De Amerikanen waren woedend toen ze in 2014 vernamen dat de Russen met uiterst modern Duits wapentuig de Krim hadden ingenomen. Bondskanselier Merkel moest zelfs bij Obama te biecht. Duitslands grootste wapenexporteur Rheinmetall werkte op dat moment aan de aanleg van een hypermodern simulatiecentrum ter waarde van 120 miljoen euro, waar jaarlijks dertigduizend Russische soldaten getraind konden worden.
Rheinmetall was destijds de paria van de beurs. Beleggers die hun maatschappelijke verantwoordelijkheid namen, vonden wapenfabrikanten groter uitschot dan producenten van alcohol, rookwaren en fossiele brandstoffen. Rheinmetall was continu in opspraak. In 2013 werden 164 tanks en pantservoertuigen aan Indonesië verkocht ondanks grote bezwaren van bijvoorbeeld de Tweede Kamer. Het was een schande dat een land, ongeacht het regime, simpelweg naar Düsseldorf kon bellen om spullen te kopen waarmee dood en verderf werd gezaaid.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Al in de tijd van het gebroken geweertje was het Duitse Rheinmetall al de gebeten hond. Niet alleen bij pacifisten. Ook de vakbonden hadden een bloedhekel aan Rheinmetall. In 2002 werd rücksichtslos de Nederlandse dochter Eurometaal gesloten. Het bedrijf met vestigingen in Zaandam en Bergen op Zoom maakte granaatonderdelen en kogels voor luchtafweer en artillerie. Op last van Düsseldorf moesten de fabrieken dicht.
Eurometaal was Hollands erfgoed. Het was de voortzetting van het staatsbedrijf Artillerie-Inrichtingen, dat al in 1679 werd opgericht. Maar sinds de val van Muur was er te weinig vraag naar de explosieven. Toenmalig burgemeester Ruud Vreeman van Zaanstad juichte. Waar Eurometaal munitie maakte, konden beter huizen worden gebouwd. Want ook in het begin van deze eeuw was er woningnood.
In 1998 sloot ook een andere Nederlandse Rheinmetall-dochter, de Kruithoorn in Den Bosch, de deuren, omdat er door het einde van de wapenwedloop geen orders meer waren. Misschien had de Nederlandse staat deze bedrijven destijds moeten redden, want nu zouden ze goud geld waard zijn geweest.
Paria Rheinmetall is nu het meest bewierookte beursfonds. De doodskop wordt nu omringd door een stralenkrans. In maart 2020 was het aandeel net 50 euro waard, woensdag noteerde het bedrijf 1.150 euro. De munitie, landvoertuigen en luchtverdedingssystemen van Rheinmetall zijn zo gewild dat het bedrijf de vraag niet aankan. De EU wil nog eens 800 miljard euro uitgeven om te shoppen voor de verdediging. En ook lidstaten zelf komen over de brug met de meest waanzinnige bedragen.
Het lijkt erop dat beleggers die wapenfabrikanten ooit als melaats meden, direct nog zullen worden verplicht te beleggen in de wapenindustrie. Het is de enige mogelijkheid om de capaciteit van Rheinmetall en andere Europese wapenfabrikanten, zoals het Zweedse Saab AB en het Italiaanse Leonardo, te vervier- of misschien zelfs vertienvoudigen.
En mocht vrede worden gesloten en Europa weer vriendjes worden met Trump, dan zijn er altijd weer andere afnemers. Want de wereld is verslaafd aan conflicten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant