De Formule 1 was in de beginjaren nog een sport met zeer onbetrouwbare motoren, maar dat is de afgelopen jaren niet meer het geval geweest. Om te voorkomen dat teams dan massaal op nieuwe motoren of nieuwe motoronderdelen overstappen om iets meer performance uit de krachtbron te halen, werkt de Formule 1 met beperkingen op het gebruik van deze onderdelen. Een F1-motor bestaat tegenwoordig uit een interne verbrandingsmotor (ICE), motor generator units-heat (MGU-H), turbo's (TC), batterij (ES), control electronics (CE), motor generator units-kinetic (MGU-K) en uitlaten (EX).
Het seizoen 2025 is het laatste seizoen van de huidige motorregels. In 2026 gaat dat flink op de schop, wat wellicht gepaard zal gaan met iets andere regels wat betreft de beperkingen. Voor dit jaar staat in ieder geval vast hoeveel exemplaren van elk motoronderdeel de coureurs tot hun beschikking krijgen. De coureurs krijgen in totaal vier interne verbrandingsmotoren, vier MGU-H’s, vier turbo’s, twee batterijen, twee CE’s, vier MGU-K’s en acht uitlaten.
Deze onderdelen bevinden zich dus binnen de bekende ‘pool’. Coureurs mogen deze onderdelen onbeperkt gebruiken en verwisselen tijdens een seizoen. Het gebeurt echter regelmatig dat onderdelen toch stuk gaan of te veel performance verliezen, waardoor teams naar nieuwe onderdelen moeten grijpen. Deze komen dan dus van buiten die ‘pool’. Artikel 28.3 van het sportief reglement maakt duidelijk dat hierop een straf staat. De eerste keer dat er een nieuw onderdeel wordt toegevoegd aan deze pool, moet de coureur in kwestie tien plaatsen terug op de startgrid. Die gridstraf wordt te allen tijde alleen bij een Grand Prix – dus niet bij een sprintrace – toegevoegd. De volgende keer dat een nieuw exemplaar van hetzelfde onderdeel geïntroduceerd wordt, moet de coureur vijf plaatsen terug.
Heel vaak gebeurt het niet, maar de regels dekken ook een scenario in waarin een coureur tijdens één weekend meerdere exemplaren van hetzelfde onderdeel moet krijgen. Als er dus meer dan één exemplaar van bijvoorbeeld de MGU-K wordt geïntroduceerd tijdens een weekend - en die eerste is dus al van buiten de pool - dan mag alleen het laatst gebruikte exemplaar zonder extra straffen gebruikt worden in dat weekend en de daaropvolgende raceweekenden.
In het geval dat er binnen een team een coureurswissel plaatsvindt, dan blijft de teller van gebruikte motoronderdelen staan. In 2024 gebeurde het bijvoorbeeld dat Liam Lawson na een langere periode weer mocht terugkeren in de Formule 1, maar kreeg hij wel direct een gridstraf omdat Racing Bulls toen al had besloten om de motoronderdelen van Daniel Ricciardo's auto te vervangen. Lawson ging dus door op Ricciardo's teller en omdat er veel nieuwe onderdelen geïntroduceerd werden, kreeg de Nieuw-Zeelander een gridstraf van zestig plaatsen.
Tijdens een raceweekend worden de relevante onderdelen van de krachtbron voorzien van een zegel. Dat gebeurt wanneer voordat deze voor het eerst gebruikt worden tijdens een Grand Prix-weekend. Op die manier is het voor de FIA makkelijk te zien welke onderdelen nieuw en niet meer nieuw zijn. Zo kan er ook voorkomen worden dat belangrijke onderdelen zomaar vervangen of gerepareerd worden. De enige onderdelen die te allen tijde voorzien moeten zijn van markeringen, zijn de uitlaten.
Om te voorkomen dat teams tussen de Grand Prix-weekenden door motoren uit elkaar kunnen halen of kunnen gebruiken, worden alle krachtbronelementen binnen twee uur van parc fermé - na afloop van de race - voorzien van een zegel. Op verzoek kunnen de teams deze verzegelingen een dag voor de eerste vrije training van het volgende raceweekend laten verwijderen. Die onderdelen moeten dan wel binnen de garage van dat team blijven wanneer deze niet op de auto zitten. Als een van de verzegelingen beschadigd of verwijderd is nadat een onderdeel voor het eerst gebruikt is, mag deze niet meer gebruikt worden - tenzij de FIA de verwijdering van de verzegelingen heeft goedgekeurd.
Source: Motorsport