De lezersbrieven, over de autorijdkloof, de bootjeskloof, vrouwen aan de top, waarom babyboomers niet de schuld zouden moeten krijgen, afbreekstreepjes en genieten te midden van alle oorlogsretoriek.
Max Pam verwoordde in zijn column heel goed het gevoel dat ik ook al een tijdje heb: het grote bestand aan columnisten laat te weinig diversiteit aan meningen zien. Natuurlijk vind ook ik het prettig om in mijn gelijk bevestigd te worden, maar een columnist is er toch ook voor om mij aan het denken te zetten en te prikkelen met tegendraadse opvattingen?
Vroeger had je nog een aantal rechts denkende columnisten als Martin Sommer, Nausicaa Marbe en Derk Jan Eppink. Tegenwoordig is het een linkse pot nat nu ook Elma Drayer er niet meer is. Er moeten nu toch ook rechtse denkers te vinden zijn die het leuk vinden om buiten hun eigen parochie in de Volkskrant te kunnen preken?
Zelf zat ik te denken aan Gabriël van den Brink, met wie ik een tijdje geleden een interessant interview las in deze krant.
Sjef van Iersel, Hellevoetsluis
Yvonne van van Veghel, voegt in de krant van woensdag 12 maart de autorijdkloof toe aan het lijstje met seksismekloven. Ah, die was ik zowaar vergeten, maar zeer herkenbaar. 35 jaar geleden leerde ik (chauffeur met auto-en busrijbewijs) mijn man (geen rijbewijs, geen auto) kennen. Hij vond het geen prettig idee altijd afhankelijk van mij te zijn en haalde alsnog op z’n 45ste zijn rijbewijs.
We maakten een deal: naar feestjes mag degene wiens familie of vriend het is drinken en is de ander de BOB. Prima alternatief voor wat ik om me heen zag gebeuren: man rijdt heen en vrouw rijdt terug, omdat ze niet of minder drinkt.
Toch bleef ik, met bijna twintig jaar aan rijervaring rijker, de hoofdchauffeur. Het ergerlijkste moment was niet het applaus van omstanders toen ik in Canada een behoorlijk grote camperbus op zijn aanwijzingen achteruit het parkeervak indraaide. Nee, dat was het moment dat een autoverkoper mij niet serieus nam toen ik onder een motorkap keek.
Lea van Someren, 71 jaar, Utrecht
De autorijdkloof tussen mannen en vrouwen heeft nog een lelijk zusje: de bootjeskloof. Aan het Utrechtse sluisje waar ik in de zomermaanden mijn lunch gebruik, ben ik ooit begonnen met turven: hoe vaak zitten vrouwen aan het roer van de bootjes die hier passeren, en hoe vaak mannen?
Het werd al snel voorspelbaar. Vrouwen zitten alleen aan het roer als er geen man aan boord is. In alle andere gevallen staat de vrouw op de boeg, werpt de tros naar de kade en maakt de boot vast. Dat is nogal een inspanning die vaak korzelig door de man wordt becommentarieerd. Want hoewel het om plezierboten gaat, wordt er zelden gelachen.
Jacques Koch, Utrecht
Vooral in progressieve kringen wordt beweerd dat als er vrouwen aan de top staan, het beleid en de uitvoering beter en meer empathisch zullen worden.
De ministers Wiersma, Klever en Faber doen er elke dag alles aan om deze bewering onderuit te halen.
Herman ter Beek, Berkel-Enschot
Is het nou zo dat babyboomers de wereld slechter achterlaten dan ze die zelf aantroffen toen ze bewust begonnen te leven? Is het niet zo dat de wereld nu gewoon ánders slecht en op een andere manier goed is?
De babyboomers kregen een wereld voorgeschoteld met atoomwapens, ozongaten, verzuurde bomen en zieltogende vissen. Maar de Oosterschelde bleef open.
Nu krijgen ze een wereld met cyber-oorlogsvoering, te veel CO2 en meer flatgebouwen dan bomen. Maar er is een vissendeurbel in Utrecht. Zoek de wezenlijke verschillen.
Elly van den Boom, Sittard
Mijn moeder is dood. Ze heeft de 100 net niet gehaald en dus ook de aandacht voor die leeftijd van deze krant niet. Omgekeerd werd ook haar aandacht voor de krant minder: ze snapte niet meer wat er stond. Ik snapte dat niet, want ze was helder en ruimhartig van geest. Maar bij het lezen van de column van Sander Duivestein begon ik het te begrijpen, en Sander treft hier geen enkele blaam.
Ik las: ‘scrol-lvingers, pri-metimeruzie, scrip-tregels, dopamin-edrift, ret-weet’. Kennelijk is er geen kunstmatig intelligente software die feilloos weet waar een nieuwe lettergreep begint, en correctoren zijn door de digitalisering reeds lang wegbezuinigd.
Hoe groter Trump en Musk Amerika maken, hoe meer het Engels oprukt en onbegrijpelijker het geschreven Nederlands in kranten wordt. Sneu ook voor de auteur van de column die nu niet alleen met Trump in zijn maag zit, maar ook met dat verdraaide afbreekstreepje.
Jacob Hilbrands, Eelderwolde
Te midden van alle oorlogsretoriek lijkt het klimaatprobleem opgelost. Ik overweeg weer meer vlees te eten en vaker te vliegen. Want moeten we in het post-hooptijdperk niet vooral proberen te genieten?
Michiel Ytsma, Bilthoven
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant