Nu, te streamen op elk denkbaar medium: The East Wing. Wat begint als een kolderiek koningsdrama ontaardt in een wreed misdaadepos. Verhaallijnen op meerdere continenten worden met elkaar vervlochten via het personage de Don, in een ijzingwekkend spektakel dat je wel móét bingen, of je nu wilt of niet.
In een ruimte vol hazig glimlachende miljardair-collaborateurs kondigt ene Tony aan dat hij vanaf nu de Don is. De tech-bro’s, die slechts in eentjes en nulletjes kunnen denken, kijken elkaar aan. Allemaal denken ze hetzelfde: eentje, nulletje. Ook in Nederland is sprake van hoogspanning: zijn er nog genoeg opinie-consiglieres die de Don willen verdedigen in enerzijds-anderzijdsdebatjes op radio of tv?
Over de auteur
Frank Heinen is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Raspoetin, de man die betaalt en bepaalt in The East Wing, laat een team van pubers en krankzinnigen de overheid ontmantelen, tot er nog slechts getrouwen en krankzinnigen over zijn. Zij mogen Raspoetins Doge-ring kussen, of X-en. Hilarisch: de grote vernieuwer vindt nogmaals de onhandige Hitlergroet uit, en even is er paniek, wanneer Raspoetin een ronkende kettingzaag onhandig op een ambtenaar laat vallen. Maar gelukkig: die moest toch al weg.
Halverwege de ochtend wordt de Don wakker gebeld. Moskou. Men verwacht actie. De Don heeft niet zo’n zin vandaag, maar wanneer iemand hem de Volkskrant-brievenrubriek voorleest, waarin een voormalige defensieminister wijst op de tientallen miljarden waarmee hij aan de Russen geklonken is, gaat hij weer aan de slag. Hij begint Europa te schoppen. Dat vinden Russen leuk. In Nederland droogt de publieke steun voor zijn strapatsen op. Gelukkig is er ene Raymond, die glimlachend verklaart wat menselijkerwijs niet te verklaren is.
Hoog bezoek. Een fransman behandelt de Don als die ene teamgenoot uit je rugbyteam die niet bij zijn volle verstand is, en een Brit komt met wierook en mirre en een uitnodiging te komen eten bij een disfunctionele Britse familie. Terwijl hij wat journalisten de straat op trapt, belooft de Don dat hij het zal laten weten als hij trek krijgt. In Nederland telt men af naar het begin van een nieuw seizoen Boer zoekt vrouw.
In een wrede intimidatie van een bondgenoot in de hoop diens bodemschatten te kunnen jatten, laat de Don ook wat vuil werk over voor zijn enthousiaste maatje JD Walnuts. Ondertussen raakt zijn zoon verdwaald in een bos in Groenland, na een vergeefse poging om een groepje Denen af te bluffen. Zelfs in Nederland maakt men zich nu zorgen. Want wat is er in hemelsnaam aan de hand met PSV?
In de laatste aflevering gaat de Don verder waar hij gebleven was: het afpersen van eigenlijk iedereen, en het verbaal afrossen van mensen die het tegen hem opnemen. In Nederland roept inmiddels iedereen om actie, behalve enkele wereldnieuwsmijders die zich verzamelen bij de Utrechtse visdeurbel, én de premier. Aan het slot van de aflevering zit de Don met vrouw en kinderen bij een diner. Hij vertelt over een brief van een van zijn slachtoffers, een bedankje voor diens groteske vernedering. Hij oogt geagiteerd; steeds drijft zijn blik naar de ingang. Er komt een onbekende man binnen. De man kijkt om zich heen, beent vlug naar voren en dan … gaat alles gewoon door.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant