij schoot een paar keer en had een belangrijk aandeel bij het eerste PSV-doelpunt.
De ervaren 82-voudig Engels international Raheem Sterling, normaliter reserve bij Arsenal ondanks een verleden bij bijna alle Engelse topclubs, oogde al net zo gretig, geregeld machtig sprintend, en op het laatst nog ontsnappend aan rood nadat hij Johan Bakayoko neerhaalde.
Eigenlijk was het best een leuke, open wedstrijd ondanks het ontbreken van spanning. Iedereen in het goedgevulde, enorme stadion had simpelweg zin om goede voetballers en talenten aan het werk te zien. Arsenal barst daar natuurlijk van, voor PSV’ers als Driouech, Bakayoko en Babadi was het Emirates Stadium natuurlijk ook een fraaie etalage, los nog van het feit dat PSV zich niet nogmaals voor schut wenste te laten zetten.
Maar ja, als de beste defensie van PSV er al zeven tegen krijgt, wat kan een geïmproviseerde laatste lijn met Malacia, Obispo, Nagalo en Ledezma dan? Het antwoord leek snel te volgen, want al na vijf minuten kreeg Arsenal-middenvelder Oleksandr Zinchenko een vrije doortocht van Armando Obispo en Adamo Nagalo waarna de Oekraïner, die een seizoen op huurbasis bij PSV speelde, op een gegeven moment dacht: laat ik nu maar uithalen ook.
8-1 stond er daardoor op het grote blauwe bord bovenin het stadion. Het gaf de vrolijke sfeer in de twee PSV-vakken aan het veld gek genoeg nog een zetje. Alsof men dacht: nu hoeven we helemaal niet meer op het spel te letten, nu gaan we gewoon lekker zingen en springen.
Het was kolderiek, het was ergens ook wel mooi. In ieder geval honderd keer beter dan in agressiviteit te vervallen.
Het bier was er bij veel PSV-supporters al vroeg ingegaan. Supporter Tim de Laat was al op maandagavond met vijf vrienden, allen midden twintig, in Londen gearriveerd, vertelde hij lopend vanaf metrostation Arsenal naar het imposante Emirates Stadium langs beelden van Tony Adams, Thierry Henry en Bergkamp. ‘Het zijn de echten die nu toch gaan. En iedereen is er gewoon, drieduizend man.’
Ter verhoging van de feestvreugde maakte de directie van PSV bekend de entreekaarten van 68 euro van de meegereisde supporters te vergoeden, een totale som van ruim twee ton. De Laat vond het een ‘schitterend gebaar’. ‘Typisch PSV’.
De ploeg van Bosz richtte zich op, mede door nonchalance bij Arsenal. Babadi, Bakayako en Driouech kregen schietkansen, maar misten. Gelegenheidsspits Ivan Perisic deed dat niet na perfecte passes van Guus Til en Babadi. Knap hoe de ervaren Kroaat de bal van onder zijn lijf net onder de kruising lepelde.
‘Tien, tien, tien,’ schreeuwde de PSV-aanhang melig. Maar het was Arsenal dat kort voor rust scoorde. Sterling snelde langs de half ingrijpende Driouech en Tyrell Malacia en legde de bal panklaar op het hoofd van de vrijstaande Declan Rice.
Na rust waren er nog genoeg kansen over en weer, en dus het hoogstandje van Driouech. De PSV-aanhang bleef stug doorzingen en springen, na een uur haakte die van Arsenal even in op een bekende melodie.
Daarna klonken er weer vooral PSV-liedjes. Ja, op dat vlak won PSV glansrijk van Arsenal. Gevoegd bij het gelijkspel voelde het zelfs alsof ze als winnaars het stadion verlieten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant