DEN HAAG - Bewonersorganisaties in de wijken rondom het voormalige HagaZiekenhuis voelen zich in maandelijkse overleggen met de gemeente over de nieuwe opvang van kwetsbare mensen die daar moet komen, niet altijd serieus genomen. Ze zijn blij dat ze aan tafel mogen zitten, maar betwijfelen soms of de gemeente echt iets kan en wil doen met hun inbreng. En dat terwijl de communicatie en het overleg met de buurt beter zouden worden, zo werd al maanden geleden beloofd.
Er valt een korte stilte, als Omroep West aan Maria Angenent vraagt of ze zich serieus genomen voelt in de gesprekken met de gemeente. 'Oef', zegt ze. 'Nee, zeker niet altijd. Ik hoop wel dat ze ons serieus nemen, natuurlijk. Maar het is wel duidelijk dat ze het liefst om ons heen zouden gaan.'
Angenent is voorzitter van de wijkvereniging van de Bomenbuurt (SBOB). Die wijk ligt achter het voormalige ziekenhuis aan de Sportlaan dat de gemeente heeft gekocht en waar vanaf november dit jaar verschillende doelgroepen gehuisvest moeten worden.
Het plan is niet onomstreden. Omwonenden voelden zich erdoor overvallen, terwijl er in de beginfase ook al forse kritiek was op de gebrekkige inspraak.
Wethouder Mariëlle Vavier (GroenLinks) ging na die slechte start al uitgebreid door het stof voor de gebrekkige communicatie. Die zou, net als het overleg met de buurt, beter worden. Maar zo'n negen maanden later lijkt dat nog steeds niet gelukt.
Nu wonen er al tientallen dak- en thuislozen in de permanente winteropvang in het voormalige ziekenhuis.
Daar moeten voor een periode van vijf tot zeven jaar zo'n 440 asielzoekers bijkomen, samen met 105 jonge starters zoals studenten, zo'n 45 statushouders, tientallen dakloze gezinnen (vooral alleenstaande moeders met kinderen, liet de gemeente ons eerder weten) en tientallen jongeren afkomstig uit een beschermd wonen-situatie of uit de maatschappelijke opvang.
Ook in de Vogelwijk, aan de andere kant van de Sportlaan, voelen de bewoners zich niet altijd serieus genomen door de gemeente.
'Dat klopt. En ik denk dat wij als wijkvereniging maar beperkt invloed op de gang van zaken uit kunnen oefenen', zegt voorzitter Lodewijk de Haes.
'Er wordt wel naar ons geluisterd, maar of de gemeente daar echt iets actief mee wil en kan doen is onzeker. Het blijft moeizaam, in dit geval.'
De Haes geeft een voorbeeld: 'Neem nou dat veiligheidsplan, wij vinden dat daar accenten verlegd moeten worden. Daar wordt dan wel naar geluisterd, maar ik heb niet het idee dat het genoeg vertaald wordt naar aanpassingen of andere acties.'
Over dat veiligheidsplan lieten drie deskundigen zich onlangs nog kritisch uit tegenover Omroep West. Ook de drie grootste politieke partijen in de raad toonden zich bezorgd over de plannen rond veiligheid.
De gemeente zei in reactie daarop onder andere dat het gaat om een 'levend document' dat soms ook aangepast kan en moet worden aan de praktijk. Klinkt dat dan niet logisch?
De Haes: 'Ja, dat is zo. Maar tegelijkertijd kun je in de plannen zien dat ze nog niet alles hebben weten te tackelen. Dan zeggen ze: de gemeenteraad heeft er al iets over besloten. Of: we kunnen geen garanties geven.'
'Of ze beginnen ineens over regels voor camera's. Dan heb ik soms het idee: hoe hoog geven ze dit prioriteit? Wij willen concrete toezeggingen, we voelen ons niet voldoende gehoord.'
Dat herkent ook zijn collega Angenent uit de Bomenbuurt. 'Dan noemen ze iets ineens een kader, en dan heb je ineens niks meer te zeggen. Dat vind ik te gemakkelijk. Het is echt lastig zo, die inspraak. Maar niet in gesprek zijn is geen optie.'
En ook in de Vogelwijk blijven ze ondanks alles graag in gesprek, zegt hun voorzitter. Ook al geven beiden aan dat de meningen in de wijken verdeeld zijn.
Met de stichting Wijkbelang Segbroek is de gemeente helemaal niet in gesprek. 'Omdat we het niet eens zijn met de omvang, samenstelling en duur van de tijdelijke opvang en we willen niet enkel voor de vorm komen praten over de kleur van het behang', zegt Myra Rooselaar.
Zij is van de stichting die naar eigen zeggen als doel heeft om 'de stem van bezorgde omwonenden en ondernemers in Segbroek te bundelen en een constructief tegengeluid te laten horen aan de gemeente Den Haag'.
Rooselaar: 'Samen aan tafel gaan heeft pas zin als de gemeente écht luistert naar onze zorgen, een degelijke risicoanalyse maakt en de bestaande buurtplannen voor permanente invulling ter harte neemt.'
'We voelen ons nu niet serieus genomen. Ze zien ons als een vervelende vlieg, die ze het liefst zouden doodslaan of in elk geval wegjagen.' Naar eigen zeggen hebben al 350 gezinnen die gedoneerd hebben aan de stichting, voor als er straks een advocaat nodig mocht zijn.
De gemeente heeft onlangs opnieuw een nieuwsbrief aan alle omwonenden gestuurd. 'Dat is een volledig mooi weer-verhaal', zegt Rooselaar. 'Als je dit leest denk je dat er niks aan de hand is en dat alles goed gaat.'
'De wijk vindt het geweldig, de open dag smaakt naar meer, er zijn tientallen vrijwilligers… één groot juichverhaal. De realiteit is anders en participatie mag geen lege huls zijn.'
De organisatie van de winkeliers in de Fahrenheitstraat en aan de Thomsonlaan is het geluid een stuk positiever over het overleg met de gemeente.
José Plasmans (voorzitter BIZ): 'Het begin is niet fraai geweest. We werden toen helemaal niet gekend in het proces. Maar we hebben een aantal keer ingesproken en de gemeente heeft daar goed naar geluisterd.'
De winkeliers zitten ook maandelijks aan tafel bij het overleg met de gemeente. 'Of we ons daarin serieus genomen voelen? Jazeker. We praten nu ook geregeld over de winteropvang en die lijn zetten we voort.'
'Als er klanten in de winkel zijn met wie het niet goed gaat, of die stelen, of wat dan ook, dan wordt er gebeld. En dan zijn er binnen twee minuten Haagse hosts (beveiligers, red.) en dan gaan ze terug naar de opvang.'
Zijn ze klaar voor de start in november? 'Dat weten we niet. We horen natuurlijk ook wat er in Ter Apel gebeurt en op andere locaties. De gemeente zegt tegen ons dat ze het anders gaat doen, door scholing, werk en andere activiteiten aan te bieden. Zodat de mensen daar straks wat te doen hebben.'
Toch is het volgens Plasmans nog wel afwachten hoe het verder gaat. 'Het ligt aan het COA wie er komen te wonen. Worden het alleenstaande mannen of gezinnen? Daar hebben we helaas geen invloed op.'
Naast het overleg zijn de winkeliers ook te spreken over de begeleiding vanuit de gemeente. 'Onze winkeliers krijgen in oktober een training door de veiligheidsregisseur van de gemeente. Daarin leren ze hoe ze verwarde mensen moeten herkennen en hoe ze om moeten gaan met mensen die in paniek zijn.'
De bewonersorganisatie van de Bloemenbuurt was niet voor commentaar bereikbaar. Klik op het verhaal hieronder voor de reacties van politici en de gemeente Den Haag.
Source: Omroep West Den Haag