Feyenoord voetbalde in de eerste achtstefinalewedstrijd met de moed en het lef die passen bij de nieuwe trainer Robin van Persie. Maar aan het eind van de avond bleek dat de officiële uitschakeling slechts een kwestie is van een week wachten.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Een dag na de oorwassing van PSV door Arsenal ging Feyenoord over de knie van een vertegenwoordiger van het Europese topvoetbal: het verloor thuis met 0-2 van Internazionale. Nederland was trots op zijn twee deelnemers bij de laatste zestien van de Champions League, nadat Juventus en AC Milan waren uitgeschakeld, maar de returns in Engeland en Italië zijn volgende week een formaliteit.
Voor Feyenoord is het geen schande, want Inter is veel beter dan AC Milan, de tegenstander in de tussenronde. Feyenoord kampt bovendien met een voor een topclub onaanvaardbaar groot aantal blessures, dat van het elftal een tombola maakt. De ploeg bleef wel strijden, met een legertje dat van veel wapens was ontdaan.
Het was woensdag als in de eindronde van het schoolvoetbal. De ene klas vol zittenblijvers die elke wet van het toernooi kennen, voordeel halen uit hun ervaring, nooit in paniek raken en wachten op de kansen die onherroepelijk komen. De opponent: degenen die alles voor het eerst beleven.
Ach, nagenoeg perfect was de aanloop van het duel. Een heus orkest naast het veld, bijgestaan door bijna vijftigduizend geoefende zangers op de tribunes, verwende het gehoor met clubliederen, als substituut voor de herrie die normaliter de Kuip op stelten zet. De aftrap op de vroege avond schonk een prachtig schijnsel van de natuur, dat de lente aankondigde. De lichtblauwe hemel, de vlaggen en spandoeken: het was zo’n avond waarop de Kuip magisch kan zijn.
Maar ja, Internazionale bevindt zich een paar treden hoger dan de stadgenoot. Niet per se door het spelersmateriaal, maar vooral door de ervaring en het teamverband, gesmeed door de toptrainer Simone Inzaghi. Slechts één doelpunt incasseerde de koploper van Italië in de volledige Europese competitie.
Marcus Thuram en Lautaro Martínez scoorden, twee aanvallers uit de laatste WK-finale tussen Frankrijk en Argentinië. Het zegt alles over de uitgebalanceerde ploeg, een elftal dat kan verdedigen en aanvallen, dat alles beheerst. Soms met de franje van een zwierig bedrijfsuitstapje, soms als op een duffe dag op kantoor.
Dan Feyenoord, de improvisatie zelve. Dat is geen nieuws meer, maar eens houdt het natuurlijk op. Vijftien afwezigen telde de selectie, in een bijna surrealistisch scenario van blessures, een schorsing en drie niet ingeschreven spelers. Op de bank zaten al dan niet grote onbekenden als Jan Plug, Djomar Giersthove en Thijs Kraaijeveld. Ze zullen verbaasd zijn geweest met hun rol op deze avond tussen de elite.
Robin van Persie zegt dat hij na ruim een week als trainer in de Kuip de oorzaak van de blessures heeft gevonden, zonder daarover iets te vertellen in het openbaar. De conclusie is zelf te trekken, want hij gaf alle leden van de medische staf en de inspanningsfysiologen een ruime voldoende.
Dan kan het niet anders dan dat de ontslagen trainer Brian Priske volgens hem de oorzaak is geweest, wiens trainingsmethode blijkbaar niet paste bij de selectie. Het is aan Feyenoord om zo snel mogelijk een paar pionnen terug op het veld te krijgen, om de jacht op de derde plaats in de eredivisie (goed voor voorronde Champions League) cachet te geven.
Vooral op de positie van rechtsback was het puzzelen, vanwege blessures van Jordan Lotomba, Bart Nieuwkoop en de schorsing van Givairo Read. De Costa Ricaan Jeyland Mitchell was lichtelijk verrast toen hij de vraag kreeg of hij de rechterkant wilde verdedigen, als optie vier.
Enfin, Feyenoord speelde op papier met bijna vier aanvallers, met Ibrahim Osman als linksbuiten, met de uitblinker van de laatste tijd, Igor Paixão, op tien. Het liep best lekker in het eerste half uur: Feyenoord was brutaal, durfde de aanval te zoeken, veroverde de bal snel en kreeg kansjes, vooral als Osman zijn snelheid gebruikte. De Pool Jakub Moder bleek opnieuw sterk op het middenveld.
Maar Inter is Inter, een geslepen, ervaren ploeg met wereldkampioenen uit meerdere landen, van Benjamin Pavard (Frankrijk, 2018) tot Lautaro Martínez, met mannen die Rotterdam kennen, oud-Feyenoorder Stefan de Vrij en voormalig Spartaan Denzel Dumfries.
Het eerste doelpunt viel letterlijk uit de lucht, hoewel Internazionale al een tijdje aandrong. De voorzet vol effect van Nicolò Barella, een van de beste voetballers van Italië, was geweldig, de afwerking van Marcus Thuram kunstig.
Kort na rust viel de beslissing, toen Feyenoord de bal niet weg kreeg uit het strafschopgebied en Inter zocht naar het kanon van Martínez. Het volk bleef meeleven, zeker na de door Timon Wellenreuther gestopte strafschop van Piotr Zielinski, gegeven op advies van de VAR. Mitchell was ongecontroleerd tegen het been van Thuram aangelopen.
Scheidsrechter Espen Eskås uit Noorwegen riep de woede van het publiek over zich af, toen hij invaller Ayase Ueda geen strafschop gaf, nadat de Japanner tijdens een dribbel over het lijf van De Vrij was gestruikeld.
Het verschil met PSV was dat Feyenoord in de tweede helft strijdbaar bleef, maar de cijfers van de Nederlandse clubs in deze ronde van de Champions League zijn ondubbelzinnig: twee thuisduels, nul punten, doelsaldo 1-9.
En Van Persie wacht na twee duels als trainer van Feyenoord nog op de eerste goal. Maar de aanhang was realistisch, Feyenoord oogstte zelfs applaus.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant