Home

Dakloze Floris kiest bewust voor leven in natuur: 'Ik heb een ander soort rijkdom' - Omroep West

DEN HAAG - Vanaf het wandelpad ergens in Landgoed Ockenburgh in Den Haag is de slaapplek van Floris Tetteroo nauwelijks te zien. Zijn bakfiets tegen de boom kan enigszins verraden dat hij 'thuis' is. Het is een frisse ochtend, de nevel hangt nog in de lucht en de grond is nat. Toch ligt Floris heerlijk te slapen achter een grote boom. Zijn bed is een zeiltje met een slaapzak. Op het oog ietwat spartaans, maar volgens Floris heeft hij het mooiste uitzicht van Den Haag.

Floris heeft ervoor gekozen om letterlijk buiten de maatschappij te leven. Hij heeft in zijn leven nooit lang een vaste baan gehad en is geen junk. Hij is apart, zowel letterlijk als figuurlijk. 'Je moet voor de gein even gaan liggen om het te zien. Hoe je dan wakker wordt.'

De hoge bomen van Landgoed Ockenburgh sluiten als een heus plafond boven het geïmproviseerde bed van Floris. 'Ik ben altijd vroeg op, want ik wil weg zijn voordat het licht wordt. Bij daglicht kunnen mensen mij zien liggen en dat vind ik niet leuk, want dat kan onrust brengen.'

'Mensen kunnen in paniek raken van: dadelijk ligt het hier vol met zwervers, weet je. Die gedachtes. Ik leef vet onder de armoedegrens. Ik heb op dit moment helemaal geen inkomen, niks niet. Maar ik had nog wat geld van het pgb (persoonsgebonden budget), omdat ik mijn moeder verzorgd heb.'

Ook zijn eetpatroon heeft hij aangepast op een leven zonder voorraadkast en koelkast. 'Een paar jaar geleden kwam dat intermittent fasting op. Dat je veertien uur niet eet en dan in zes of acht uur wel. Dat doe ik eigenlijk een beetje. Schijnt gezond te zijn.'

Lang geleden heeft Floris in een huis gewoond, antikraak. Maar ook in dat huis deed hij dat op zijn eigen manier. 'Bij een strenge winter was het soms -10 in huis, want ik stookte niet omdat het zo lek als een mandje was. Dus in de winter had ik altijd ijs aan de binnenkant van de ramen.'

'Soms had ik ook geen water, omdat de leidingen bevroren waren. Maar dat zijn dingen waar ik van hou en dan moet je een andere oplossing zoeken. Dat vind ik leuk, verzin maar oplossingen, leer maar.'

Nu Floris alweer een hele tijd buiten leeft, vindt hij voor alle dagelijkse beslommeringen ook een oplossing. 'Ik was me soms in watertjes, gewoon in de natuur. Dat zijn dan ook hele mooie plekjes.'

'Maar ik heb ook gewoon vrienden en een netwerk, samen koken, samen eten. En ik ben geen schoonheidsprinsesje ofzo, het komt weleens voor dat ik anderhalve week niet douche.'

Rond het middaguur rijdt Floris met zijn bakfiets naar Schroeder Kringloop. Naast een kringloopwinkel is dit ook een soort buurthuis waar koffie is en ook wat te eten. 'Gisteren was de erwtensoep echt onwijs lekker.'

Floris is een aanschouwer. Hij kijkt en observeert. 'Ja, ik kijk veel om me heen. Ik zie veel mensen bijvoorbeeld bij het boodschappen doen, dat ze dit al slaapwandelend doen. Hun leven heeft niet enorm veel verrassende en onvoorspelbare vitale prikkels.'

'Ik krijg iedere dag een stortbad aan vitale prikkels. Dat is een nieuw soort rijkdom of een ander soort rijkdom. Dankzij de financiële armoede, waar ik dan gelukkig deels zelf voor gekozen heb, krijg ik een heel nieuw soort rijkdom. Het is voor mij heel logisch, ik vind mijn eigen logica heel logisch.'

Wat voor Floris ook logisch is, is dat hij elke dag bij zijn moeder op visite gaat. Zijn moeder Elisabeth, 92 jaar, lijdt aan dementie en Floris gaat elke dag met haar wandelen. Ze lopen richting het bos en al lopend achter de rolstoel filosofeert Floris verder over zijn leven.

'Het gaat erom dat je de gelegenheid krijgt om je bestemming te vinden. Elke dag wandelen met mijn moeder en samen kletsen is mijn bestemming nu. Dat is de echte rijkdom.'

'Door financiële middelen word je bijna altijd verleid om van je bestemming af te raken. Ik zeg het ook vaak tegen mama: ik ben zo blij mam, dat we dit samen hebben.'

Op de vraag of Floris gelukkig is in het leven moet hij lang nadenken. 'Geluk is een eekhoorntje, dat heel schuw is en zo wegrent, zich verstopt achter een boomstam. Als hij gespot wordt, is hij weg. Dat is geluk. Als ik het niet najaag, dan is het er.'

Source: Omroep West Den Haag

Previous

Next