Uit het niets geeft de man van Margot te kennen dat hij geen behoefte meer heeft aan seks. Nu niet, nooit niet. Maar samen liggen blijkt het geheim van hun intimiteit.
is journalist. Voor Volkskrant Magazine interviewt ze wekelijks mensen over liefde en relaties.
Margot (53): ‘Ruim twee jaar geleden kroop ik op een avond tegen mijn man aan in bed. Het was alweer een aantal maanden geleden dat we voor het laatst seks hadden gehad. Niet om de statistieken in ere te houden, maar omdat ik echt zin in hem had, begon ik zijn rug en armen te strelen. Hij reageerde niet, ik ging nog even door, hij reageerde nog steeds niet, tot hij zei: om eerlijk te zijn hoeft dit voor mij allemaal niet meer, ik heb er geen behoefte aan, nu niet en nooit niet.
‘Ik had even tijd nodig om zijn mededeling te verwerken. Die avond spraken we er niet meer over en zijn we gewoon gaan slapen. In de dagen erop begon ik te googelen. Kon een huwelijk zonder seks nog steeds oké zijn? Ik werd niet veel wijzer van het web en na een week besloot ik het er toch nog eens met mijn man over te hebben. Wij zijn sinds 1992 een stel en al die jaren hadden we een bevredigend seksleven, al was het de laatste tijd qua frequentie wel een beetje ingezakt.
‘Van een paar keer per week was het naar eens per maand gegaan, nu zaten we al een tijdje op een gemiddelde van vier keer per jaar. Je kon niet bepaald beweren dat seks een pijler onder ons huwelijk was, dus misschien maakte dat laatste restje dan ook niets uit? Op een middag vroeg ik: Wat je laatst zei, wat bedoelde je daar nou precies mee? Dat je me niet langer aantrekkelijk vindt nu ik ouder word? ‘Natuurlijk vind ik jongere vrouwen mooier’, zei hij, ‘maar dat heeft er niets mee te maken. Ik heb gewoon geen zin meer in seks, met niemand.’ En als jij die behoefte wel hebt, voegde hij eraan toe, vind ik het prima als je het ergens anders haalt, zolang je het mij niet vertelt.
‘Zijn opmerking maakte iets bij me wakker. Er ging geen wereld open, maar wel een luikje. Vriendinnen waarschuwden me: seks is niet als tennissen, geen hobby die je in je eentje hebt omdat je man er niet van houdt, het is niks minder dan intimiteit en in hoeverre is dat een bedreiging voor je verder superfijne huwelijk? Ik vroeg mijn man: hoe zie je dat voor je, waar vind ik zo iemand? Tja, dat is jouw probleem, antwoordde hij en daarmee was de kous af.
‘Ik heb hem niet gevraagd wanneer zijn weerzin was begonnen, of hij het misschien de laatste keer al tegen zijn zin deed, en we bijvoorbeeld naar een seksuoloog hadden kunnen gaan. Wij zijn niet van die praters. Bij alles wat er de afgelopen 35 jaar speelde, dachten we dat we het zelf moesten kunnen oplossen. Meestal was dat ook zo.
‘We spraken over de opvoeding van de kinderen, ik heb hem heel graag om me heen en lach nog steeds om zijn onconventionele reacties op de dingen van alledag, maar gesprekken over diepe gevoelens hebben we zelden, en dat vind ik prima. Maar door dat open luikje kreeg ik een blik op nieuwe kansen en ik dacht aan die ene oude vriend met wie ik een paar keer per jaar uit eten ga, en die ongelofelijk flirtte.
‘De eerstvolgende keer dat ik hem weer zag vroeg ik bij het toetje, zeg, die seksuele toespelingen van jou, wat betekenen die nou precies? Eerst begon hij over zijn onzekerheid en de behoefte aan bevestiging, maar toen zei hij plompverloren: ‘Ik zou het heel leuk vinden met jou naar bed te gaan’. Zijn woorden veranderden me in een tiener. Oh, jee, stel je voor, hoe zou seks tussen ons gaan? En kan ik het nog wel?
‘Na het eten liepen we wat ongemakkelijk naar het station, wat er gezegd was hing niet als een magneet tussen ons in, eerder als een onzichtbaar stootkussen; allebei deden we onwennig. Op het perron hebben we nog snel slordig gezoend, toen kwam de laatste trein, het zou nog een paar maanden duren voor we besloten onze kansen te wagen.
‘Weer na een etentje. Buiten was het koud. Wat foezelen op straat of in de auto leek me niets op onze leeftijd, dus checkten we na de koffie in bij een hotel in de buurt. Een beetje giechelig meldden we ons bij de balie, we kregen het kaartje voor de kamer en eenmaal binnen trokken we zonder haast maar ook zonder schroom onze kleren uit. Het was voor het eerst in jaren dat ik naakt voor een andere man dan de mijne stond. Hoewel de zenuwen niet meteen verdwenen, voelde het goed. Een mix van spannend en veilig.
‘Ik dacht niet aan mijn buik, waar best iets op aan te merken zou kunnen zijn, ik dacht niet na over mijn wel of niet geschoren benen, de seks was lief en fijn. Het was ook leuk om opmerkingen te horen die een echtgenoot allang niet meer maakt. Toen hij even later de tatoeage op mijn rug zag, zei hij: ‘Als ik dat had geweten, had ik je van achteren genomen.’ Het maakte me blij, ontspannen, ik kon lachen, er was geen ballast. Na die ene keer hebben we nog eens seks gehad. Van tevoren had hij gezegd: Ik denk dat mijn vrouw het prima vindt, want die heeft er ook helemaal geen zin meer in. Maar toen hij het haar achteraf vertelde, bleek dat toch net iets anders te liggen. Daarna verwaterde onze vriendschap snel.
‘Toen ik mijn verontwaardiging daarover uitsprak tegen mijn man, zei hij: Maar je hebt toch een paar leuke ontmoetingen gehad? Ik vertelde hem dat ik het fijnst van alles vond om weer eens bloot tegen iemand aan te liggen. Sindsdien liggen mijn man en ik weer iedere avond bloot tegen elkaar. Vaak met een broek aan, maar van boven naakt. Soms denk ik: misschien moeten we toch wat minder lui zijn en iets ondernemen om weer samen echte seks te hebben. Maar dit is nou eenmaal onze manier, gewoon liggen. Ik ga er vast ooit nog eens over beginnen, maar niet nu. Dit samen liggen zonder moeten, zonder verwachtingen is het geheim van onze intimiteit. ‘Mijn favoriete moment van de dag’, verzucht mijn man dan.
De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Margot gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.
Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.
Meedoen? Mail een korte toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant