Door dreigende verzakkingen kunnen bezoekers de komende tijd de Pyramide van Austerlitz niet beklimmen. ‘Door de regen spoelen de treden weg.’ Het euvel dat de strakke piramide langzaam in een berg verandert, is niet nieuw.
is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincies Utrecht en Flevoland.
Het klinkt bourgondisch, en dat is in zekere zin wel toepasselijk als je bedenkt dat het de Fransen waren die tweehonderd jaar geleden de Pyramide van Austerlitz bouwden, maar toch zijn ze op de Utrechtse Heuvelrug niet heel blij dat het bouwwerk ‘uitbuikt’, zoals Jorna Kniese het noemt.
Kniese is operationeel manager van de Pyramide van Austerlitz; de enige piramide van Nederland en de enige ter wereld met een obelisk bovenop. Deze week maakte ze bekend dat bezoekers het rijksmonument de komende tijd niet kunnen beklimmen, omdat de constructie door de zware regenval van de afgelopen maanden dreigt te verzakken.
Dat mag niet verbazen. Veel meer dan een kunstig vormgegeven zandheuvel is de piramide niet, en dan ook nog eentje waaraan een matig ontwerp ten grondslag ligt. De zijvlakken van het bouwwerk zijn namelijk trapsgewijs opgebouwd, waarbij zowel de horizontale als de verticale vlakken bedekt zijn met gras.
‘Die treden zijn ingewikkelde dingen om in stand te houden’, zegt Kniese. ‘Door de regen spoelen ze weg, ze buiken uit, de vorm klopt niet meer. De strakke pyramide verandert langzaam in een berg.’
Nieuw is dat euvel niet. Al snel nadat Auguste de Marmont – de generaal van het Frans-Bataafse leger dat op de Heuvelrug was gelegerd – de piramide in 1804 ter ere van Napoleon had laten bouwen, ontstonden er problemen met de constructie. ‘Die zakte direct in’, zegt Kniese. ‘En de houten obelisk bovenop viel na een paar maanden al om.’
Aan het einde van de 19de eeuw werd de piramide door de burgemeester van Woudenberg gerestaureerd. Hij liet er een stenen obelisk bovenop plaatsen. Maar in de eeuw daarna slokte het woud de heuvel weer op: van de treden bleef niets over, de Franse grandeur verdween vrijwel volledig.
In 2001 volgde een nieuwe restauratie, waarbij het bos rondom werd gekapt en de piramide in oude glorie werd hersteld, inclusief de treden. Sindsdien hebben stevige regenbuien nog een aantal keren nieuwe verzakkingen veroorzaakt, die telkens moesten worden hersteld.
‘Het hoort erbij’, zegt Kniese daarover. Ze noemt de piramide ‘een levend monument’, omdat zij altijd in beweging is. ‘Eens in de acht tot tien jaar moeten we er iets aan doen. Dat moment is nu weer gekomen. We sparen er ook voor. Mensen die een toegangskaartje kopen, dragen bij aan de instandhouding van de piramide.’
Ze benadrukt dat de huidige schade niet dramatisch is. ‘De piramide staat niet op instorten. Dit zijn echt voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat er iets vervelends gebeurt als er bezoekers zijn.’ Een aannemer zal de piramide de komende maanden herstellen.
Wie de piramide graag met strakke treden wil zien, moet vervolgens snel zijn. Met de eerste bui begint het uitbuiken weer.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant